Ανησυχία προκαλεί η πρόσφατη παρέμβαση που σημειώθηκε προχθές στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων στο φόντο της εξελισσόμενης και εξαγγελθείσας εδώ και μια βδομάδα γενικής συνέλευσης των εργαζομένων. Συγκεκριμένα, μετά από καταγγελίες δύο χειρουργών περί παρακώλυσης λειτουργίας και κατάληψης των χειρουργείων από το νοσηλευτικό προσωπικό και κατόπιν εισαγγελικής εντολής, εμφανίστηκαν αστυνομικοί ... μέσα στα χειρουργεία για να διαπιστώσουν αν ισχύουν οι καταγγελίες. Ωστόσο, τα προγραμματισμένα χειρουργεία έγιναν κανονικά και προσωπικό ασφαλείας υπήρχε στα χειρουργεία καθ' όλη τη διάρκεια της γενικής συνέλευσης, το δε πανεπιστημιακό νοσοκομείο δε βρισκόταν σε εφημερία και δεν προέκυψε κανένα έκτακτο περιστατικό όπως άλλωστε διαβεβαίωσε και η ίδια η διοίκηση του νοσοκομείου.
Με ομόφωνη απόφαση, το ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων καταγγέλλει αυτές τις πρακτικές. «Αποτελεί, σημειώνει, συνέχεια του κλίματος αμφισβήτησης του δικαιώματος συνδικαλιστικής δράσης των εργαζομένων που καλλιεργήθηκε το προηγούμενο διάστημα από τη διοίκηση του νοσοκομείου (στις 7 Δεκέμβρη του 2011 κατά τη διάρκεια γενικής συνέλευσης με εντολή της διοίκησης ζητούνταν από τους διευθυντές των υπηρεσιών κατάλογοι με όσους εργαζόμενους θα κατέβουν στη γενική συνέλευση). Στοχοποιήθηκαν οι συναθροίσεις των εργαζομένων ως βασικός παράγοντας δυσλειτουργίας του νοσοκομείου την ίδια στιγμή που η καθημερινή δραματική εικόνα του νοσοκομείου περιλαμβάνει επικίνδυνες ελλείψεις προσωπικού, ελλείψεις υγειονομικού υλικού, φαρμάκων. Επικαλέστηκαν ακόμα και τον νόμο 1264 που ορίζει ότι οι γενικές συνελεύσεις πρέπει να γίνονται εκτός ωραρίου εργασίας. Τα νοσοκομεία όμως λειτουργούν σε 24ωρη βάση οπότε δεν μπορούν να γίνονται συνελεύσεις στα νοσοκομεία!
Η πράξη αυτή τρομοκρατίας καθόλου τυχαία έγινε κατά τη διάρκεια γενικής συνέλευσης όπου απορρίφθηκε καθ' ολοκληρία ο νέος Οργανισμός του ΠΓΝΙ που καταργεί θέσεις εργασίας και συρρικνώνει λειτουργίες του νοσοκομείου, προσαρμόζοντας το νέο Οργανισμό στις νέες άγριες περικοπές χρηματοδότησης και την πολιτική ταχείας ιδιωτικοποίηση δομών του νοσοκομείου. Αποτελεί μέρος της συνολικής προσπάθειας ποινικοποίησης κάθε δραστηριότητας αμφισβήτησης της άγριας αντιλαϊκής πολιτικής με πολλά παραδείγματα ποινικοποίησης σε κάθε εργασιακό χώρο. Αποτελεί αναγκαιότητα της πολιτικής ιδιωτικοποιήσεων η οποία για να εφαρμοστεί χρειάζεται εκτός από φτηνούς και υπάκουους εργαζόμενους».