Ο νέος «αριστερός» διαχειριστής των υποθέσεων του κεφαλαίου Αντόνιο Κόστα |
Η νέα κυβέρνηση στην Πορτογαλία υπό τους σοσιαλδημοκράτες εμφανίστηκε και στη χώρα μας ως «ελπιδοφόρα εξέλιξη», ως δήθεν «θαρραλέα πολιτική» από τα άλλα κόμματα που την στηρίζουν (και μάλιστα σε αντιδιαστολή με τη στάση του ΚΚΕ για μη συμμετοχή σε αστικές κυβερνήσεις), που δήθεν «θα δώσει ανάσα», θα «τερματίσει τη λιτότητα» και θα «πιέσει για αλλαγές στην ΕΕ με τη συγκρότηση του "μετώπου του Νότου", εν αναμονή και της αλλαγής στην Ισπανία».
Φυσικά, αυτού του είδους οι αναλύσεις δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Πορτογαλίας είναι ένα κόμμα της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας που διακρίθηκε για την αντιλαϊκή πολιτική, τη στήριξη των μονοπωλίων στην περίοδο της κρίσης - και ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση -, που έβαλε πλάτη στη «δεξιά» κυβέρνηση του Κοέλιο, άλλο αν μετά, στο πλαίσιο της δικομματικής εναλλαγής, διαφοροποιήθηκε τακτικά.
Οι δεσμεύσεις του και μόνο δείχνουν και τη δήθεν «προοδευτικότητα» που μας σερβίρουν όσοι «αναμασάνε» τα περί «αριστερής σοσιαλδημοκρατίας».
Ο Κόστα, όπως προεκλογικά έτσι και μετεκλογικά, διαβεβαίωσε ότι το κράτος έχει συνέχεια και θα τηρήσει τις διεθνείς δεσμεύσεις του και το πλαίσιο της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, ενώ προβάλλει και τη ζώνη των πορτογαλόφωνων κρατών ως διέξοδο για το κεφάλαιο της χώρας του.
Υποσχέθηκε, επίσης, ότι θα άρει τα «δομικά εμπόδια στην ανταγωνιστικότητα, που έχουν τόσο δυσκολέψει την προσαρμογή της εθνικής οικονομίας στο πλαίσιο που απορρέει από την παγκοσμιοποίηση, τη διεύρυνση της ΕΕ και τη συμμετοχή στην Ευρωζώνη». Γι' αυτό άλλωστε και εκπρόσωποι του κεφαλαίου όπως π.χ. ο τραπεζίτης Φερνάντο Ούλριχ, πρόεδρος της BCI, είπε χαρακτηριστικά: «Εχω εμπιστοσύνη στον καθηγητή Αντόνιο Κόστα και το ΣΚ ότι θα έχουν το απαραίτητο αίσθημα ευθύνης για να διατηρήσουν τη χώρα σε ένα δρόμο αυστηρότητας και εγγύησης της σταθερότητας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα».
Μάλιστα, ένα από τα πρώτα μέτρα που ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομικών της νέας κυβέρνησης, Μάριο Σεντένο (ως τώρα στέλεχος της Τράπεζας της Πορτογαλίας), ήταν η περικοπή κατά 46 εκατομμύρια ευρώ των δαπανών του Δημοσίου, προκειμένου να πιαστούν οι δημοσιονομικοί στόχοι. Ωστόσο, για να ρίξει «στάχτη τα μάτια» του λαϊκού κόσμου, η κυβέρνηση Κόστα ανακοίνωσε από τις αρχές του χρόνου αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 25 ευρώ, από 505 που είναι σήμερα σε 530, ενώ στόχος που εξαγγέλλεται είναι να φτάσει το 2019 στα 600 ευρώ. Με αυτά τα αμφίβολα «ψίχουλα», αφού πάντα εξαρτώνται από την πορεία της καπιταλιστικής ανάκαμψης, επιχειρεί να χειραγωγήσει τη δικαιολογημένη λαϊκή οργή για τα 5 χρόνια της λιτότητας, αλλά και να αποσπάσει τη λαϊκή συναίνεση στην αντιλαϊκή επίθεση διαρκείας στο όνομα της ανάκαμψης.
Ενδιαφέρον έχει και το γεγονός ότι την ίδια μέρα ορκωμοσίας του Κόστα, σε συνεδρίαση υπό τον Πρόεδρο της χώρας, Ανιμπάλ Καβάκο Σίλβα, του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Αμυνας, αποφασίστηκε η συνέχιση της συμμετοχής του στρατού της Πορτογαλίας σε αποστολές εκτός συνόρων το 2016, σε περιοχές της Ευρώπης, της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ ή του ΟΗΕ. Ακόμα, πολεμικό σκάφος θα εξακολουθεί να συμμετέχει σε αποστολή της ΕΕ στη Μεσόγειο, στο πλαίσιο του υποτιθέμενου σχεδίου διάλυσης των παράνομων δικτύων μετανάστευσης.
Γίνεται, δηλαδή, φανερό ότι παρά τις διακηρύξεις και τα μεγάλα λόγια, θα συνεχιστεί η πολιτική υπέρ του κεφαλαίου, με προσπάθεια αναβάθμισης του ρόλου της ντόπιας αστικής τάξης. Οσο για την ανάκτηση δικαιωμάτων για τους εργαζόμενους ή την επιδίωξη για κάποια χαλάρωση στο σύμφωνο σταθερότητας που εφαρμόζεται σε όλη την ΕΕ, που προβάλλουν και όσοι συνδράμουν τη νέα αστική κυβέρνηση, γρήγορα θα αποδειχτεί ότι είναι λόγια του αέρα, σε μια οικονομία που κουμάντο κάνουν οι καπιταλιστές.