Για τους κυβερνώντες μιλάμε, που μας «πουλάνε» ότι δίνουν μεγάλο αγώνα στην Κομισιόν για την έγκριση του κονδυλίου των 500 εκατομμυρίων ευρώ.
Αν οι ίδιοι θεωρούν ότι ...χρωστάμε στις Βρυξέλλες και τους έχουμε και υποχρέωση δε σημαίνει ότι και ο ελληνικός λαός (ιδίως οι αγρότες) έχει την ίδια άποψη.
Ας μπουν κάποτε στον κόπο να κάνουν μια σοβαρή αποτίμηση σχετικά με το τι μας έδωσε και τι δώσαμε στην Ευρωπαϊκή Ενωση όλα αυτά τα χρόνια που είμαστε μέλος της.
Εκεί πολλά θα αποκαλυφθούν και θα καταπέσουν διάφοροι «μύθοι». Ανάμεσά τους κι εκείνος που λέει ότι οι αγρότες ζουν χάρη στην ...ελεημοσύνη των Βρυξελλών και στα προγράμματά της.
Γιατί δε «μετράει» μόνο τι κάνει η ΕΕ. Είναι και το πόσα δεν έχει αφήσει την Ελλάδα να κάνει λόγω του «διεθνούς καταμερισμού» (που γίνεται με γνώμονα τα συμφέροντα των πολυεθνικών και όχι των λαών).
Τι να πρωτοπεί κανείς; Για τα εγγειοβελτιωτικά έργα; Την ανάπτυξη συνεταιριστικών και δημόσιων επιχειρήσεων στη γεωργία και στη διατροφή που ...απαγορεύονται λόγω της «απελευθέρωσης αγορών»; Την ενίσχυση της κτηνοτροφίας και της αλιείας;
Πώς νομίζετε έχουμε καταντήσει μια χώρα που σε λίγο θα εισάγει μαζικά ακόμη και ...ελαιόλαδο;
ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΕΜΕΝΑΝ απέξω. Για την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ λέμε που είπε το ...μεγάλο «ναι» στο διάλογο του Αρη Σπηλιωτόπουλου για την Παιδεία.
Μάλιστα, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλος, δήλωσε ότι πολύ θα επιθυμούσε την ύπαρξη μιας έδρας συνδικαλισμού σε ένα ελληνικό πανεπιστήμιο. Δεν ξέρουμε αν θέλει να την αναλάβει και ο ίδιος...
Ομως, μόνο έδρα συνδικαλισμού δε θα είναι. Εδρα κοινωνικού εταιρισμού ίσως...