Προκαλεί και εκβιάζει ο ΣΕΒ, για επιτάχυνση των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων και συρρίκνωση του δημόσιου τομέα
Τα παραπάνω προκύπτουν από τις χτεσινές δηλώσεις του προέδρου του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλου, ο οποίος σε συνέντευξη Τύπου είπε χαρακτηριστικά ότι «η μεγαλύτερη, η κρισιμότερη, διαρθρωτική αλλαγή στην οποία πρέπει άμεσα να προχωρήσουμε είναι η κατάλυση του υπερτροφικού πελατειακού κράτους» και ότι «αν δεν επιδειχθεί το αναγκαίο πολιτικό σθένος, ώστε να προχωρήσουμε στη δραστική περικοπή του και αναδιάρθρωσή του με την κατάργηση θέσεων, οργανισμών, νομικών προσώπων ιδιωτικού και δημοσίου δικαίου, επιτροπών και οφικίων, η προσπάθεια ανόρθωσης της χώρας θα πέσει στο κενό και με μαθηματική ακρίβεια θα πτωχεύσουμε συλλογικά και ατομικά».
Σε ερώτηση αν εννοεί απολύσεις και τι θα απογίνει ο κόσμος που θα απολυθεί από το Δημόσιο, ο Δ. Δασκαλόπουλος εντελώς κυνικά απάντησε ότι στον ιδιωτικό τομέα γίνονται 500- 600 απολύσεις κάθε μέρα και 160.000 από την αρχή του χρόνου, για να προσθέσει: «Γιατί λοιπόν θεωρούμε σχεδόν φυσική την ανεργία για τον ιδιωτικό υπάλληλο, ενώ θεωρούμε ιερό και απαραβίαστο το δικαίωμα στη δουλειά ακόμη και εκείνων των εργαζομένων στο Δημόσιο που είναι υπεράριθμοι ή αργόμισθοι»;
Οσο για το «διά ταύτα» της ερώτησης, ο πρόεδρος των βιομηχάνων είπε ότι όταν θα έρθει η ανάπτυξη τότε θα «απορροφήσει όσους ανθρώπους έχουν κάτι να προσφέρουν σ' αυτήν τη συνολική ανάπτυξη»!
Οι μεγαλοεπιχειρηματίες πιέζουν, προκαλούν, αλλά και εκβιάζουν για την ολόπλευρη υλοποίηση του μνημονίου, καθώς, σύμφωνα με δήλωση του Δ. Δασκαλόπουλου πριν τη συνέντευξη Τύπου, «ένας τρόπος υπάρχει για να πείσουμε τους δανειστές και εταίρους μας ότι η κοινωνία δεν αντέχει άλλες περικοπές μισθών και συντάξεων και αυξήσεις φόρων. Πρέπει να επιταχύνουμε και να εφαρμόσουμε αποτελεσματικά όλες αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές που χρειαζόμαστε και που περιλαμβάνει το μνημόνιο. Κυρίαρχη προτεραιότητα είναι να καταλύσουμε το υπερτροφικό και πελατειακό κράτος. Τώρα πρέπει να εξυγιάνουμε τις άρρωστες ΔΕΚΟ, να καταργήσουμε τους άχρηστους φορείς, οργανισμούς και θέσεις του Δημοσίου».
Η κυνική παρέμβαση του ΣΕΒ έρχεται σε μια στιγμή που είναι σαφές ότι η κυβέρνηση δυσκολεύεται όλο και περισσότερο να εφαρμόσει την πολιτική της, ιδιαίτερα μετά το αποτέλεσμα των εκλογών, που καθόλου ενθαρρυντικό δεν είναι γι' αυτήν, παρά τις προσπάθειες να πείσει για το αντίθετο. Επί της ουσίας είναι απόδειξη ότι η λαϊκή οργή μπορεί να ανατρέψει τα σχέδια της πλουτοκρατίας εάν μετουσιωθεί σε οργανωμένη πάλη ενάντια στο μνημόνιο, την πολιτική που εκφράζει και τους υποστηρικτές της.
Ο ΣΕΒ δεν έμεινε όμως μόνο στο θέμα των διώξεων εργαζομένων στο δημόσιο τομέα και στη συρρίκνωσή του, προκειμένου οι μεγαλοεπιχειρηματίες να καλύψουν το τεχνητό κενό με δικές τους επιχειρήσεις τις οποίες θα χρυσοπληρώνει το Δημόσιο για να καλύψουν τις ανάγκες λειτουργίας του. Ο Δ. Δασκαλόπουλος, απόλυτα καίριος και γνήσιος εκφραστής των στοχεύσεων του μεγάλου κεφαλαίου, σημείωσε ότι η «βαθύτερη ουσία του μνημονίου είναι οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», που αποτελούν «τη μόνη διέξοδο από την κρίση». Σε αυτά τα πλαίσια, εκτίμησε ότι κάθε συζήτηση για επιμήκυνση ή αναδιαπραγμάτευση του χρέους είναι άκαιρη και ότι πρέπει να εφαρμοστεί απαρέγκλιτα το μνημόνιο και ακόμη γρηγορότερα από τα δεδομένα χρονοδιαγράμματα. Απόλυτα λογικό, αν αναλογιστούμε ότι εκείνο που αποκλειστικά ενδιαφέρει τους μεγαλοεπιχειρηματίες είναι να εξασφαλίσουν την κυβερνητική στήριξη, ώστε να ξεπεραστεί η κρίση, με όρους και προϋποθέσεις που θα καταστήσουν πιο ανταγωνιστικές τις επιχειρήσεις τους και άρα πιο προσοδοφόρα την τοποθέτηση κεφαλαίων σε κλάδους της οικονομίας.
Τις αναλυτικές θέσεις και προτάσεις του ΣΕΒ θα παραδώσει ο εκπρόσωπός τους, με τη μορφή υπομνήματος στην κυβέρνηση, αύριο στον κοινοτικό επίτροπο Ολι Ρεν στις Βρυξέλλες και την Πέμπτη στην τρόικα. Βασικό στοιχείο των προτάσεων θα είναι η «αναδιάταξη των προτεραιοτήτων του μνημονίου» στη βάση τριών σημείων: Πρώτον, ότι η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων για το 2010 και 2011 είναι αδύνατη και η λήψη πρόσθετων μέτρων «θα διαταράξει επικίνδυνα την κοινωνική σταθερότητα». Δεύτερον, ότι αιτείται επιτάχυνση όλων των προβλεπόμενων διαρθρωτικών αλλαγών, ενίσχυση των μηχανισμών ελέγχου εφαρμογής και μέτρα για την επιχειρηματικότητα. Τρίτον, περιορισμός του κράτους και απελευθέρωση της επιχειρηματικότητας.
Απαντώντας σε ερώτηση για το αν χρειάζονται κυβερνήσεις συνεργασίας, ο πρόεδρος του ΣΕΒ είπε ότι δε θα λύσουν αυτές το πρόβλημα. «Αυτό που χρειαζόμαστε συνολικά, είναι ένα σοβαρό και υπεύθυνο πολιτικό σύστημα που θα αντιμετωπίσει την κρίση, με ανταγωνιστικές προτάσεις και όχι με άγονες αντιθέσεις και ιαχές». Με απλά λόγια, το θέμα δεν είναι η κυβέρνηση, αλλά... να μην αμφισβητεί κανείς την πολιτική της.
Ισοπεδωτικοί οι μεγαλοεπιχειρηματίες εμφανίστηκαν και στο θέμα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ισχυριζόμενοι ότι η παρέκκλιση από τις κλαδικές συμβάσεις με τις επιχειρησιακές δεν αποτελεί κατάργησή τους! Μάλιστα, ο πρόεδρος του ΣΕΒ τάχθηκε κατά της εξειδίκευσης της σχετικής πρόβλεψης του μνημονίου, θεωρώντας ότι αρκούν όσα αναφέρονται σε αυτό, προφανώς προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν επιπρόσθετες διαδικασίες εφαρμογής του αντεργατικού μέτρου.