Αλματώδη αύξηση καταγράφουν και για το 2014 οι αφίξεις ξένων τουριστών στη χώρα, με μεγάλους ωφελημένους τους μεγαλοξενοδόχους, τα μονοπώλια και τους ισχυρούς επιχειρηματικούς ομίλους που δραστηριοποιούνται στον τουριστικό κλάδο, όπως οι ακτοπλόοι εφοπλιστές, αεροπορικές εταιρείες, μεγάλα ταξιδιωτικά γραφεία κ.ά. Αντιστρόφως ανάλογη είναι η πραγματικότητα που ζουν οι χιλιάδες εργαζόμενοι στον επισιτισμό, στον τουρισμό και τα ξενοδοχεία.
Σύμφωνα με στοιχεία από την Τράπεζα της Ελλάδας:
- Οι ταξιδιωτικές εισπράξεις, για το 12μηνο του 2013, έφτασαν σε περίπου 12 δισ. ευρώ από 10,4 δισ. ευρώ το 2012. Σε απόλυτο μέγεθος η αύξηση φτάνει σε 1,6 δισ. ευρώ και σε ποσοστό στο 15,4%.
- Ο αριθμός των ξένων τουριστών για το 2013 έφτασε σε 17,9 εκατομμύρια (από 15,5 εκατ. το 2012), με αύξηση 2,4 εκατ. ή 15,5%.
- Το πλεόνασμα του ταξιδιωτικού ισοζυγίου διαμορφώνεται αντίστοιχα σε 10,15 δισ. ευρώ, από 8,6 δισ.
Οι ρυθμοί διόγκωσης συνεχίζονται με εντατικούς ρυθμούς και για το 2014. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, στο 8μηνο (Γενάρης - Αύγουστος) οι εισπράξεις έφτασαν σε 9,7 δισ. ευρώ με περαιτέρω αύξηση 10,7%. Σύμφωνα μάλιστα με τις εκτιμήσεις η τουριστική κίνηση από το εξωτερικό για το φετινό 12ηνο θα φτάσει στα 20 εκατομμύρια άτομα.
Την ίδια ώρα, όπως καταγγέλλει το Συνδικάτο Εργαζομένων Επισιτισμού - Τουρισμού - Ξενοδοχείων Νομού Αττικής:
- Οι καμαριέρες στα περισσότερα μεγάλα κεντρικά ξενοδοχεία της Αθήνας εργάζονται με ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Αμείβονται στις περισσότερες περιπτώσεις ως ανειδίκευτες εργάτριες, με δουλειά από μια μέρα τη βδομάδα έως και 30 μέρες το μήνα, αλλά και με εξαντλητικά ωράρια, μέσα από δουλεμπορικά συνεργεία που δεν εφαρμόζουν τη νομοθεσία και τη Συλλογική Σύμβαση, ή ακόμη και ως έκτακτες (εξτρά). Πολλές φορές είναι ανασφάλιστες και απλήρωτες για μήνες, ενώ δεν τους χορηγούν άδειες κι επιδόματα. Οταν αρρωστήσουν δεν λαμβάνουν επίδομα ασθένειας, όταν μείνουν έγκυες χάνουν τη δουλειά τους.
- Η πλειοψηφία των σερβιτόρων, των μαγείρων, των εργαζομένων στη λάντζα εργάζονται ως εξτρά προσωπικό, ο καθένας σε διάφορα ξενοδοχεία, εστιατόρια και catering, περιμένοντας καθημερινά πάνω από ένα τηλέφωνο να τους καλέσουν για δουλειά. Πολλές φορές περιμένουν για βδομάδες ένα μεροκάματο. Και σε αυτούς δεν εφαρμόζεται καμιά Συλλογική Σύμβαση, δουλεύουν χωρίς ωράριο, χωρίς διάλειμμα. Είναι οι περισσότεροι χωρίς ασφάλιση, δεν έχουν «δικαίωμα» να αρρωστήσουν ούτε μέρα.
- Οι νέοι εργαζόμενοι είναι ακόμη χειρότερα εκμεταλλευόμενοι. Εργάζονται χωρίς καμιά ουσιαστική εκπαίδευση ως καταρτιζόμενοι ή πρακτικάριοι στις επιχειρήσεις του κλάδου, για ένα κομμάτι ψωμί, με λιγότερα κι από 400 ευρώ, για όσο διαρκεί η πρακτική άσκηση ή το πρόγραμμα του ΟΑΕΔ. Είναι όλοι ανασφάλιστοι και τα ψίχουλα που δικαιούνται τα παίρνουν πολλές φορές αρκετούς μήνες μετά τη λήξη της απασχόλησής τους. Ενώ δεν είναι εργαζόμενοι με δικαιώματα, δεν θεωρούνται άνεργοι και δεν παίρνουν ούτε επίδομα ανεργίας.
- Χιλιάδες εργαζόμενοι είναι εποχικοί. Δουλεύουν σε μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και εστιατόρια για 4 με 5 μήνες το χρόνο, χωρίς ρεπό, κάθε μέρα, όλη μέρα. Προσπαθούν να επιβιώσουν στην καλύτερη περίπτωση με 5.000 ευρώ το χρόνο και επίδομα ανεργίας - κι όχι για όλους - 3 μήνες το χρόνο. Το σύνολο των δικαιωμάτων που απέμεινε καταστρατηγείται στους εποχικούς και οι επιπτώσεις στην υγεία τους δεν αποκαθίστανται.