Η εισηγητική ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στην Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Συνάντηση
Αποψη από τις εργασίες της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Συνάντησης |
Στο παρόν δισέλιδο ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της εισηγητικής ομιλίας που πραγματοποίησε στη Συνάντηση ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ενώ στη σελ. 22 δημοσιεύονται αποσπάσματα από το κλείσιμο των εργασιών από τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
***
Αγαπητοί σύντροφοι,
Σας καλωσορίζουμε στην Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Συνάντηση που διοργανώνει το ΚΚΕ, ώστε να έχουμε την ευκαιρία τα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα της Ευρώπης να ανταλλάξουμε απόψεις και σκέψεις για τις εξελίξεις και την κοινή μας πάλη.
Κρίνουμε ότι στις σημερινές συνθήκες είναι ιδιαίτερα κρίσιμο ζήτημα, οι κομμουνιστές της Ευρώπης, άσχετα από το αν οι χώρες τους είναι ενταγμένες ή όχι στον ιμπεριαλιστικό οργανισμό της ΕΕ, άσχετα από το εάν έχουν ή όχι εκπροσώπηση εδώ στο Ευρωκοινοβούλιο ή στα εθνικά κοινοβούλια, να μπορούν να συναντιούνται και να συζητούν.
Από την εισηγητική ομιλία του Δ. Κουτσούμπα |
Στον ένα χρόνο που πέρασε από την προηγούμενη Ευρωπαϊκή Συνάντηση των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων, οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες, όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή, στον κόσμο, κάτι που όπως φαίνεται και από το παράδειγμα των εκατομμυρίων προσφύγων της Συρίας ή της προετοιμαζόμενης στα «στεγανά» επιτελεία των καπιταλιστών, Διατλαντικής Εταιρικής Σχέσης Εμπορίου και Επενδύσεων (TTIP), σαφώς και επηρεάζει τη ζωή των εκατομμυρίων εργαζομένων της Ευρώπης.
Οι ανταγωνισμοί μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων εξελίσσονται σε πολλές γωνιές του πλανήτη, από την Αρκτική ως την Αφρική και από την Ευρώπη ως τη θάλασσα της Νότιας Κίνας.
Η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου είναι μια τέτοια περιοχή, που τραβάει σαν μαγνήτης το ενδιαφέρον μεγάλων μονοπωλιακών συμφερόντων, ισχυρών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των συμμάχων τους.
Η επέμβαση των ΗΠΑ, της ΕΕ, της Τουρκίας, των μοναρχιών του Κόλπου κ.ά. δυνάμεων στην περιοχή, που εκτυλίσσεται από το 2011, οδήγησε, όπως ήταν αναμενόμενο, και στη ρωσική στρατιωτική εμπλοκή στη Συρία, που ξεκίνησε στις 30 Σεπτέμβρη. Ολα αυτά σαφώς σηματοδοτούν την παραπέρα όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου.
Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή καταδίκασε αυτήν την επέμβαση, που έχει πολύ σοβαρές συνέπειες για το λαό της Συρίας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής. Οταν αστικά κι οπορτουνιστικά κόμματα «πανηγύριζαν» για τη λεγόμενη «Αραβική Ανοιξη», το Κόμμα μας αποκάλυψε την οργανωμένη επιχείρηση χρηματοδότησης και εξοπλισμού από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της λεγόμενης αντιπολίτευσης στη Συρία, που είχαν ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, και τη συγκρότηση και εξάπλωση του τέρατος του «Ισλαμικού Κράτους», αλλά και τη δημιουργία ενός τεράστιου κύματος προσφύγων.
Το ΚΚΕ, μαζί και ταυτόχρονα με την έκφραση της αλληλεγγύης μας προς το γαλλικό λαό, τη συμπαράστασή μας στις οικογένειες των θυμάτων της βάρβαρης σφαγής εκ μέρους του «Ισλαμικού Κράτους» πρόσφατα στο Παρίσι, από την πρώτη στιγμή προειδοποίησε ότι αυτό δεν πρέπει να αποτελέσει το άλλοθι για κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στην περιοχή, για ένα ιμπεριαλιστικό πόλεμο και για συγκρούσεις συμφερόντων που θα τις πληρώσουν μόνο οι λαοί της περιοχής. Να μην αποτελέσει το άλλοθι για νέα μέτρα καταστολής των δημοκρατικών και λαϊκών ελευθεριών, στρατιωτικοποίησης της πολιτικής ζωής των χωρών της Ευρώπης, άλλοθι για ένα νέο κύμα ξενοφοβίας, ρατσισμού και ακροδεξιών φασιστικών αντιλήψεων, ενάντια σε συνανθρώπους μας που ψάχνουν «στον ήλιο μοίρα» ως πρόσφυγες και μετανάστες.
Θεωρούμε ότι όταν έχει ξεσπάσει η μια ή άλλη ιμπεριαλιστική σύγκρουση, είναι αποπροσανατολιστική η συζήτηση για το ποιος ξεκίνησε πρώτος ή ποιος τηρεί το «διεθνές δίκαιο», το οποίο έχει γίνει και πιο αντιδραστικό, αλλά και «λάστιχο», ώστε να το επικαλούνται όλες οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.
Είναι επικίνδυνη η προπαγάνδα που γίνεται αυτή τη στιγμή σε διεθνές επίπεδο, αξιοποιώντας τη βαρβαρότητα των φανατικών τζιχαντιστών, για να καλλιεργήσουν φιλοπόλεμο κλίμα μέσα στην εργατική τάξη, στους λαούς, ενάντια σε άλλους λαούς, με το πρόσχημα της θρησκείας.
Ομως, η ουσία, την οποία πρέπει να ξεκαθαρίσουμε εμείς οι κομμουνιστές, βρίσκεται στο «έδαφος» πάνω στο οποίο διεξάγεται αυτός ο πόλεμος, που δεν είναι άλλο από τα συμφέροντα των μονοπωλίων. Η ουσία βρίσκεται στο ποιες δυνάμεις συγκρούονται κι αυτές οι δυνάμεις έχουν συγκεκριμένο ταξικό περιεχόμενο.
Σ' αυτές τις συνθήκες, το ΚΚΕ προβάλει το αίτημα ο λαός και ιδιαίτερα η νεολαία να μη χύσει το αίμα του για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, των εκμεταλλευτών.
Κι αυτό, όσον αφορά τον εργαζόμενο λαό, δε διασφαλίζεται με τη συμμετοχή των χωρών μας στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, όπως το ΝΑΤΟ, η ΕΕ που αποδέχονται όλα τα αστικά κόμματα, φιλελεύθερα και σοσιαλδημοκρατικά, δήθεν αριστερά και δεξιά, όπως στην Ελλάδα, από τον ΣΥΡΙΖΑ, τη ΝΔ, μέχρι τη ναζιστική Χρυσή Αυγή.
Δε διασφαλίζεται με τη λογική επιλογής ιμπεριαλιστή, που καλλιεργείται από διάφορα κόμματα, της επιλογής μπλοκ ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, μπλοκ διεθνών γεωπολιτικών συμμαχιών.
Είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα, μια εργατική - λαϊκή εξουσία να αξιοποιεί υπαρκτές αντιθέσεις και διαφορετικά συμφέροντα καπιταλιστικών κρατών και άλλο πράγμα να προσχωρεί σε μια ιμπεριαλιστική συμμαχία, μια καπιταλιστική ένωση κρατών, έχοντας την αυταπάτη ότι αυτό μπορεί να αποβεί σε όφελος της εργατικής τάξης και του λαού.
Πιστεύουμε ότι το κομμουνιστικό κίνημα πρέπει να αξιοποιεί τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις με στόχο την αποδυνάμωση των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών, την αποσταθεροποίηση της καπιταλιστικής εξουσίας στη χώρα του ή άλλη χώρα, επιτιθέμενης ή αμυνόμενης.
Για να αξιοποιήσει ένα ΚΚ σωστά τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, πρέπει να μην εγκλωβιστεί στα σχέδια κανενός ιμπεριαλιστικού κέντρου, να υπερασπιστεί τα ζωτικά συμφέροντα της εργατικής τάξης στη χώρα του, περιφερειακά και παγκόσμια.
Το Κόμμα μας θέτει ευθέως το ζήτημα της αποχώρησης της Ελλάδας απ' όλες τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες όπως το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, υπογραμμίζοντας πως αυτό μπορεί να το εγγυηθεί η εργατική - λαϊκή εξουσία, ο σοσιαλιστικός δρόμος ανάπτυξης.
Ταυτόχρονα, το Κόμμα μας με έμπρακτο τρόπο εκφράζει την αλληλεγγύη του στους δεκάδες χιλιάδες βασανισμένους ανθρώπους, που παλεύοντας με τα κύματα έφτασαν στη χώρα μας και κατευθύνονται προς άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Κανένας και καμιά δε θέλει να ξεριζώνεται από τον τόπο του. Γνωρίζουμε πολύ καλά πως αυτό που ώθησε τόσους ανθρώπους να ξεριζωθούν από τον τόπο τους έχει ονοματεπώνυμο: Είναι η καπιταλιστική βαρβαρότητα, που φέρνει φτώχεια, ανεργία, πολέμους.
Το ΚΚΕ παλεύει ενάντια στις αιτίες της προσφυγιάς και της μετανάστευσης, παλεύει ενάντια στο ναζισμό - φασισμό και τους σημερινούς εκπροσώπους του στην Ελλάδα, που επεδίωξαν, μεταξύ άλλων, να χρησιμοποιήσουν και το μεγάλο ζήτημα των μεταναστευτικών ρευμάτων για να σπείρουν στο λαό τον εθνικισμό, την ξενοφοβία, το ρατσισμό. Το Κόμμα μας καλεί το λαό, το εργατικό - λαϊκό κίνημα να εντείνει την αλληλεγγύη του προς τους πρόσφυγες και μετανάστες.
Αυτό το πρόβλημα δεν μπορεί να εκλείψει εάν δε σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πόλεμοι ΕΕ - ΗΠΑ - ΝΑΤΟ. Αγωνιζόμαστε ώστε η Ελλάδα να μην έχει καμία συμμετοχή σ' αυτούς. Ούτε λύση μπορούν να δώσουν τα κατασταλτικά μέτρα των μηχανισμών της ΕΕ, γι' αυτό απαιτούμε την κατάργηση του Κανονισμού του Δουβλίνου, της Σένγκεν, του Frontex. Θεωρούμε πως οι πρόσφυγες πρέπει να έχουν αξιοπρεπείς συνθήκες υποδοχής και φιλοξενίας κι αγωνιζόμαστε για την ενίσχυση του προσωπικού και των υποδομών που σχετίζονται με τη διάσωση, καταγραφή - ταυτοποίηση, στέγαση - σίτιση - περίθαλψη και ασφαλή μεταφορά από τα νησιά στα σημεία εξόδου από τη χώρα.
Η καπιταλιστική κρίση περνά όχι απλώς ως «οδοστρωτήρας» πάνω από τα κοινωνικά δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων στην Ευρώπη, αλλά «ανακατεύει τα χαρτιά» στους συσχετισμούς δυνάμεων μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών. Κι αυτό συμβαίνει τόσο μέσα στην ΕΕ, όπου οξύνονται οι ανταγωνισμοί και η πίεση προς τη Γερμανία να επιμεριστεί ένα μεγαλύτερο μερίδιο της κρίσης, όσο και στις σχέσεις μεταξύ των κρατών συνολικά στον καπιταλιστικό κόσμο.
Ο λεγόμενος «πολυπολικός κόσμος» αποδεικνύεται πως δεν έχει καμία σχέση με την «ειρήνη», την «ασφάλεια» των λαών, την επίλυση των αντιθέσεων, όπως υποστήριζαν οι οπαδοί του. Κάθε «αρχιτεκτονική» των διεθνών σχέσεων, όταν έχει ως «ακρογωνιαίους λίθους» κράτη που βρίσκονται στο μονοπωλιακό τους στάδιο, δηλαδή σε συνθήκες ιμπεριαλισμού, κουβαλάει ως γενετήσιο «στίγμα» τη ροπή προς την ιμπεριαλιστική επέμβαση και πόλεμο.
Πέρσι είχαμε πιο εκτενώς μιλήσει για την ανοιχτή και απροκάλυπτη επέμβαση των ΗΠΑ και της ΕΕ στην Ουκρανία, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού τους με τη Ρωσία, για τον έλεγχο των ενεργειακών δρόμων, των πρώτων υλών, των μεριδίων των αγορών. Αυτοί οι ανταγωνισμοί και η ανάδειξη στους κυβερνητικούς «θώκους» εθνικιστικών κι αντικομμουνιστικών δυνάμεων είχε τραγικές συνέπειες για το λαό της Ουκρανίας, που είδε τη χώρα του να «φυλλορροεί», να γνωρίζει τον εμφύλιο πόλεμο για συμφέροντα ξένα προς αυτόν, να έρχεται αντιμέτωπος με νέα αντιλαϊκά μέτρα, καθώς και μέτρα καταστολής, όπως είναι η σχεδιασμένη επιχείρηση απαγόρευσης του ΚΚ και της κομμουνιστικής ιδεολογίας στην Ουκρανία.
Κι απ' αυτό το βήμα, θέλουμε να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στους κομμουνιστές της Ουκρανίας, που έρχονται αντιμέτωποι με αυτή την αντιλαϊκή εξέλιξη κι από την άλλη να καταγγείλουμε πως ο πρόεδρος της Ουκρανίας πριν μερικούς μήνες συμπεριέλαβε σε μια «μαύρη λίστα» 3 στελέχη του ΚΚΕ, μεταξύ αυτών του ευρωβουλευτή μας, Σ. Ζαριανόπουλο και τον αντιπρόεδρο της ελληνικής Βουλής, Γ. Λαμπρούλη.
Αγαπητοί σύντροφοι,
Επιτρέψτε μου να θέσω σύντομα δύο ακόμα διεθνή ζητήματα, που έχουν τεράστια σημασία για τους λαούς της Ευρώπης και για την οργάνωση της πάλης μας.
1ον: Το τελευταίο διάστημα, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ ξεκίνησαν τις δοκιμές της λεγόμενης «αντιπυραυλικής ασπίδας» τους στην Ευρώπη. Αυτό το αντιπυραυλικό σύστημα, παρά το γεγονός ότι παρουσιάζεται ως «μέτρο προστασίας» από το Ιράν ή τους «τρομοκράτες», έχει σαφή στόχο να επιτρέψει στις ΗΠΑ να έχουν τη δυνατότητα του πρώτου πυρηνικού πλήγματος κατά της Ρωσίας, χωρίς να υπάρχει γι' αυτές ο κίνδυνος απαντητικού πλήγματος. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο βήμα, αφού μετατρέπει το ευρωπαϊκό έδαφος σε «θέατρο» πυρηνικού πολέμου και αντιπαράθεσης με τη Ρωσία κι εδώ απαιτείται η δράση των κομμουνιστών κι άλλων αγωνιστών για το «ξήλωμα» αυτών των βάσεων - «στηριγμάτων» του αμερικανο-ΝΑΤΟικού σχεδίου και, βέβαια, κάθε ανάλογου ιμπεριαλιστικού σχεδιασμού.
2ον: Η Διατλαντική Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου και Επενδύσεων μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ (ΤΤΙΡ), που χαρακτηρίζεται και ως το «οικονομικό ΝΑΤΟ για τα μονοπώλια» και προωθείται με απόλυτη μυστικότητα, προκαλεί αντιδράσεις. Κι από αστικές πολιτικές δυνάμεις εκφράζονται επιμέρους επιφυλάξεις, που βέβαια υπηρετούν συγκεκριμένες μερίδες του κεφαλαίου, που επιδιώκουν να αποσπάσουν ακόμα περισσότερα οφέλη.
Οι δε νεόκοποι σοσιαλδημοκράτες του ΣΥΡΙΖΑ, των «Podemos», όπως κι οι άλλοι οπορτουνιστές, με βασικό εκφραστή τους το ΚΕΑ, εκφράζοντας κι αυτοί συμφέροντα τμημάτων του κεφαλαίου, δηλώνουν αντίθετοι με τη σύναψη της Διατλαντικής Συμφωνίας, επικεντρώνοντας τη διαφωνία τους σε ορισμένες αποσπασματικές πλευρές της και όχι στην ουσία της. Υπερασπίζονται την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων, προβάλλοντας το παραμύθι για «βιώσιμη» και «αειφόρο» καπιταλιστική ανάκαμψη. Βλέπουν την ΤΤΙΡ ως «εμπόδιο» να αποκτήσει ο καπιταλισμός «κανόνες, έλεγχο και ρυθμίσεις», που δήθεν θα βάλουν «χαλινάρια» στα μονοπώλια. Σκόπιμα κρύβουν ότι η ΤΤΙΡ δεν αποτελεί απόκλιση, αλλά περίτρανη επιβεβαίωση του εκμεταλλευτικού χαρακτήρα αυτού του συστήματος.
Γιατί η συμφωνία αυτή ανοίγει το δρόμο για την αμφισβήτηση και κατάργηση των όποιων εργατικών δικαιωμάτων έχουν παραμείνει σε ισχύ από τη βάρβαρη επίθεση κεφαλαίου - ΕΕ - αστικών κυβερνήσεων, με την αξιοποίηση της καπιταλιστικής κρίσης. Στόχο έχουν να ρίξουν στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο τα δικαιώματα των εργαζομένων, αφού κοινή επιδίωξη ΗΠΑ κι ΕΕ είναι η δραστική μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης. Με λίγα λόγια, τα αντεργατικά μέτρα και η εργασιακή ζούγκλα που εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ και στις ΗΠΑ θα «παντρευτούν», με πολλαπλές συνέπειες για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Κι εδώ απαιτείται η δράση των κομμουνιστών, πρώτα απ' όλα η αποκάλυψη αυτών των σχεδίων, όπως και της παραπλανητικής συζήτησης περί κατάργησης της «κυριαρχίας» της ΕΕ, ή των «κρατών - μελών» της, εξαιτίας της ΤΤΙΡ. Κρύβουν, με αυτόν τον τρόπο πως η συγκεκριμένη συμφωνία επιδιώκεται και από τις αστικές κυβερνήσεις της ΕΕ, βεβαίως μέσα από «παζάρια» με τις ΗΠΑ, για λογαριασμό των αναγκών των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, ώστε να διασφαλίσουν και να προωθήσουν τις θέσεις τους στο μονοπωλιακό ανταγωνισμό σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το ΚΚΕ παλεύει ενάντια στην αντιλαϊκή αυτή συμφωνία, υπογραμμίζοντας ότι δεν παίρνει ούτε από συστάσεις, ούτε από διορθώσεις. Καλεί σε λαϊκό αγώνα, για να απορριφθεί η συμφωνία, στην κατεύθυνση της πάλης για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος που υπηρετεί.
Πριν από ένα χρόνο, μιλώντας για τις εξελίξεις στην Ελλάδα, όταν ακόμη ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην αντιπολίτευση, από αυτό εδώ το βήμα είχαμε περιγράψει την «τροχιά» που θα ακολουθήσει σε περίπτωση που η αστική τάξη του εμπιστευτεί το «τιμόνι» της αστικής εξουσίας. Σήμερα, μπορούμε να σας κοιτάμε στα μάτια, γιατί το ΚΚΕ έδωσε και δίνει αποφασιστικά τη μάχη για την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων και επιπλέον όλες οι προβλέψεις του Κόμματός μας επιβεβαιώθηκαν.
Με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ο λαός μας βρίσκεται αντιμέτωπος με μια νέα ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου, επίθεση που ανέλαβε, βέβαια, να ολοκληρώσει η κυβέρνηση του «αριστερού» ΣΥΡΙΖΑ και οι δήθεν «πατριωτικοί» ΑΝΕΛ, υλοποιώντας τη βάρβαρη αντιλαϊκή συμφωνία - μνημόνιο που υπέγραψαν το καλοκαίρι από κοινού με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι.
Κάθε μέρα, μέσω νομοσχεδίων που φέρνει στη Βουλή, υλοποιεί πρωτοφανούς βαρβαρότητας μέτρα. Πρόκειται για μέτρα που αυξάνουν τη φορολογία στις λαϊκές οικογένειες, με πιο χαρακτηριστική τη μεγάλη αύξηση της φορολογίας σε αγρότες και αυτοαπασχολούμενους, ενώ μονιμοποιούν τις φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο. Βάζουν στο στόχαστρο ό,τι έχει μείνει όρθιο από το δικαίωμα στην Κοινωνική Ασφάλιση, αυξάνοντας τα όρια συνταξιοδότησης. Προετοιμάζουν την επίθεση στο δικαίωμα της απεργίας και σε άλλα συνδικαλιστικά δικαιώματα, ενώ προχωρούν τις ιδιωτικοποιήσεις. Η επίθεση αυτή είναι η απόδειξη ότι η εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης αποτελεί και προϋπόθεση της ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πρωτοστατεί και συμμετέχει ενεργά στα σχέδια του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ στην περιοχή, παραχωρώντας ολόκληρες περιοχές της χώρας για τη δημιουργία νέων ΝΑΤΟικών βάσεων και επιθετικών πολεμικών υποδομών.
Η δήθεν «αριστερή» κυβέρνηση πρόσφερε και προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες στο σύστημα. Με τον «αριστερό» μανδύα που δήθεν παλεύει μέσα στην ΕΕ, και σε συνδυασμό με εκβιασμούς και αυταπάτες, προσπαθεί να πείσει ένα μεγάλο μέρος του λαού ότι η σημερινή πολιτική είναι μονόδρομος και ότι το μόνο που μπορεί να κάνει ο λαός είναι να επιλέγει ποια κυβέρνηση, ποιος διαχειριστής του μνημονίου θα εφαρμόσει την αντιλαϊκή πολιτική. Συμβάλλει με αυτόν τον τρόπο στη συντηρητικοποίηση ριζοσπαστικών δυνάμεων, που τα προηγούμενα χρόνια πάλεψαν εναντίον των αντιλαϊκών μέτρων.
Επιβεβαιώνεται, για πολλοστή φορά, πως οι λεγόμενες αριστερές κυβερνήσεις, τα λεγόμενα κόμματα της αριστερής «ανανέωσης», που έχουν στις γραμμές τους και μεταλλαγμένους πρώην κομμουνιστές, μπορούν σε δεδομένη στιγμή να κάνουν καλύτερα τη βρώμικη δουλειά υπέρ του κεφαλαίου και ταυτόχρονα να οδηγούν το λαό και το κίνημά του σε παθητικοποίηση και απογοήτευση.
Επιβεβαιώνεται και με αυτόν τον τρόπο η συνεπής στάση του ΚΚΕ που σθεναρά όλα αυτά τα χρόνια απέρριψε τη συμμετοχή του σε τέτοιες κυβερνήσεις διαχείρισης του καπιταλιστικού συστήματος και των αντιλαϊκών πολιτικών της ΕΕ, της επιθετικότητας του ΝΑΤΟ. Κι απ' αυτό το βήμα, θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλα τα Κομμουνιστικά κι Εργατικά Κόμματα που στήριξαν το Κόμμα μας σε πολλαπλές κρίσιμες εκλογικές μάχες, που δώσαμε με μαχητικό πνεύμα μέσα στο 2015.
Το ΚΚΕ άντεξε, βγήκε ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά πιο έμπειρο και ενισχυμένο απ' αυτές, διατήρησε τις δυνάμεις του στο κοινοβούλιο και σήμερα οι δυνάμεις του, μαζί μ' εκείνες της ΚΝΕ, πρωτοστατούν στην πάλη μέσα στους τόπους δουλειάς, μέσα στο εργατικό - λαϊκό κίνημα. Δίνουμε τη μάχη για να αποκαλύψουμε τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων, των αστικών επιτελείων που από κοινού επιτίθενται στην εργατική τάξη, με στόχο να γίνει πιο φθηνή και υποταγμένη. Να αποκαλύψουμε το χαρακτήρα των μνημονίων, ότι η όποια έστω ακόμα και μικρή ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας, της κερδοφορίας του κεφαλαίου, προϋποθέτει κατάργηση των όποιων κατακτήσεων και σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να οδηγήσει σε άνοδο του βιοτικού επιπέδου, σε ανακούφιση των λαϊκών οικογενειών. Πολύ περισσότερο που η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί, καθώς εμφανίζονται σημάδια για την εκδήλωση μιας νέας διεθνούς συγχρονισμένης κρίσης και οξύνονται οι ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις.
Σήμερα, όπως έδειξαν και οι μεγάλες πετυχημένες πανελλαδικές πανεργατικές, πανυπαλληλικές απεργίες της 12ης Νοέμβρη και της 3ης Δεκέμβρη, μπορούν να δημιουργηθούν καλύτερες προϋποθέσεις οργάνωσης, ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, ενίσχυσης της λαϊκής συμμαχίας. Μπορούν να υπάρχουν ρωγμές στο σημερινό αρνητικό συσχετισμό δύναμης που υπάρχει στην Ελλάδα και διεθνώς.
Αρκεί ο λαός να αξιοποιήσει την πείρα του, να την κάνει δύναμη αγώνα και ανατροπής. Ηδη τα εργατικά συνδικάτα στη χώρα μας, κάτω από τις σημαίες του ΠΑΜΕ, ετοιμάζονται για νέες απεργιακές κινητοποιήσεις πανελλαδικά. Οι αγρότες επίσης έχουν βγει ήδη στους δρόμους των μπλόκων με τα τρακτέρ τους. Οι φοιτητές και μαθητές οργανώνουν τα δικά τους μεγάλα συλλαλητήρια.
Η αιχμή της πάλης είναι τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με βάση τη συμφωνία της με την ΕΕ, το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, το «κουαρτέτο», στη βάση του τρίτου μνημονίου που υλοποιεί. Ετοιμάζεται νέο χτύπημα στο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα, σε κατασχέσεις και πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας για εργαζόμενους και λαϊκά μέχρι μεσαία στρώματα, κόψιμο του ρεύματος για όσους χρωστάνε, μεγάλη φορολογία για λαϊκές οικογένειες, ενώ ενισχύει την απαλλαγή των μεγαλοβιομηχάνων, εφοπλιστών και επιχειρηματιών.
Είμαστε βαθιά πεπεισμένοι πως υπάρχει λύση, ότι ο εργαζόμενος λαός μπορεί να ζήσει καλύτερα, όπως πρέπει, όπως του αξίζει σήμερα, με βάση τις δυνατότητες που έχει η κοινωνία. Κι αυτός ο δρόμος περνά μέσα από τη συγκρότηση μιας ισχυρής, μεγάλης κοινωνικής λαϊκής συμμαχίας, που θα αγωνίζεται ενάντια στα νέα αντιλαϊκά μέτρα και θα έχει σταθερή πυξίδα την πάλη ενάντια στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό.
Η συγκρότηση και ισχυροποίησή της μπορεί και σήμερα να βοηθήσει στο να αλλάζει ο αρνητικός συσχετισμός δύναμης, να δυναμώνουν η οργάνωση, η μαχητικότητα, το αγωνιστικό πνεύμα της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, κόντρα στο ραγιαδισμό και τη μοιρολατρία, στην υποταγή του λαού στους παλιούς και νέους διαχειριστές της βαρβαρότητας του καπιταλισμού, στην πάλη για μια κοινωνία χωρίς την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για το σοσιαλισμό.
Και ακριβώς, όπως αποδεικνύεται στην πράξη, όταν έχεις σαν στόχο την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του νέου κόσμου, του σοσιαλισμού, παλεύεις καθημερινά με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα για την οργάνωση και τη χειραφέτηση της εργατικής τάξης. Στη βάση αυτή και στην κατεύθυνση αυτή και μόνο μπορεί, στις σημερινές συνθήκες, να υπάρχουν κατακτήσεις για τα δικαιώματα και τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων, του λαού.