Με τις "πλάτες" των ΗΠΑ ξεδιπλώνεται η τουρκική προκλητικότητα, αλλά στις "καλές υπηρεσίες" των "συμμάχων" προσβλέπει η ελληνική κυβέρνηση...
Σε βδομάδα νέας έντασης μπαίνουν από αύριο οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, καθώς η συνεχιζόμενη τουρκική αεροναυτική άσκηση παρέχει όλες τις αναγκαίες προς τούτο αφορμές και προσχήματα. Το τριήμερο 5 έως 8 Γενάρη, μάλιστα, θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμο, αφού το αντίστοιχο σχέδιο της τουρκικής άσκησης περιλαμβάνει περιοχές, τις οποίες έχουν δεσμεύσει μονομερώς οι τουρκικές αρχές, παρά την αντίθεση των αρμόδιων, ελληνικών αρχών.
Κι ενώ η ελληνική κυβέρνηση δηλώνει "ψυχραιμία" και "ετοιμότητα απόκρουσης των οποιωνδήποτε αποπειρών δημιουργίας αρνητικών τετελεσμένων για τη χώρα", γίνεται φανερό, πως τα νέα επεισόδια της καλλιεργούμενης έντασης, αφ' ενός ξεδιπλώνονται πάνω στο πρόσφορο έδαφος, που έχουν δημιουργήσει οι τελευταίες ΝΑΤΟικές αποφάσεις, περί της "νέας δομής της Ατλαντικής Συμμαχίας" και αφ' ετέρου, αποσκοπούν στην παραπέρα υλοποίηση του βασικού για την περιοχή αυτή στόχου της, που δεν είναι άλλος από τη μετατροπή του Αιγαίου σε θάλασσα πλήρως ελεγχόμενη από το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ. Αυτό φανερώνουν και οι προχθεσινές, "διαμεσολαβητικές" συναντήσεις και επαφές του Αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα, Ν. Μπερνς. Κινήσεις, που δεν μπορούν να συγκαλύψουν το γεγονός, πως ο αμερικανο-ΝΑΤΟικός παράγοντας κάνει "πλάτες" στην τουρκική προκλητικότητα. Αλλωστε, ταυτόχρονα με την τουρκική άσκηση στο Αιγαίο - στη διάρκεια της ερχόμενης βδομάδας - θα διεξαχθούν στην Ανατολική Μεσόγειο κοινά αεροναυτικά γυμνάσια δυνάμεων της Τουρκίας, του Ισραήλ και των ΗΠΑ.
Παρά το γεγονός, όμως, πως το ΝΑΤΟ και όλα όσα συμπεριλαμβάνονται στα περί της "νέας δομής" του αναδείχνονται σε ρόλο "Δούρειου Ιππου", τόσο των αμερικανικών σχεδίων και στόχων, όσο και της τουρκικής προκλητικότητας και των επεκτατικών αντιλήψεων της Αγκυρας, η ελληνική κυβέρνηση αρνείται να δει την πραγματικότητα και να εξαγάγει τα απαραίτητα συμπεράσματα. Παραμένει εγκλωβισμένη στην πολιτική της υποτέλειας και θεωρεί τις "καλές υπηρεσίες" των "συμμάχων", ως το μοναδικό ουσιαστικά δρόμο αντιμετώπισης των προβλημάτων. Γεγονός που διευρύνει συνεχώς τα περιθώρια των αμερικανικών παρεμβάσεων και αναπαράγει, σε μεγαλύτερη έκταση και ένταση, τις ελληνοτουρκικές τριβές και την ένταση.