Η πολιτικοκοινωνική μας "τοιχογραφία"
Από την πρώτη φράση, την πρώτη παράγραφο, την πρώτη σελίδα, τις πρώτες "εικόνες", με λόγο κοφτό, ρεαλιστικά, κυριολεκτικό, που αποπνέει βαθύτατη γνώση της μεταπολεμικής κοινωνικοπολιτικής ιστορίας μας και συναισθηματικό άλγος για τα πάθη των ταπεινών και καταφρονεμένων στον τόπο μας, όπως και όλων της γης των "κολασμένων", σε "εισάγει" στο "κλίμα" της πρώτης λέξης του τίτλου του, εφιάλτες.Ελπιδοφόρο το "κλίμα" της δεύτερης λέξης του τίτλου, όνειρα,σχεδιάζεται σταδιακά σελίδα τη σελίδα, πρόσωπο το πρόσωπο και κορυφώνεται "ζωγραφίζοντας" με φωτεινά "χρώματα" και συναισθηματική ένταση την πάλη του καλού με το κακό - όποιο όνομα και μορφή κι αν έχουν.
"Εφιάλτες και Ονειρα",τιτλοφορείται το μυθιστόρημα της Ελένης Βοϊσκου,που σε 2η έκδοση κυκλοφόρησε από τη "Σύγχρονη Εποχή",την προηγούμενη βδομάδα, καθώς με τον υπότιτλό του "χρόνια δικτατορίας, μέρες της Νομικής και του Πολυτεχνείου" και το "μύθο" του, τιμά την εξέγερση του λαού και των παιδιών του στο Πολυτεχνείο. Γι' αυτά, άλλωστε, έγραψε η Ε. Βοϊσκου το ευρηματικό στην πλοκή, ευέλικτο στη δομή, ταξικά στρατευμένο μυθιστόρημά της. (Πρωτοκυκλοφόρησε το 1978. Μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε στην ΕΣΣΔ σε 50.000 αντίτυπα). Η συγγραφέας μυθ - ιστορεί την πρόσφατη κοινωνικοπολιτική μας πορεία, συνθέτοντας θαυμάσια, ψηφίδα την ψηφίδα, μια τεράστια τοιχογραφία της ταξικής μας κοινωνίας, μέσα από ολοζώντανους βίους και "πορτρέτα" (λεπτομερειακά "ζωγραφισμένα" ως μορφές και χαρακτήρες και στο τέλος του βιβλίου) ανθρώπων κάθε ηλικίας, μόρφωσης, ιδεολογίας, ηθικής. Τα μάτια της ψυχής της πονούν και νοιάζονται για τους ανθρώπους της ανέχειας, της βιοπάλης, του γκορκικού "βυθού" στις μυρμηγκογειτονιές της φτωχολογιάς. Τις οικογένειες των πεινασμένων, μεροκαματιάρηδων - μανάδων, πατεράδων, ανήλικων παιδιών - τους αγωνιστές, τους διψασμένους για μόρφωση, ψωμί, δουλιά και λευτεριά, αλλά και για τους "μοιραίους κι άβουλους". Γι' αυτό και το "βλέμμα" με πολυπρόσωπες "τομές" εισδύει σαν ανατομικό μαχαίρι, αποκαλύπτοντας την ανθρώπινη, ηθική και πολιτική σαπίλα και αθλιότητα στο "σώμα" του κοινωνικού "αφρού". Των κάθε λογής κρατούντων, ευημερούντων, "νομιμοφρόνων", αρπακτικών, αλλά και μισθωμένων πρακτόρων και οργάνων του αμερικανόφωτου χουντοσκοταδισμού, που έσπειραν επί επτά χρόνια νέους εφιάλτες για το λαό. Εφιάλτες που όσο κι αν επιχείρησαν να κατατροπώσουν την αξιοπρέπεια και τις αγωνιστικές παραδόσεις του λαού, κατατροπώθηκαν από τα παιδιά του λαού που έκαναν "αλφαβητάρι" τους το "Ξύπνα Λαέ".
Αρ. ΕΛΛΗΝΟΥΔΗ