Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν την Κυριακή οι εργασίες της στο Γιοχάνεσμπουργκ, όπου φιλοξενήθηκαν από το Νοτιοαφρικανικό ΚΚ
Στις εργασίες, συμμετείχαν 49 Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα από 43 χώρες του κόσμου. Στην αντιπροσωπεία του ΚΚΕ συμμετείχαν οι σύντροφοι Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Ελισαίος Βαγενάς, μέλος της ΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ, Νίκος Σερετάκης, μέλος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ, και Γιώργος Ποντικός, μέλος του Εργατικού Τμήματος της ΚΕ.
Να σημειωθεί πως νωρίτερα, το Σάββατο 4/12, τα Κομμουνιστικά Κόμματα, χωρίς να διακόψουν τις εργασίες της Διεθνούς Συνάντησης, απέστειλαν 10μελή αντιπροσωπεία σε μαζική εκδήλωση των συνδικάτων της χώρας, του Κογκρέσου Νοτιοαφρικανικών Συνδικάτων COSATU, που γιόρταζαν τα 25 χρόνια από την ίδρυσή τους, σε στάδιο του Γιοχάνεσμπουργκ, με την παρουσία 20 χιλιάδων εργατών. Στις εκδηλώσεις παρόντες ήταν και χαιρέτισαν ο Πρόεδρος της χώρας, Τζέικομπ Ζούμα και ο ΓΓ της ΚΕ του Νοτιοαφρικανικού ΚΚ, Μπλέιντ Τζιμάντε.
Εκ μέρους της αντιπροσωπείας των ΚΚ και της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας (ΠΣΟ) χαιρέτισε ο σύντροφος Γιώργος Ποντικός, μέλος του Εργατικού Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ. Στο χαιρετισμό του σημείωσε:
Αποψη από τις εργασίες της 12ης Διεθνούς Συνάντησης, που ολοκληρώθηκαν την Κυριακή |
Από την πλευρά μας, θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι θα δώσουμε πιο αποφασιστικά όλες μας τις δυνάμεις στην ταξική πάλη για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για το σοσιαλισμό.
Αυτή είναι και η μόνη απάντηση στον καπιταλισμό που γίνεται όλο και πιο επιθετικός σε συνθήκες κρίσης. Μια κρίση που αναδεικνύει τα όρια του εκμεταλλευτικού συστήματος. Παλεύουμε για την ενότητα της εργατικής τάξης, για την κοινωνική συμμαχία των εργατών με τα άλλα εκμεταλλευόμενα στρώματα, για την ανάπτυξη δυνατού αντιιμπεριαλιστικού, αντιμονοπωλιακού αγώνα.
Θέτουμε τις δυνάμεις στην πρώτη γραμμή αυτής της μάχης για την ανασύνταξη του εργατικού ταξικού κινήματος, σε συντονισμό με την Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία, που από την ίδρυσή της το 1945 υπερασπίζεται αποφασιστικά τα εργατικά δικαιώματα.
Ζήτω η εργατική τάξη της Νότιας Αφρικής, ζήτω το COSATU, ζήτω το Νοτιοαφρικανικό Κομμουνιστικό Κόμμα, ζήτω η διεθνής εργατική τάξη και ο Προλεταριακός Διεθνισμός».
Στο Κοινό Ανακοινωθέν, που εγκρίθηκε από τη Διεθνή Συνάντηση, αρχικά περιγράφονται οι εξελίξεις στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, που, όπως τονίζεται, διέρχεται μια παγκόσμια οικονομική κρίση, που οφείλεται στα χαρακτηριστικά του ίδιου του συστήματος και όχι «στην απληστία των τραπεζιτών ή των χρηματιστικών κερδοσκόπων». Οπως σημειώνεται: «Τονίζει τα ιστορικά του όρια και την ανάγκη της επαναστατικής ανατροπής του. Δείχνει την όξυνση της κύριας αντίθεσης του καπιταλισμού μεταξύ του κοινωνικού χαρακτήρα της παραγωγής και της ατομικής καπιταλιστικής ιδιοποίησης». Αυτή η κρίση «σημαδεύεται από τη μαζική και παράλογη καταστροφή πόρων - συμπεριλαμβανομένων των μαζικών απολύσεων, κλεισίματα εργοστασίων κ.λπ.».
Ταυτόχρονα, επισημαίνεται πως σ' αυτές τις συνθήκες παρατηρείται «μια διακριτή όξυνση της ενδοϊμπεριαλιστικής διαπάλης για αγορές και πρόσβαση σε πρώτες ύλες», σε συνθήκες «ανάδυσης νέων παγκόσμιων οικονομικών δυνάμεων». Ετσι εκτιμάται πως: «Η κρίση εντείνει τους ανταγωνισμούς μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κέντρων, αλλά και με τις αναδυόμενες δυνάμεις».
Τα ΚΚ εκτίμησαν, μεταξύ άλλων, πως: «Στην Ευρώπη και σ' ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο καταργούνται εργασιακά, κοινωνικά, ασφαλιστικά δικαιώματα και παράλληλα τα πολιτικά συστήματα αντιδραστικοποιούνται, περιστέλλοντας δημοκρατικές και πολιτικές ελευθερίες και ιδιαίτερα τα συνδικαλιστικά δικαιώματα κ.τ.λ.»
Σημειώνεται πως «η αντιλαϊκή επίθεση στα εργασιακά, ασφαλιστικά, μισθολογικά δικαιώματα προκάλεσε μια κλιμάκωση των λαϊκών αγώνων» σε διάφορες χώρες του πλανήτη μας. Τονίζεται ακόμη πως: «Στη σημερινή πραγματικότητα, αποτελεί ιστορική προσταγή τα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα να βοηθήσουμε να δυναμώσουν αυτές οι λαϊκές αμυντικές μάχες και την ίδια στιγμή, να βοηθήσουμε να μετατραπούν σε επιθετικούς αγώνες για την κατάργηση του καπιταλισμού».
Υπογραμμίστηκε «η σημασία που έχει η οργάνωση της εργατικής τάξης και η ανάπτυξη των αγώνων του εργατικού κινήματος σε ταξική κατεύθυνση στην πάλη για την κατάκτηση της εργατικής εξουσίας και των συμμάχων της».
Σημειώνεται πως: «Ζωτική σημασία αποκτά η ιδεολογική αντεπίθεση του κομμουνιστικού κινήματος, με την απόκρουση του σύγχρονου αντικομμουνισμού, την αντιπαράθεση με την αστική ιδεολογία, τις αντιεπιστημονικές θεωρίες και οπορτουνιστικά ρεύματα που αρνούνται την ταξική πάλη και την πάλη κατά των δυνάμεων της σοσιαλδημοκρατίας, που συνεχίζουν να σπέρνουν αυταπάτες για τον πραγματικό χαρακτήρα του καπιταλισμού, και στηρίζουν τη στρατηγική του κεφαλαίου».
Ολόκληρο το Κοινό Ανακοινωθέν της 12ηςΔιεθνούς Συνάντησης θα δημοσιευτεί τις επόμενες μέρες στο «Ριζοσπάστη».
Η συνάντηση κατέληξε στους ακόλουθους κύριους άξονες για την ανάπτυξη των συντονισμένων και κοινών δράσεων των ΚΚ:
1. Με το βάθεμα της καπιταλιστικής κρίσης, συγκεντρώνουμε την προσοχή μας στην ανάπτυξη των εργατικών λαϊκών αγώνων για τα εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα, στο δυνάμωμα του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και του ταξικού προσανατολισμού του, στην προώθηση της κοινωνικής συμμαχίας με την αγροτιά και τα άλλα λαϊκά στρώματα.
Ειδική προσοχή πρέπει να δοθεί στα προβλήματα των γυναικών και της νεολαίας, που είναι ανάμεσα στα πρώτα θύματα της καπιταλιστικής κρίσης.
2. Στην ολομέτωπη ιμπεριαλιστική επίθεση και στην όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων θα εντείνουμε τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα για την ειρήνη, ενάντια στην επικίνδυνη «νέα» στρατηγική του ΝΑΤΟ και τις ξένες στρατιωτικές βάσεις και για να καταργηθούν όλα τα πυρηνικά όπλα.
Θα αναπτύξουμε δραστήρια διεθνιστική αλληλεγγύη με τους λαούς και τα κινήματα που αντιμετωπίζουν και αντιστέκονται στην καταπίεση, στις ιμπεριαλιστικές απειλές και επιθέσεις.
3. Θα αντιπαλέψουμε αποφασιστικά τον αντικομμουνισμό, τους αντικομμουνιστικούς νόμους, μέτρα και διώξεις. Θα απαιτήσουμε τη νομιμοποίηση των κομμουνιστικών κομμάτων που είναι στην παρανομία. Θα υπερασπιστούμε την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος, την προσφορά του σοσιαλισμού στην πρόοδο του σύγχρονου ανθρώπινου πολιτισμού.
4. Σημειώνουμε την αλληλεγγύη μας με τις δυνάμεις και τους λαούς που επιδιώκουν την οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Επιβεβαιώνουμε την αλληλεγγύη μας με το λαό της Κούβας και τη σοσιαλιστική επανάσταση και συνεχίζουμε ορμητικά την πάλη μας ενάντια στο εμπάργκο και την υποστήριξη της διεθνούς καμπάνιας για την απελευθέρωση των 5 Κουβανών.
5. Θα συνεχίσουμε, παίρνοντας υπόψη και τις πραγματικότητες κάθε χώρας, να συμβάλλουμε στην ενίσχυση των διεθνών αντιιμπεριαλιστικών μαζικών οργανώσεων, της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας (ΠΣΟ), του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης (ΠΣΕ), της Παγκόσμιας Οργάνωσης Δημοκρατικής Νεολαίας (ΠΟΔΝ), της Παγκόσμιας Οργάνωσης Δημοκρατικών Γυναικών (ΠΟΔΓ).
Ιδιαίτερα, καλωσορίζουμε και χαιρετίζουμε το 17ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών, που θα γίνει στη Νότια Αφρική από τις 13-21 Δεκέμβρη 2010.
Οι αντιπρόσωποι των ΚΚ ενέκριναν ψηφίσματα αλληλεγγύης με τους λαούς της Δυτικής Σαχάρας, της Αϊτής, της Κύπρου, του Λιβάνου. Επίσης, ψηφίσματα για την Κούβα, τη Μέση Ανατολή, για τις δολοφονίες Ινδών κομμουνιστών. Επίσης, αποφασίστηκε στο εξής να προσκαλείται στις Διεθνείς Συναντήσεις των ΚΚ το «Κόμμα της Λαϊκής Πρωτοπορίας» της Κόστα Ρίκα, όπως ονομάζεται το ΚΚ σ' αυτήν τη χώρα.
Με την ολοκλήρωση των εργασιών της 12ης Διεθνούς Συνάντησης των ΚΚ, στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής, η «σκυτάλη» της διοργάνωσης περνά στην Αθήνα.
Αυτό αποφάσισε, σε συνεδρίασή της, η Ομάδα Εργασίας της Διεθνούς Συνάντησης, που εξέτασε το ζήτημα του τόπου που θα πραγματοποιηθεί η επόμενη Διεθνής Συνάντηση των ΚΚ.
Πρόκειται για μια απόφαση αναγνώρισης του ρόλου που διαδραματίζει στην υπόθεση ανασυγκρότησης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος το ΚΚΕ. Ταυτόχρονα, στην απόφαση αυτή αντανακλάται και η εκτίμηση των ΚΚ για τη σημαντική ανάπτυξη των ταξικών εργατικών αγώνων στην Ευρώπη, και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, καθώς και τη διεθνή σημασία και αντανάκλαση, που έχει αυτή η άνοδος της ταξικής πάλης.
Ετσι, η Διεθνής Συνάντηση, που ξεκίνησε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ και τα πρώτα 7 χρόνια φιλοξενήθηκε στην Αθήνα και αργότερα στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας, στο Μινσκ της Λευκορωσίας, στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, στο Νέο Δελχί της Ινδίας, στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής, επιστρέφει το 2011 στην Αθήνα.
Το θέμα και η ακριβής ημερομηνία της Διεθνούς Συνάντησης θα καθοριστούν σε επόμενη συνάντηση της Ομάδας Εργασίας.