Εμφαση στην παραπέρα προώθηση της «ανταγωνιστικότητας». που τσακίζει τους εργαζόμενους, δίνει το Κείμενο των Συμπερασμάτων
Eurokinissi |
Η κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής σε όλα τα κράτη-μέλη, με ή χωρίς μνημόνια, εκθέτει όλες τις δυνάμεις που προσκυνούν την ΕΕ και τους στόχους της ανταγωνιστικότητας |
Στο επίκεντρό της βρέθηκε η συγκρότηση του Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης, το πιο κρίσιμο θέμα για την τραπεζική ενοποίηση όπως το χαρακτήρισε ο Ελληνας πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς σε δηλώσεις του στο πέρας της Συνόδου. Ο Α. Σαμαράς παραδέχτηκε ότι ως ζήτημα προκάλεσε το προηγούμενο διάστημα σοβαρές ενδοαστικές αντιθέσεις, αλλά, όπως είπε, πλέον ανοίγει δρόμο για «σταθερότητα στην Ευρωζώνη» και «ρευστότητα», προτεραιότητες και τα δύο για τα ευρωενωσιακά μονοπώλια.
Εξετάστηκε επίσης η πορεία του «Ευρωπαϊκού Εξαμήνου», δηλαδή η εφαρμογή των «μνημονίων διαρκείας» σε όλα τα κράτη-μέλη για διασφάλιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Με βάση το Κείμενο των Συμπερασμάτων, ενόψει των προσδοκιών της αστικής τάξης για αναιμική ανάκαμψη, ζητείται παραπέρα «έμφαση» στην «προώθηση της ανταγωνιστικότητας», «συνέχιση των μεταρρυθμίσεων στη λειτουργία της αγοράς εργασίας», βάσει και των «εθνικών προγραμμάτων μεταρρυθμίσεων» και των «προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης». Το Συμβούλιο καλεί επίσης σε πιο επίμονες προσπάθειες για υλοποίηση των αντιλαϊκών στόχων της Στρατηγικής «Ευρώπη 2020», η οποία βαίνει προς αναθεώρηση το 2015 με βάση τις σύγχρονες ανάγκες του κεφαλαίου.
Για την ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας της βιομηχανίας» της ΕΕ κι αφού στα διαβούλιά τους αναγνώρισαν (όπως είπε και ο Α. Σαμαράς) ότι η ΕΕ χάνει έδαφος στον ανταγωνισμό της με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, χάραξαν κατευθύνσεις για μείωση του ενεργειακού κόστους και της φορολόγησης των επιχειρήσεων, καθώς και παραπέρα υπαγωγή της εκπαιδευτικής διαδικασίας στις ανάγκες του κεφαλαίου με προώθηση σπουδών και εξειδικεύσεων σε κλάδους που έχει ανάγκη το κεφάλαιο. Επίσης τη στροφή στην παραγωγή ανταγωνιστικών προϊόντων τεχνολογίας αιχμής.
Στην «ενεργειακή στρατηγική» της ΕΕ, με διακηρυγμένο στόχο τη μείωση του κόστους Ενέργειας, την εξασφάλιση φτηνότερου καυσίμου για τους επιχειρηματικούς ομίλους, αποφάσισαν μέτρα ολοκλήρωσης της λεγόμενης Ενιαίας Αγοράς Ενέργειας της ΕΕ μέσα στο 2014, με παραπέρα παράδοση της αγοράς Ενέργειας και των δικτύων στους μονοπωλιακούς ομίλους, ανάπτυξη διασύνδεσης δικτύων ως το 2015 και μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της ΕΕ, κύρια από τη Ρωσία που σήμερα παρέχει το ένα τρίτο του φυσικού αερίου που καταναλώνει η ΕΕ. Το Κείμενο Συμπερασμάτων κάνει λόγο για διαφοροποίηση των πηγών Ενέργειας, αύξηση της διαπραγματευτικής ικανότητας της ΕΕ, ανάπτυξη εγχώριων - ευρωενωσιακών πηγών Ενέργειας και αγωγών, ανάπτυξη προς τούτο του λεγόμενου «Νότιου Διαδρόμου».
Το ζήτημα «καίει» την ντόπια αστική τάξη, καθώς αναζητά τρόπους να αναβαθμιστεί γεωπολιτικά. Γνήσιος εκφραστής της ο Ελληνας πρωθυπουργός, παζαρεύοντας τα πιθανά ενεργειακά κοιτάσματα της χώρας σε Ιόνιο και Κρήτη και τη γεωγραφική θέση της Ελλάδας, δήλωνε χτες ότι η Ανατολική Μεσόγειος αποκτά πλέον ιδιαίτερη σπουδαιότητα καθώς μπορεί να αποκαλύψει σημαντικά κοιτάσματα για την ΕΕ, επιπλέον μπορούν από εδώ να περάσουν «εναλλακτικά» δίκτυα χερσαίων και θαλάσσιων αγωγών: Η «Ελλάδα (δηλαδή η ελληνική αστική τάξη) μπορεί να είναι απ' τους μελλοντικούς πρωταγωνιστές», σημείωσε.
Παραπέρα, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατέληξε σε κυρώσεις έναντι της Ρωσίας (βλ. σχετικό ρεπορτάζ στη σελ. 19), με προτεραιότητα την είσοδο ευρωενωσιακών μονοπωλίων στην Ανατολική Ευρώπη και άλλες ζώνες, προχώρησε στην υπογραφή των πολιτικών κεφαλαίων της Συμφωνίας Σύνδεσης μεταξύ Ουκρανίας και ΕΕ, αποφάσισε την υπογραφή των αντίστοιχων Συμφωνιών με Μολδαβία και Γεωργία το αργότερο μέχρι τον Ιούνη.
Εξάλλου, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο «καλωσορίζει» την επανέναρξη των συνομιλιών στο Κυπριακό, οι οποίες βέβαια γίνονται στη βάση ενός νέου διχοτομικού σχεδίου.
Τέλος «επαναβεβαιώνει» τη βούληση της ΕΕ να επέμβει ένοπλα στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, σε μια ιμπεριαλιστική επιχείρηση με πρόσχημα τις εμφύλιες συρράξεις που οι ίδιοι οι ιμπεριαλιστές υποδαύλισαν, με στόχο την προώθηση ευρωενωσιακών μονοπωλίων στην πλούσια σε κοιτάσματα υποσαχάρια Αφρική.