Συζήτηση με τον δεξιοτέχνη του μπουζουκιού, ο οποίος συμμετέχει στις συναυλίες του Μίκη Θεοδωράκη για τη διάσωση του αρχείου του ΚΚΕ
Το όνομα του Κώστα Παπαδόπουλου και το μπουζούκι του "φιγουράρουν", από το 1955,στις μεγαλύτερες λαϊκές ορχήστρες. Η θέση πίσω από τους δημιουργούς και τους ερμηνευτές, προσελκύοντας λιγότερα φώτα και εισπράττοντας, ίσως, λιγότερα χειροκροτήματα, ανταλλάσσεται με τη γνώση, το ήθος και τη συνέπεια της εκτέλεσης, ικανά στοιχεία να εξυψώσουν το τραγούδι.Γιατί η γνώση και η συνέπεια δεν ισούνται με χρόνια θητείας στα ωδεία, αλλά με τη διαφύλαξη της ψυχής και της μνήμης.Αλλωστε, μουσική είναι και η ευτυχής "σύμπτωση" δημιουργίας, ερμηνείας και εκτέλεσης. Και οι μέχρι σήμερα "συμπτώσεις" για τον Κώστα Παπαδόπουλου είχαν ένα μοναδικό "ειδικό βάρος": Μ. Βαμβακάρης, Β. Τσιτσάνης, Γ. Παπαϊωάννου, Α. Καλδάρας, Κ. Καπλάνης, Π. Πάνου, Μ. Λίντα, Γρ. Μπιθικώτση, Στ. Μπιθικώτσης κ.ά. σημάδεψαν το ξεκίνημά του. Από το 1961,μέχρι σήμερα, είναι σολίστας με τον Μίκη Θεοδωράκη,ενώ αρκετές φορές συναντήθηκε με τους Μ. Χατζιδάκι, Στ. Ξαρχάκο, Δ. Μούτση, Λ. Κελαηδόνη, Γ. Σπανό, Μ. Φαραντούρη, Δ. Γαλάνη, Μ. Μητσιά, Γ. Νταλάρα, Χ. Αλεξίου κ.ά.
Φέτος, όμως, η συνάντηση με τον Μίκη Θεοδωράκη είχε κάτι ιδιαίτερο: Τις συναυλίες για τη διάσωση των αρχείων του ΚΚΕ...
|εα1|1491 - Δηλώνετε παρών σε μια προσπάθεια διάσωσης, ουσιαστικά, της ιστορικής μνήμης. Ποια είναι η σημασία και αναγκαιότητα αυτών των συναυλιών;|εα0|1490
- "Το ΚΚΕ είναι κόμμα αγώνων και έχει προσφέρει πάρα πολλά στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας. Το αρχείο, λοιπόν, είναι η έντυπη αποτύπωση αυτής της ιστορίας.Ετσι, οι συναυλίες έρχονται να συμβάλουν οικονομικά, ώστε να μειωθεί, όσο το δυνατόν περισσότερο, αυτή η τεράστια απώλεια. Βέβαια, αν σκεφτεί κανείς ότι οι πόροι του ΚΚΕ είναι περιορισμένοι, θα χρειαστούν και άλλες προσπάθειες, η ολόψυχη συμμετοχή των καλλιτεχνών, αλλά και του κόσμου".
|εα1|1491 - Ασχολείστε επαγγελματικά με το μπουζούκι 40 χρόνια. Ποιος, νομίζετε, ότι είναι ο ιδιαίτερος ρόλος του μουσικού, κατά τη διάρκεια της γένεσης και εκτέλεσης ενός τραγουδιού; Και, βέβαια, ποιος είναι ο ιδιαίτερος ρόλος, που έχει το μπουζούκι στο λαϊκό τραγούδι;|εα0|1490
- "Ενας σολίστας καλείται να ερμηνεύσει την έμπνευση του δημιουργού. Να φωτίσει και να υπογραμμίσει τα βασικά σημεία της μελωδίας και του μουσικού ύφους.Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, το μπουζούκι κατάφερε και έδωσε την πρωτογενή ηχητική σφραγίδα του στο μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής μουσικής.Στο βαθμό που χρησιμοποιείται με ήθος και συνέπεια, μπορεί να κάνει το ίδιο και στη διαδικασία των επανεκτελέσεων".
|εα1|1491 - Θα μπορούσατε να περιγράψετε, έτσι όπως εσείς την αντιλαμβάνεστε, την κατάσταση στο ελληνικό και ιδιαίτερα στο λαϊκό τραγούδι σήμερα; Υπάρχει συνέχεια και αν ναι, πώς εκφράζεται; Πρόκειται για δημιουργία, απλή επανάληψη και μίμηση ή για απομάκρυνση από τις ρίζες;|εα0|1490
- "Το λαϊκό τραγούδι, όχι μόνο απομακρύνεται από τα βασικά του χαρακτηριστικά, αλλά το χειρότερο είναι ότι εμποδίζεται να υπάρχει.Και τα εμπόδια εντοπίζονται στις εταιρίες, του παραγωγούς, τους τραγουδιστές κλπ. Κάποιες ηρωικές προσπάθειες είναι αξιέπαινες, αλλά δυστυχώς μειοψηφούν".
|εα1|1491 - Γνωρίζοντας τις συνθήκες κρίσης αξιών, που επικρατούν στον κόσμο, στα ΜΜΕ, αλλά και στο χώρο του τραγουδιού, οι δημιουργοί και ερμηνευτές καλούνται, ίσως, να κάνουν την τέχνη τους άμυνα, αν όχι "επίθεση", και μέσω αυτής να δώσουν προτάσεις για έναν άλλο τρόπο ζωής. Ο ρόλος, όμως, του ερμηνευτή ποιος είναι και πώς πρέπει να ανταποκρίνεται σ' αυτό το "χρέος";|εα0|1490
- "Τα ΜΜΕ ενδιαφέρονται για το εύκολο, το εμπορικό τραγούδι. Αυτό που γίνεται "τσίχλα" στο στόμα του κοινού και όχι αυτό που θα μας κάνει να σκεφτούμε, να προβληματιστούμε και να νιώσουμε ό,τι σημαντικό υπάρχει γύρω μας.Την ίδια στιγμή, η σύγχρονη μόδα της "εικονοποίησης" του τραγουδιού, με εκπομπές στην τηλεόραση, βιντεοκλίπ κ.ά., επιβάλλει ασήμαντα πρόσωπα και πολύ περισσότερο ασήμαντα τραγούδια. Τραγούδια, που αμβλύνουν τις αληθινές παγκόσμιες και ανθρώπινες αξίες.Οσοι αντέξουν, πρέπει να διαθέτουν μεγάλα αποθέματα δύναμης και αντοχής. Οσο για μένα, μπορώ να πω ότι άντεξα".
Δήμητρα ΜΥΡΙΛΛΑ