Εργαλείο στην πάλη για κλάδο Ενέργειας υπέρ των λαϊκών συμφερόντων
Από τη σύσκεψη της περασμένης Κυριακής |
Την εισήγηση έκανε ο Ηλίας Σταμέλος, στέλεχος του ΠΑΜΕ και συνδικαλιστής στη ΔΕΗ. Αρχικά αναφέρθηκε στην ολομέτωπη επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα. Η πολιτική αυτή και στο χώρο της Ενέργειας εξυπηρετεί συνολικά τις ανάγκες του κεφαλαίου και οδηγεί στην κατάργηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και συνολικά του λαού. «Μεγάλος αριθμός εργαζόμενων στο χώρο της Ενέργειας δουλεύει με ελαστικές μορφές απασχόλησης, με εργολαβίες και αυτός ο αριθμός θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο στην πορεία» σημείωσε και πρόσθεσε πως «για τα μονοπώλια η ενέργεια δεν είναι αγαθό, είναι εμπόρευμα. Γι' αυτό βλέπουμε η τιμή του πετρελαίου να είναι πανάκριβη, με τη συνδρομή, βεβαίως, της βαριάς φορολογίας. Το ηλεκτρικό ρεύμα να είναι πανάκριβο για τους εργαζόμενους και θα γίνει ακόμα πιο ακριβό με τα μέτρα τα οποία πάρθηκαν». Στα αδιέξοδα λαού και εργαζομένων μπορεί να απαντήσει ο Ενιαίος και αποκλειστικά Κρατικός Φορέας Ενέργειας που προτείνουν οι ταξικές δυνάμεις με αφετηρία το ότι η Ενέργεια είναι αγαθό, στόχος που συνδέεται και μαζί αναδεικνύει την ανάγκη της πάλης για γενικότερες πολιτικές αλλαγές, για μια οικονομία και κοινωνία που θα εξυπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες.
Για την κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος επισήμανε ότι «εδώ και χρόνια είναι υποταγμένο στους στόχους που έχει το κεφάλαιο. Εχει κάνει δική του πολιτική τους στόχους αυτούς (...) Θέλουν υποταγμένους τους εργαζόμενους, να διεκδικούν αυτά μόνο που επιτρέπει το κεφάλαιο». Ανέδειξε την αναγκαιότητα να δυναμώσει ο συντονισμός της αγωνιστικής δράσης, να αξιοποιηθεί η πείρα από τη δράση των ταξικών δυνάμεων, του ΠΑΜΕ, την οποία «θέλουμε να την προχωρήσουμε στον τομέα της Ενέργειας όπου οι συσχετισμοί είναι καταθλιπτικοί, οι συσχετισμοί υπέρ του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού είναι ισχυροί. Από την άλλη, πρέπει να πούμε ότι έχει ανέβει η εκτίμηση προς το ΠΑΜΕ και έχει αρχίσει μια διαδικασία προβληματισμού, αλλαγής της συνείδησης, μετά από την ολομέτωπη επίθεση. Μπορούμε να κάνουμε βήματα, να συσπειρώσουμε όλους αυτούς τους εργαζόμενους που καταλαβαίνουν το χαρακτήρα και τους στόχους της πολιτικής αυτής, το ρόλο των ηγεσιών του συνδικαλιστικού κινήματος. Που θέλουν να παλέψουν. Η συγκρότηση της Γραμματείας είναι η αρχή. Αυτό πρέπει να προχωρήσει μέχρι κάτω». Μιλώντας για τα κλαδικά συνδικάτα, είπε ότι «θέλουμε να συσπειρώσουμε την εργατική τάξη, ανεξάρτητα από την εργασιακή σχέση που έχει, ενάντια στην πολιτική που χτυπά τα δικαιώματά της και στην πάλη για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης».
Στις τοποθετήσεις που ακολούθησαν έγιναν αναφορές στην επέκταση και γενίκευση των ελαστικών μορφών εργασίας, στις αντεργατικές - αντιλαϊκές δραματικές συνέπειες της απελευθέρωσης, στην ανάγκη έντασης της δράσης για την αποτελεσματικότερη οργάνωση των εργαζομένων σε ταξική κατεύθυνση. Χαρακτηριστικά ειπώθηκε ότι στο λιγνιτικό κέντρο της Δυτικής Μακεδονίας πριν την πολιτική της ιδιωτικοποίησης και απελευθέρωσης δούλευαν 9.500 εργαζόμενοι με μόνιμη και σταθερή εργασία και σήμερα απασχολούνται μόλις 5.000. Την ίδια στιγμή περίπου 4.000 εργαζόμενοι απασχολούνται σήμερα με βάρβαρες εργασιακές σχέσεις και με πολύ χαμηλούς μισθούς.
Στη σύσκεψη παραβρέθηκε και μίλησε ο Γιώργος Πέρρος, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ. Τόνισε την ανάγκη διαμόρφωσης πυρήνων αντίστασης στους τόπους δουλειάς, στους κλάδους, στις γειτονιές, παντού και πρόσθεσε «επομένως, η δουλειά από τα κάτω είναι το υπ' αριθμόν ένα ζήτημα που πρέπει να φέρουμε σε πέρας». Για τη συγκρότηση της Γραμματείας του ΠΑΜΕ στην Ενέργεια είπε ότι είναι σημαντικό βήμα «όχι μόνο γιατί επιδιώκουμε να δυναμώσει το ΠΑΜΕ, όχι μόνο για να συσπειρωθούν δυνάμεις με τη γραμμή και την αντίληψη του ΠΑΜΕ, αλλά κυρίως γιατί δημιουργούμε το ΠΑΜΕ στην Ενέργεια που είναι ένας στρατηγικός τομέας της οικονομίας. Αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία».
Ακόμα τόνισε ότι πρέπει «να κερδίσουμε μάζες εργαζομένων με την άλλη πρόταση ανάπτυξης», η οποία στο χώρο της Ενέργειας πρέπει να παρουσιάζει «το πώς βλέπουμε εμείς το ρόλο της στην οικονομία (...) Να βάλουμε στην ταξική πάλη νέους εργαζόμενους, νέα τμήματα της εργατικής τάξης. Αρα θέλει ιδιαίτερη δουλειά σε αυτό που λέμε νέα παιδιά και κυρίως παιδιά με νέες εργασιακές σχέσεις. (...) Να αναληφθούν πρωτοβουλίες σε όλη την Ελλάδα, αγωνιστικές χειραφετημένες από εργοδότες, κυβέρνηση, εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό» και «να δουλέψουμε στη βάση της κοινής δράσης, με κοινά αιτήματα μαζί με αυτοαπασχολούμενους, με φτωχούς αγρότες». Υπογράμμισε ότι χρειάζεται κίνημα ταξικά οργανωμένο και προσανατολισμένο απέναντι στην εργοδοσία, τους νόμους και το κράτος της. Ο ρόλος των κλαδικών συνδικάτων είναι πάρα πολύ σημαντικός. «Η δουλειά μας, τόνισε, είναι να συσπειρώσουμε δυνάμεις στο εργαλείο της ταξικής αντίληψης που είναι το κλαδικό συνδικάτο» και πιο κάτω επισήμανε πως «θέλουμε ένα κίνημα απαλλαγμένο από τους εγκάθετους της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων».