ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ: «Δεν κινδυνεύει πλέον η υπόσταση του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος και η κρίση επιβίωσης έχει ξεπεραστεί» (δήλωση Μπαρόζο / στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
ΜΑΓΕΙΡΕΙΑ: «Ο πρωθυπουργός προέβλεψε ότι το 2013 θα είναι η τελευταία χρονιά της ύφεσης (...) Στις 88,1 μονάδες ανήλθε το Μάρτιο ο Δείκτης Οικονομικού Κλίματος στην Ελλάδα (από 86,9 μονάδες τον προηγούμενο μήνα) (...) Ο Γενικός Δείκτης τιμών του Χρηματιστηρίου Αθηνών βρίσκεται στις 842,89 μονάδες, με άνοδο 0,61% (...) Θετικό ισοζύγιο παρουσίασε τον Μάρτιο η απασχόληση στην Ελλάδα» (στο ΒΗΜΑ).
ΓΚΡΙΝΙΑ; «Η κοινή γνώμη περιμένει από τους επιχειρηματίες λόγο δυναμικό και παρεμβατικό, που να δείχνει τον δρόμο για τη μη κρατικοδίαιτη ανάπτυξη. Αντ' αυτού εισπράττει από τους εκπροσώπους του επιχειρηματικού τομέα γκρίνια και απέραντη πολιτικολογία (...) Καιρός είναι οι επιχειρηματίες που εκπροσωπούν τον υγιή και δυναμικό ιδιωτικό τομέα να αποκτήσουν λόγο και παρέμβαση στον δημόσιο διάλογο» (στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
ΔΕΔΟΜΕΝΑ: «Η Ολλανδία (...) στο χείλος του γκρεμού, γράφει το Der Spiegel, το Λουξεμβούργο, η Σλοβενία και η Μάλτα στο στόχαστρο (...) η Ιταλία στο επίκεντρο ως ακυβέρνητη πολιτεία αλλά και η Γαλλία ως απροσάρμοστη (...) Η διεύρυνση της ομάδας των προβληματικών συμβαδίζει με μια εκκωφαντική σιγή ασυρμάτου για τις εξελίξεις στην Ισπανία, με όλα τα στατιστικά δεδομένα να δείχνουν δραματικό αδιέξοδο (...) Οι παραγγελίες βιομηχανικών προϊόντων συρρικνώνονται δραματικά, με ζητούμενο πόσο θα κατρακυλήσει η παραγωγή. Πρόκειται για μια εικόνα προδιαγεγραμμένου και μη αντιστρέψιμου αδιεξόδου, μια ωρολογιακή βόμβα που είτε θα σκάσει από μόνη της, είτε θα εκραγεί νωρίτερα ως παράπλευρη συνέπεια μιας μη ελεγχόμενης κορύφωσης της πολιτικής κρίσης στην Ιταλία» (στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ).
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ: «Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας του ΟΗΕ (ILO), τουλάχιστον 21 εκατομμύρια συνάνθρωποί μας ζουν σήμερα σε συνθήκες σκλαβιάς, που σε τίποτε δεν διαφέρουν από εκείνες του αμερικανικού Νότου πριν από τον εμφύλιο πόλεμο του 1861-'65» (στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ).
ΒΡΑΧΝΗ ΜΕΛΩΔΙΑ: «Η Νάγκχμα Μοχάμεντ είναι μόλις έξι ετών. Το όνομά της σημαίνει μελωδία. Και η ζωή της αξίζει μόλις 2.500 δολάρια. Ο πατέρας της Ταζ, άνεργος μουσικός και πρόσφυγας στην Καμπούλ από την επαρχία Χελμάντ, αναγκάστηκε να την υποθηκεύσει, όπως ακριβώς ένα σπίτι ή ένα κάρο. Ο λόγος; Το χρέος του προς έναν πιστωτή» (στα ΝΕΑ).