«Τα παιδιά, τα παιδιά, τα φιλαράκια τα καλά...». Θάτσι, Τσέκου, Κουσνέρ, Κλαρκ... |
«Είναι αναγκασμένοι να πάρουν οπωσδήποτε τελικές αποφάσεις για όλα τα θέματα», έλεγε χαρακτηριστικά Δυτικοευρωπαίος διπλωμάτης το βράδυ της Παρασκευής και ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη οι - προδιαγεγραμμένης πορείας - μυστικές συνομιλίες των πολιτικών αρχηγών της ΠΓΔΜ. Οι Σλαβομακεδόνες πολιτικοί Λιούπτσο Γκεοργκιέφσκι και Μπράνκο Τσερβενκόφσκι φέρονταν πως είχαν καταλήξει σε κάποια κοινή πλατφόρμα προτάσεων τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στις - διατεταγμένες από ΕΕ και ΝΑΤΟ - επικείμενες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις «για βελτίωση της θέσης της αλβανικής μειονότητας» και τη στρατιωτική χείρα βοηθείας του ΝΑΤΟ σε μία διαδικασία αφοπλισμού των Αλβανών αυτονομιστών. Οι Αλβανοί πολιτικοί αρχηγοί Αρμπέν Τζαφέρι και Ιμέρ Ιμέρι προ των συνομιλιών φαίνονταν απαισιόδοξοι και κατά τη διάρκεια των συνομιλιών επιφυλακτικοί. Παράλληλα, ο λεγόμενος πολιτικός εκπρόσωπος των Αλβανών αυτονομιστών, Αλί Αχμέτι, είχε νωρίτερα κηρύξει εκεχειρία έως τις 27 του Ιούνη (προφανώς εμπρόθεσμα λόγω της προγραμματισμένης για τις 25 του Ιούνη αποστολής των πολιτικών αρχηγών της ΠΓΔΜ στο Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ στο Λουξεμβούργο), επιχαίροντας για την «ανάγκη μίας εγγυητικής παρουσίας» του ΝΑΤΟ σε μία διαδικασία παύσης πυρός, αφοπλισμού και «αποστρατιωτικοποίησης» της οργάνωσής του με τελικό στόχο την παραπέρα ένταξή της στο στρατό και στην αστυνομία της χώρας, που πολεμούν με γκανγκστερικές επιχειρήσεις εδώ και έξι μήνες!
Ομως, πέρα από τις μεγάλες ή μικρές διαφορές των ντόπιων πολιτικών και άλλων «παικτών», στη σκακιέρα της ΠΓΔΜ υπάρχει μία κραυγαλέα και τραγική συνάμα ομοιότητα: Ουδείς εξ αυτών θυμήθηκε - προφανώς υπό καθεστώς τρόμου και αποσταθεροποίησης - να καλέσει τον μεγάλο απόντα αυτής της κρίσης, τα Ηνωμένα Εθνη... Οχι μόνο γιατί ο ρόλος τους έχει από καιρό υπονομευτεί αλλά και ενδεχομένως επειδή ορισμένοι απ' τους πολιτικούς ηγέτες της ΠΓΔΜ αδυνατούν να καταβάλουν το «αντίτιμο» ακόμη και μίας στοιχειώδους έκκλησής τους για παρέμβαση του «κοιμισμένου γίγαντα» σ' αυτή την κρίση...
Με δεδομένα όλα αυτά, διαφαίνεται πως οι δαιδαλώδεις διαδρομές των πολιτικών - και μη... - πρωταγωνιστών της παρούσας και πολύ επικίνδυνης κρίσης πάνω στο ρευστό «ειρηνευτικό σχέδιο» του Προέδρου Μπόρις Τραϊκόφσκι κάθε άλλο παρά σίγουρο είναι πως θα ικανοποιήσουν την κοινή θέληση και τον πόθο του λαού της χώρας τους για στοιχειώδη ασφάλεια και ειρήνη... Οι κακοτοπιές εξακολουθούν να ελλοχεύουν στις ασαφείς, για την ώρα, προτάσεις των Σκοπίων περί διαδικασίας παύσης πυρός, «αφοπλισμού», συνταγματικών μεταρρυθμίσεων και άλλων τινών. Η ιστορία έχει, με κάθε τρόπο και σε κάθε περίπτωση, αποδείξει την τεράστια απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στα κάθε λογής «ειρηνευτικά σχέδια» και στην πράξη.
Ομως, ανεξάρτητα από την τελική έκβαση που θα έχει η όποια συμφωνία των πολιτικών αρχηγών στα Σκόπια και ο καθορισμός της μορφής της επέμβασης του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, η κατάσταση στα Βαλκάνια δεν πρόκειται, πέρα από κάποιες «ανάπαυλες», να καταλαγιάσει προσωρινά... Οι συνταγές των ΝΑΤΟ και ΕΕ δε φέρουν παρά την αποκρουστική οσμή της αποσταθεροποίησης και της διάλυσης σε κάθε γεωπολιτικό και οικονομικό επίπεδο των Βαλκανίων.