Oμιλία του Αμπντέλ Ραχίμ, μέλους της Συντακτικής Επιτροπής της εφημερίδας του Ιορδανικού Κομμουνιστικού Κόμματος
Ο Α.Ραχίμ |
Ευχόμαστε κάθε επιτυχία στη συνάντηση αυτή, με την ελπίδα να πετύχουμε κάθε καλό για την πρόοδο και τις επιτυχίες του Κομμουνιστικού Κινήματος σε διεθνές επίπεδο.
Αγαπητοί σύντροφοι, το κύριο θέμα, που συζητάμε σήμερα εδώ είναι οι εμπειρίες που έχουν αποκτηθεί από τους αγώνες και τις συμμαχίες των κομμουνιστών σήμερα. Είναι ένα θέμα, το οποίο έρχεται σε μια στιγμή, στην οποία έχουμε μεγάλη ανάγκη να ανταλλάξουμε εμπειρίες ιδιαίτερα μετά τις τεράστιες αλλαγές, που σημειώθηκαν τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια και επηρέασαν όλους τους τομείς της καθημερινής ζωής τόσο σε πολιτικό, όσο και σε κοινωνικό πολιτιστικό επίπεδο.
Η πιο βαθιά αλλαγή που έγινε βέβαια, είναι η κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης και των σοσιαλιστικών καθεστώτων και η μετατροπή των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σε μια μοναδική υπερδύναμη σε αυτό τον κόσμο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούν όλα τα μέσα και κυρίως τα στρατιωτικά, για να επιβάλουν τη θέλησή τους σε ολόκληρο τον κόσμο και να υποτάξουν τους λαούς, χρησιμοποιώντας και άλλα μέσα, όπως είναι η παγκοσμιοποίηση για την καταλήστευση του πλούτου των λαών, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των πολυεθνικών εταιριών και της διεθνούς Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Εν όψει των τεράστιων αυτών αλλαγών, τα κομμουνιστικά κόμματα όφειλαν να αντιμετωπίσουν τη νέα πραγματικότητα, με νέες μεθόδους αγώνα, χτίζοντας ευρύτερες συμμαχίες με άλλες αντιιμπεριαλιστικές και αντιαμερικανικές δυνάμεις, που υφίστανται τεράστιες συνέπειες από την πολιτική αυτή του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, λαμβάνοντας υπόψη πως αυτή η συμμαχία πρέπει να έχει ως βάση την εμμονή μας στις αρχές του μαρξισμού - λενινισμού.
Δεύτερο, τη μη παραπλάνησή μας από τις αλλαγές που συντελέστηκαν και τη μη απογοήτευσή μας, ώστε να παρασυρθούμε εμείς τα κομμουνιστικά κόμματα, στο να εγκαταλείψουμε το Μαρξιστικό - Λενινιστικό πρόγραμμά μας, αλλάζοντας, είτε τις ονομασίες μας, είτε μετατρέποντας την ιδεολογία μας.
Το ελπιδοφόρο και το φωτεινό σημείο είναι η αύξηση της επιρροής των κομμουνιστικών κομμάτων σε πολλές χώρες του κόσμου σήμερα, ιδιαίτερα στη Ρωσία, στις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες, στην Ιαπωνία, στις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού και επίσης κυρίως το κόμμα που μας φιλοξενεί σήμερα, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, το οποίο χαίρει μεγάλης λαϊκής εκτίμησης στην Ελλάδα. Εξ ου η σημασία ανταλλαγής απόψεων μεταξύ ημών των κομμουνιστικών κομμάτων και ανανέωσης των συμμαχιών μας, ώστε να εμπλουτίσουν τις μεθόδους του αγώνα μας.
Σε ό,τι αφορά την αγωνιστική εμπειρία που πέρασε το δικό μας κομμουνιστικό κόμμα στην Ιορδανία, αν και είμαστε μια μικρή χώρα, οι πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας καθιστούν πολύ πλούσια την ιστορία και την πείρα του Κόμματός μας και ιδιαίτερα τα όσα υποστήκαμε τις τελευταίες δεκαετίες.
Μπορώ να πω ότι η εμπειρία που θα σας αναπτύξω σήμερα πέρασε από δύο κυρίως φάσεις. Πρώτη η φάση που προηγήθηκε του έτους 1989 και η φάση που ακολούθησε το έτος 1989. Στη φάση μέχρι το 1989 και η οποία κράτησε για περίπου 20 χρόνια, η Ιορδανία έζησε σε ένα καθεστώς εκτάκτου ανάγκης με διατάγματα και στρατιωτικούς νόμους και με καταπίεση όλων των πολιτικών ρευμάτων, με εξαίρεση του ισλαμικού φονταμενταλιστικού ρεύματος.
Τα προοδευτικά και αριστερά κόμματα ήταν αναγκασμένα να λειτουργούν παράνομα. Παρ' όλα τα εμπόδια όμως και τη μη αποδοχή μας από το καθεστώς και τη δράση με έκδοση αδειών λειτουργίας ως πολιτικά κόμματα από το καθεστώς, καταφέραμε να κινητοποιήσουμε τις μάζες. Ιδιαίτερα, αναφέρω την περίπτωση του 1982, όταν προσφέραμε αμέριστη τη βοήθειά μας στην αντίσταση του παλαιστινιακού και του λιβανέζικου λαού, ενάντια στην ισραηλινή εισβολή το 1982.
Η δράση μας εκείνη γινόταν ανοιχτά και δημόσια, όμως οι συμμαχίες που κάναμε τότε, δυστυχώς δεν έφτασαν στο σημείο να καλύψουν όλη την Ιορδανία σε εθνικό επίπεδο. Ηταν κυρίως συμμαχίες προσωρινές, με βάση ένα κοινό πρόγραμμα και με κύριο άξονα το παλαιστινιακό ζήτημα.
Η περίοδος που ακολούθησε το 1989 είναι εντελώς διαφορετική, γιατί σημειώθηκαν σοβαρές πολιτικές εξελίξεις στην Ιορδανία. Κυρίως, έγινε η απάλειψη των στρατιωτικών νόμων, η ψήφιση καινούριων πιο ελεύθερων σε ό,τι αφορά τις εκδόσεις πολιτικών εντύπων και έτσι επιτράπηκε στα πολιτικά κόμματα να λειτουργούν νόμιμα. Εμείς συγκεκριμένα το Κομμουνιστικό Κόμμα πήραμε την άδεια λειτουργίας το 1993.
Και επίσης, πάρα πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι, που είχαν απολυθεί λόγω πολιτικών πεποιθήσεων, επαναπροσλήφθηκαν και σε πάρα πολλούς αγωνιστές και στελέχη των κόμματων της αντιπολίτευσης τους δόθηκαν πίσω τα διαβατήριά τους και έτσι μπορούσαν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό.
Υπό το φως αυτών των θετικών εξελίξεων, το Κόμμα μας, κλιμάκωσε τους αγώνες του και τις δραστηριότητές του και πέτυχε να επιφέρει ορισμένες δημοκρατικές αλλαγές στην Ιορδανία, σφυρηλατώντας στενές σχέσεις με τις άλλες πατριωτικές και προοδευτικές δυνάμεις, αφού συμφωνούσαμε όλοι σε έναν αριθμό θεμάτων, ιδιαίτερα με τα εργατικά συνδικάτα και τις επαγγελματικές ενώσεις σε διάφορους τομείς.
Μετά τη Συμφωνία το 1994 μεταξύ της Ιορδανίας και του Ισραήλ και την οποία ακολούθησε πάλι ένας περιορισμός των πολιτικών ελευθεριών, πολλά κόμματα της αντιπολίτευσης απέρριψαν τη συμφωνία αυτή περιλαμβανομένων και των δυνάμεων εκείνων που ήταν αντίθετες με κάθε διευθέτηση με το Ισραήλ και τόνιζαν την ανάγκη να γίνει η Συμφωνία Ειρήνης, με βάση τη διεθνή νομιμότητα, ως η μόνη λύση, για την αραβοϊσραηλινή διένεξη.
Αυτό επέτρεψε τη δημιουργία μιας μεγαλύτερης συνάντησης. Αυτοί που συμφωνούσαν, είχαν μια κοινή στάση απέναντι στην ομαλοποίηση των σχέσεων με το Ισραήλ. Το καινούριο φαινόμενο είναι ότι το ισλαμικό φονταμενταλιστικό κίνημα σήμερα έχει μετατραπεί πλέον σε κύρια αντιπολιτευτική δύναμη, ενώ το αξιοσημείωτο είναι ότι από τη δεκαετία του '50 μέχρι σήμερα, ήταν ένα όργανο στα χέρια του καθεστώτος.
Η αντίθεση μεταξύ του ρεύματος αυτού και του καθεστώτος έφτασε μέχρι το σημείο να μποϊκοτάρει τις εκλογές που έγιναν το '97 και το καθεστώς πήρε σοβαρά κατασταλτικά μέτρα εναντίον του ισλαμικού κινήματος. Φτάσαμε στο σημείο μάλιστα το Ισλαμικό Κίνημα να διακόψει κάθε σχέση με το καθεστώς, αφήνοντας όμως μικρά παράθυρα, για μία πιθανή επαναπροσέγγιση.
Εμείς, βεβαίως, διαφωνούμε πλήρως με την ιδεολογία του ισλαμικού κινήματος. Εκείνοι, όμως, έχουν μια επιρροή στις λαϊκές τάξεις. Εμείς θεωρούμε ότι θα ήταν χρήσιμη μια πιθανή συμμαχία με όλες τις αντιπολιτευόμενες δυνάμεις, ακόμα και με το ισλαμικό κίνημα, χωρίς βεβαίως να ξεχνάμε τις διαφωνίες μας με την ιδεολογία του.
Δημιουργήθηκε μια ανώτερη επιτροπή συντονισμού του αντιπολιτευτικού αγώνα. Ενωθήκαμε πάνω σε μια κοινή βάση, χάρις στις προσπάθειες που κατέβαλαν πολλές δυνάμεις, όπως το Ιορδανικό ΚΚ, για να αγωνιστούμε όλοι μαζί για τα οικονομικά και τα κοινωνικά ζητήματα, μέσα στην Ιορδανία.
Η επιτροπή αυτή απέκτησε έναν εσωτερικό κανονισμό με συγκεκριμένους στόχους και περιλαμβάνει σήμερα και εθνικιστικά και θρησκευτικά και αριστερά κόμματα, που αυτά μαζί συναντήθηκαν και συμμάχησαν και συναντώνται τακτικά, για να συντονίσουν τον αντιπολιτευτικό αγώνα, εναντίον του καθεστώτος.
Η συμμαχία αυτή δεν έφτασε στο να πάρει τη μορφή ενός ενιαίου μετώπου και υπάρχουν συμπεριφορές από ορισμένους, ιδιαίτερα από το ισλαμικό κίνημα, που απέχουν πολύ από τη συμπεριφορά ενός κόμματος που μετέχει σε ένα συνασπισμό. Παρατηρούμε για παράδειγμα, ότι το Ισλαμικό Κίνημα, εκεί που νιώθει δυνατό, γυρίζει την πλάτη του στη συμμαχία, όπως στις φοιτητικές εκλογές, για παράδειγμα, και τις εκμεταλλεύεται για λογαριασμό του.
Η συμμαχία μας αυτή υφίσταται μια συνεχή επίθεση από την ιορδανική κυβέρνηση, η οποία προσπαθεί να μας εξουδετερώσει πλήρως ψηφίζοντας νόμους, που περιορίζουν τη δράση μας στις μάζες, όπως ο τελευταίος εκλογικός νόμος και ο νόμος περί εκδόσεων, περί Τύπου και ο νόμος για την ανάγκη εξασφάλισης άδειας, για οποιαδήποτε λαϊκή συγκέντρωση.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιορδανίας εξακολουθεί να εργάζεται σοβαρά, για τη διατήρηση της ανωτάτης αυτής επιτροπής συντονισμού των αντιπολιτευόμενων κομμάτων και για την προσέλκυση νέων δυνάμεων. Αυτό φάνηκε, όταν διαπιστώθηκε ότι οι κοινοί στόχοι δεν περιορίζονται μόνο στα εσωτερικά πολιτικά ζητήματα, αλλά έχουν σχέση και με τα διεθνή ζητήματα, δηλαδή, την κοινή μας αντίθεση στην παγκοσμιοποίηση, στη διοργάνωση του διεθνούς εμπορίου, στη Διεθνή Τράπεζα. Απέναντι στους θεσμούς αυτούς έχουμε μία κοινή στάση. Εμείς προσπαθούμε να μετατρέψουμε την επιτροπή αυτή σε ένα μεγάλο, δυναμικό μέτωπο με ευρύτατη λαϊκή επιρροή.
Ελπίζω, αγαπητοί σύντροφοι, σε αυτή τη σύντομη παρουσίαση να σας έδωσα μια εικόνα, για την εμπειρία που πέρασε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ιορδανίας, τα τελευταία χρόνια. Εχω πεποίθηση ότι ανταλλάσσοντας εδώ τις εμπειρίες μας θα εμπλουτίσουμε όλοι τις γνώσεις μας.
Προτού τελειώσω επιτρέψτε μου να εκφράσω εκ μέρους του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιορδανίας της ηγεσίας του και των στελεχών του και εμού προσωπικά θερμές ευχαριστίες προς το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας για την τιμητική του πρόσκληση προς το Κόμμα μας, να συμμετάσχουμε σε αυτή τη συνεδρίαση και να σας ευχαριστήσω για την άριστη φιλοξενία σας. Ας προχωρήσουμε όλοι μαζί αγαπητοί μου σύντροφοι.