Η ζωή στα καταφύγια του Ντονέτσκ |
Τραγική είναι η κατάσταση που βιώνουν οι κάτοικοι του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ από το συνεχές σφυροκόπημα από τις δυνάμεις της κυβέρνησης των εθνικιστών και φασιστών του Κιέβου, ενώ την ίδια ώρα συνεχίζεται η κωλυσιεργία στο να περάσει το κονβόι των φορτηγών από τη Ρωσία με ανθρωπιστική βοήθεια. Αν και τυπικά έχει δοθεί άδεια, τα φορτηγά έως χτες ήταν στον τελωνειακό έλεγχο, κάτι που έκανε τους αξιωματούχους του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού να εκφράσουν τη δυσφορία τους. Πάντως, με τις συνεχείς μάχες είναι αμφίβολο αν θα μπορέσει να φτάσει η ανθρωπιστική βοήθεια στους τελικούς αποδέκτες. Γι' αυτό και οι αρμόδιοι του ΟΗΕ ζήτησαν να υπάρξει τουλάχιστον μια προσωρινή εκεχειρία για να παραδοθεί η βοήθεια. Ωστόσο, με βάση τους υπολογισμούς της Υπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), που προφανώς δεν καταγράφουν όλη την εικόνα, τουλάχιστον 415.800 άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους στην Ανατολική Ουκρανία, από το Μάρτη που ξεκίνησε η λεγόμενη αντιτρομοκρατική επιχείρηση της πραξικοπηματικής κυβέρνησης. Λέγεται ότι 197.400 άνθρωποι έχουν καταφύγει στη Ρωσία (78.000 εκ των οποίων έχουν ζητήσει να τους χορηγηθεί το καθεστώς του πρόσφυγα). Η ρωσική κυβέρνηση πάντως ανεβάζει τον αριθμό αυτό στις 773.000. Επίσης ο ΟΗΕ κάνει λόγο και για 190.000 εσωτερικά εκτοπισμένους, 14.600 που έφυγαν για την Πολωνία και 13.883 για τη Λευκορωσία.
Αξια προσοχής είναι και η δήλωση του Προέδρου της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο, ότι «η κατάσταση που έχει παρατηρηθεί στις ανατολικές περιοχές σήμερα δεν μπορεί να επιλυθεί μόνο με τις στρατιωτικές μεθόδους». Αυτό δήλωσε σε συνάντηση με τον εκπρόσωπο του ΟΗΕ Τζέφρι Φέλτμαν, χτες, στο Κίεβο. Επίσης στην ουκρανική πρωτεύουσα μεταβαίνει αύριο Σάββατο η Γερμανίδα καγκελάριος, Α. Μέρκελ, ενώ στις 29 του μήνα θα γίνει η συνάντηση Ρωσίας, Ουκρανίας, ΕΕ στο Μινσκ, κάτι που δείχνει ότι παράλληλα με την κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων εντείνεται και το ενδοϊμπεριαλιστικό παζάρι.
Στην εσωτερική πολιτική σκηνή, ο Ποροσένκο εξετάζει το ενδεχόμενο να διαλύσει το Κοινοβούλιο ακόμα και στις 24 του μήνα και να προχωρήσει σε βουλευτικές εκλογές, σε μια κίνηση για να ξεπεραστούν δυσλειτουργίες στην αστική διαχείριση.