Ο λόγος δίνεται σε παρευρισκόμενη στην εκδήλωση και η ερώτηση που ακολουθεί αφορά ένα άκρως επίκαιρο θέμα:
- Ποια είναι η θέση του Κόμματος για τους Ολυμπιακούς Αγώνες;
ΑΛ.ΠΑΠΑΡΗΓΑ: Η θέση του ΚΚΕ διαμορφώθηκε μέσα στην πορεία του χρόνου. Την περίοδο που ανακινήθηκε το ζήτημα, στη δεκαετία του '80 για τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα, είχαμε ταχθεί θετικά, δηλαδή ότι είναι δυνατόν η χώρα μας να διεκδικήσει να γίνουν στην Ελλάδα οι Ολυμπιακοί Αγώνες, όχι όμως μ' αυτό το πνεύμα της μονιμότητας, όχι δηλαδή να γίνονται οι Ολυμπιακοί Αγώνες μόνιμα στην Ελλάδα.
Οταν ξαναανακινήθηκε το θέμα του φακέλου, είχαμε πει ότι εν πάση περιπτώσει, είναι λογικό μια χώρα να ζητάει να γίνουν οι Αγώνες σε αυτή, είχαμε όμως πάρα πολύ μεγάλες αντιρρήσεις, για το αν αυτοί οι Αγώνες θα είχαν κάποιο όφελος για τον τόπο μας.
Αλλά κυρίως ανοίξαμε και το ζήτημα πώς έχουν εξελιχθεί πια οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Θα πείτε, τα προηγούμενα χρόνια ήταν πάρα πολύ καλοί όπως γίνονταν; Οχι. Αλλά ανά 4ετία ο κατήφορος ήταν πάρα πολύ μεγάλος. Μ' αυτή την έννοια είχαμε βάλει ορισμένους όρους, προϋποθέσεις και μέτωπα πάλης γύρω από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Δε θεωρήσαμε τότε και δεν έχουμε αλλάξει θέση σ' αυτό, ότι έπρεπε να πούμε «όχι», να μη γίνουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα. Υπήρχαν και τέτοιες θέσεις.
Οχι ότι θα ήταν κακό να το λέγαμε. Μπορούσαμε να πάρουμε και αυτή τη θέση. Αλλά προβληματιστήκαμε στο εξής: Δηλαδή, σε όποια χώρα γίνουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, δε θα σήκωναν οι λαοί τα ίδια βάρη, τα ίδια προβλήματα; Δηλαδή τι το ιδιαίτερο είχε η Ελλάδα; Και αυτό, επειδή υπήρχε και μια συζήτηση, ότι η Ελλάδα λόγω της φάσης που είναι στην ΟΝΕ, συμφέρει ή δε συμφέρει. Είτε με ΟΝΕ, είτε και χωρίς ΟΝΕ, οι Ολυμπιακοί Αγώνες και από πλευράς πια χαρακτήρα, πνεύματος που έχουν και κόστους, η ζυγαριά είναι αρνητική.
Εμείς τώρα, θεωρούμε ότι πρέπει οι Ολυμπιακοί Αγώνες να αποτελέσουν ένα πεδίο πάλης και δράσης - όχι στενά με το θέμα αν έπρεπε να γίνουν στη χώρα μας - αλλά να συζητηθούν τα ζωντανά μέτωπα πάλης.
Και αυτά τα μέτωπα πάλης είναι πολύμορφα. Υπάρχει το θέμα της κερδοσκοπίας, της σύνδεσης των Ολυμπιακών Αγώνων με ισχυρούς επιχειρηματικούς ομίλους. Ενα αυτό.
Δεύτερο, υπάρχει το ζήτημα των ελεύθερων χώρων και του περιβάλλοντος, διότι... να ένα θέμα: Οταν εμείς είχαμε πει «ναι», αρχικά, σαν μια γενική ιδέα, τότε η ανάθεση γινόταν σε χώρα, δηλαδή σε επίπεδο χώρας, που σήμαινε ότι μπορούσε να γίνει η αποκέντρωση. Στα Γιάννενα, στη Θράκη κλπ. Αλλαξε και είναι σε επίπεδο πόλης, που σημαίνει τα πάντα τα σηκώνει η πόλη. Και ποια πόλη; Η Αθήνα. Αυτή η τραγική Αθήνα. Μπορεί να την αγαπάμε, αλλά δεν μπορεί να μη βλέπουμε σε τι κατάσταση είναι η Αθήνα.
Πρέπει λοιπόν να ανοιχτούν σοβαρά μέτωπα πάλης τέτοια, σε θέματα περιβάλλοντος και κυρίως όσο μπορούμε και να παρεμποδίσουμε, να γίνουν έργα, τα οποία με πρόσχημα τους Ολυμπιακούς Αγώνες θα λειτουργήσουν και πολύ μετά.
Απ' ό,τι φαίνεται η Αθήνα θα γίνει ένα τεράστιο ξενοδοχειακό κέντρο. Θα υπάρξουν αυξήσεις ξενοδοχείων, όπου θα τσακώνονται τα μεγάλα συγκροτήματα μεταξύ τους.
Υπάρχει όμως και ένα θέμα που εμείς θέλουμε επίσης να ανοιχτεί. Θέλουμε, επιθυμούμε και νομίζω όλοι το θέλουμε να ανοιχτεί το ζήτημα του πρωταθλητισμού. Δηλαδή, η Ελλάδα πάει σχετικά καλά στον πρωταθλητισμό, αλλά όσον αφορά το γενικό επίπεδο του αθλητισμού, δεν πάμε καθόλου καλά. Και ένας πρωταθλητισμός που συνδέεται με το ντόπινγκ, που συνδέεται με πάρα πολλά άλλα πράγματα... Εγώ ειλικρινά σας λέω, νομίζω και όλους μας σοκάριζε όταν οι Ολυμπιονίκες μας έβγαιναν και έλεγαν, «ευχαριστώ την εταιρία μου». Ελεος πια. Δηλαδή όποιος δεν έχει εταιρία τι γίνεται; Και το λέω και συγκεκριμένα. Την Τετάρτη μάλιστα θα τιμηθούν στη Βουλή. Εβγαιναν Ολυμπιονίκες και φαντάζομαι όποιος ξέχναγε να το πει, θα του τράβαγε τα αυτιά η εταιρία. Δηλαδή αυτό το πράγμα, οι χορηγοί - εταιρίες, είναι κάτι το οποίο δεν πρέπει να το δεχτούμε. Για να μην πούμε όλη αυτή την κατάσταση που υπάρχει στον αθλητισμό. Δηλαδή αυτός ο αθλητισμός, που εν πάση περιπτώσει έχει σχέση με το σώμα, το πνεύμα και την υγεία, νομίζω ότι είναι πάρα πολύ «ανθυγιεινός», έτσι όπως έχει εξελιχθεί.
Επομένως, πρέπει να ανοίξουμε μέτωπα πάλης και έχουμε μπροστά μας και 4 χρόνια. Εμείς πιστεύουμε στη δυναμική των εξελίξεων και στη δυναμική των μετώπων πάλης και σ' αυτό τον τομέα.