Εντονο παρασκήνιο και οξύτατοι ανταγωνισμοί, που αφορούν συνολικά τον έλεγχο των νότιων διαδρόμων της Ενέργειας
Ενα ανελέητο «παιχνίδι» ανταγωνισμών ανάμεσα στα μονοπώλια εξελίσσεται στις πλάτες του λαού και του φυσικού πλούτου που του ανήκει |
Η ιδιωτικοποίηση του ομίλου ΔΕΠΑ προχωράει στο φόντο του «πολέμου» για τον έλεγχο των αγωγών του λεγόμενου «νοτίου άξονα», απ' όπου θα μεταφέρεται φυσικό αέριο σε χώρες της ΕΕ, είτε από τη Ρωσία, είτε από το Αζερμπαϊτζάν, μέσω και της Ελλάδας.
Την Κυριακή, ο υπουργός Εξωτερικών Δ. Αβραμόπουλος μετά από συνάντηση που είχε στο Μόναχο με τον υπουργό Εξωτερικών του Αζερμπαϊτζάν Ελ. Μαμαντιάροφ, ανακοίνωσε ότι στις 13 Φλεβάρη θα υπογραφεί διακρατική συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας, της Αλβανίας και της Ιταλίας για την κατασκευή του αγωγού ΤΑΡ (Trans Adriatic Pipeline), ο οποίος θα μεταφέρει αζέρικο φυσικό αέριο σε χώρες της κεντρικής Ευρώπης. Οπως ανήγγειλε ο Ελληνας υπουργός, στην επίσημη τελετή θα συμμετάσχουν και εκπρόσωποι της κυβέρνησης του Αζερμπαϊτζάν.
Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης σχετίζεται άμεσα με την ιδιωτικοποίηση των ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ, αφού τα κεφάλαια και οι υποδομές των δύο επιχειρήσεων, θα χρησιμοποιηθούν για τη λειτουργία του αγωγού. Ο αγωγός ΤΑΡ, μαζί με τον «Νabucco» (περνάει από Τουρκία - Βουλγαρία) προορίζονται να μεταφέρουν φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν στην Κεντρική Ευρώπη.
Την κατασκευή και λειτουργία τους στηρίζουν οι ΗΠΑ, επιδιώκοντας να τους καταστήσουν το αντίπαλο δέος στο ρωσικό αγωγό «South Stream», που ήταν δρομολογημένος - η κατασκευή του έχει «παγώσει» - να περάσει από Βουλγαρία, Ελλάδα, Ιταλία και από εκεί σε χώρες της ΕΕ. Πάνω ακριβώς σε αυτό το πεδίο αναπτύσσονται οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και οι μονοπωλιακοί ανταγωνισμοί.
Στην τελική ευθεία, για την εξαγορά των ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ, με την κατάθεση «δεσμευτικών προσφορών», έχουν περάσει οι εξής όμιλοι:
Η «Gazprom» και «Sintez Group», αν τελικά εξαγοράσουν τις ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ, όπως ήδη έχει διαμηνύσει η ρωσική κυβέρνηση, θα επαναφέρουν προτάσεις και σχέδια για την κατασκευή του αγωγού «South Stream» και αξιοποιώντας τις υποδομές των ελληνικών εταιρειών, φιλοδοξούν να δημιουργήσουν ενεργειακό κόμβο που θα προμηθεύει με ρώσικο φυσικό αέριο χώρες της ΕΕ.
Βεβαίως, οι Ρώσοι έχουν συμφωνήσει με τους Γερμανούς την κατασκευή του αγωγού Nord Stream (μεταφέρει 55 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου το χρόνο από τη Ρωσία στη Γερμανία και από εκεί σε Ολλανδία, Δανία, Γαλλία και Μ. Βρετανία). Ταυτόχρονα, όμως, και η Γερμανία έκανε παρέμβαση ενάντια στην αγορά από τους Ρώσους των ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ. Αν όμως προχωρήσει η συμφωνία Γερμανών - Ρώσων στον αγωγό Nord Stream και η αγορά της ΔΕΠΑ από τους Ρώσους, δηλαδή κυριαρχία τους στον ελληνικό κόμβο των Νότιων αγωγών, θα καταστήσει τους Ρώσους βασικούς παίχτες στην προμήθεια της ΕΕ με Ενέργεια.
Αυτούς ακριβώς τους σχεδιασμούς επιχειρούν να μπλοκάρουν οι Αμερικανοί, μέσω της κρατικής εταιρείας του Αζερμπαϊτζάν «Socar». Οι ΗΠΑ, μάλιστα, ασκούν πιέσεις στην Τουρκία να «τα βρει» με το Αζερμπαϊτζάν, προκειμένου να προχωρήσουν ταχύτερα οι αγωγοί. Η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν, το επόμενο διάστημα και μέχρι τον Ιούνη, αναμένεται να ανακοινώσει με ποια από τις δύο κοινοπραξίες (ΤΑΡ ή Νabucco) θα υπογράψει συμφωνία για τη μεταφορά του αζέρικου φυσικού αερίου.
Στην περίπτωση που η «Socar» εξαγοράσει τη ΔΕΣΦΑ (υποδομές, αγωγούς, χώρους συγκέντρωσης φυσικού αερίου), θεωρείται δεδομένο ότι θα χρησιμοποιήσει το ελληνικό δίκτυο για τον αγωγό ΤΑΡ και τη μεταφορά του αζέρικου φυσικού αερίου στην ΕΕ. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, υπάρχει σχέδιο για τη συμμετοχή της ΔΕΠΑ στο μετοχικό σχήμα του ΤΑΡ. Με βάση αυτά τα δεδομένα, η ανακοίνωση του Δ. Αβραμόπουλου για την υπογραφή διακυβερνητικής συνεργασίας, για την κατασκευή του ΤΑΡ, δημιουργεί νέα δεδομένα στο παζάρι για την ιδιωτικοποίηση των δύο ελληνικών εταιρειών φυσικού αερίου.
Το προηγούμενο διάστημα, οι ΗΠΑ είχαν παρέμβει ανοιχτά κατά της πώλησης των ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ στα ρωσικά μονοπώλια. Στις αρχές Γενάρη, η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Βικτόρια Νούλαντ, αναφερόμενη στην ιδιωτικοποίησή τους και το ενδιαφέρον των «Gazprom» και «Sintez Group» είχε δηλώσει: «Η αμερικανική κυβέρνηση φοβάται ότι η Ελλάδα θα καταστεί όμηρος της Ρωσίας στα θέματα της ενέργειας»!
Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόσφατα βρέθηκε στην Αθήνα και ο Ντάνιελ Στάιν, αξιωματούχους του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδιος για θέματα Ενέργειας, και είχε διαδοχικές συναντήσεις με κυβερνητικά στελέχη για το συγκεκριμένο θέμα. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με διπλωματικούς κύκλους, ενώ μέσα στο Γενάρη αναμενόταν στην Αθήνα ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σ. Λαβρόφ, τελικά δεν πραγματοποίησε την επίσκεψη, την οποία μετέθεσε για το μέλλον.
Δεν είναι επίσης τυχαίο το γεγονός ότι πρόσφατα το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) αποφάσισε να βάλει ξανά στο παιχνίδι τα επιχειρηματικά σχήματα που συμμετείχαν στην προηγούμενη φάση του διαγωνισμού για ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ, με την προϋπόθεση ότι θα προσκληθούν και θα συμπράξουν σε κοινά επιχειρηματικά σχήματα με τους 5 που πέρασαν στην τελική φάση της ιδιωτικοποίησης. Αποδέκτες της πρόσκλησης μπορεί να είναι οι: Mitsui (Ιαπωνία), Enagas (Ισπανία), ENI (Ιταλία), Sonatrach (Αλγερία), Vopak LNG (Ολλανδία), Israel Corporation (Ισραήλ), Gas Natural (Ισπανία), Edison (Ιταλία).
Η συγκεκριμένη πρόσκληση συνδέεται με σενάρια που θέλουν τα ευρωπαϊκά μονοπώλια, αλλά και την ισραηλινή εταιρεία, να μπουν από την «πίσω πόρτα» στο διαγωνισμό και να ενισχύσουν κοινοπραξίες (ακόμα και ελληνικών επιχειρηματικών συμφερόντων) που θα σταθούν απέναντι στις ρωσικές επιχειρήσεις. Η εξέλιξη φαίνεται να ενόχλησε τη ρωσικών συμφερόντων «Sintez», η οποία, σύμφωνα με πληροφορίες, ρίχνει στο τραπέζι το ενδεχόμενο αποχώρησης από τη διαδικασία.
Το επόμενο διάστημα αναμένεται να οξυνθούν οι ανταγωνισμοί μεταξύ μονοπωλίων και ισχυρών ιμπεριαλιστικών κέντρων για την εξαγορά των ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ, στο φόντο του ελέγχου του νότιου ενεργειακού διαδρόμου. Οι επισκέψεις σε Μόσχα και Ουάσιγκτον που προγραμματίζει ο Α. Σαμαράς αναμένεται να δρομολογήσουν εξελίξεις, οι οποίες συνδέονται άμεσα με τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις της ντόπιας πλουτοκρατίας, ενώ σύμφωνα με διπλωματικούς κύκλους δεν αποκλείεται να επηρεάσουν και τις αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης σχετικά με την ΑΟΖ.