Από τη συμμετοχή της Ομοσπονδίας σε πρόσφατη απεργιακή κινητοποίηση |
Στις εργασίες πήραν μέρος 102 αντιπρόσωποι (από 99 το 2013). Στις αρχαιρεσίες που ακολούθησαν, το ψηφοδέλτιο της «Δημοκρατικής Αγωνιστικής Συνεργασίας» (ΔΑΣ) έλαβε 92 ψήφους (από 81). Η παράταξη «Δημοκρατικές Δυνάμεις», στο οποίο συμμετέχουν συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ, πήρε 10 ψήφους (από 18). Η ΔΑΣ εξέλεξε 14 έδρες στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο (από 12) και 3 αντιπροσώπους στη ΓΣΕΕ (από 2). Οι «Δημοκρατικές Δυνάμεις» εξέλεξαν 1 έδρα στη Διοίκηση της Ομοσπονδίας (από 3), ενώ δεν εξέλεξαν αντιπρόσωπο στη ΓΣΕΕ.
Στην έναρξη του συνεδρίου, χαιρετισμούς απηύθυναν εκπρόσωποι από την Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ, την ΠΣΟ, την ΠΟΕΕΠ και άλλες Ομοσπονδίες που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ. Το διήμερο των εργασιών χαρακτηρίστηκε από τον πλούσιο προβληματισμό και την πείρα που κατέθεσαν οι σύνεδροι, τη συμφωνία στις γενικές κατευθύνσεις που έθεσε η εισήγηση.
Την εισήγηση, εκ μέρους της διοίκησης, έκανε ο απερχόμενος πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μανώλης Καραντούσιας. Κάνοντας τον απολογισμό του τρίχρονου, που μεσολάβησε από το περασμένο συνέδριο, ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής βασικά σημεία: «Πήραμε πρωτοβουλίες για να συντονίσουμε τη δράση με άλλες Ομοσπονδίες, όπως με την ΠΟΕΕΠ. Οργανώσαμε πανελλαδικές συσκέψεις και αντίστοιχες σε περιοχές με τα συνδικάτα για την υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που είναι ένα από τα βασικά μέτωπα πάλης, αλλά και για απολύσεις, απληρωσιά, το Ασφαλιστικό.
Δημιουργήσαμε ομάδα μελέτης και παρακολούθησης των εξελίξεων στον κλάδο που έχει βοηθήσει το ΔΣ της Ομοσπονδίας και τα σωματεία για τις επεξεργασίες και τη διαμόρφωση των ντοκουμέντων μας.
Ανοίξαμε καλύτερη συζήτηση μέσα στους χώρους δουλειάς με τα σωματεία, δένοντας τις εξελίξεις στον κλάδο με τις γενικότερες, αναδεικνύοντας την ουσία και τις αιτίες της κρίσης και της αντεργατικής πολιτικής, συζητώντας για το ποια χαρακτηριστικά πρέπει να έχει το κίνημα σήμερα, ποιον προσανατολισμό, ποια είναι η πραγματική διέξοδος για τους εργαζόμενους. Εγιναν περισσότερες συνελεύσεις - συζητήσεις μέσα σε χώρους δουλειάς, αξιοποιήθηκαν καλύτερα οι δυνάμεις μας, οι επιτροπές εργαζομένων. Αποκτήσαμε καλύτερη επαφή με τα σωματεία σε όλη την Ελλάδα».
Αναφέρθηκε, επίσης, αναλυτικά στους αγώνες που οργανώθηκαν στον κλάδο, στη βάση των προβλημάτων που υπήρχαν σε εργοστάσια, αλλά και γενικότεροι, στη συμμετοχή της Ομοσπονδίας σε όλες τις γενικές απεργίες. Παράλληλα, εκφράστηκε η αλληλεγγύη της Ομοσπονδίας σε αγώνες που έγιναν σε πολλές επιχειρήσεις ενάντια σε μειώσεις μισθών, κλείσιμο εργοστασίων, για απληρωσιά, για απολύσεις, για αλλαγή εργασιακών σχέσεων, για την υπογραφή ΣΣΕ αλλά και σε κινητοποιήσεις εργαζόμενων άλλων κλάδων.
«Μέσα από αυτούς τους αγώνες αναδείχτηκαν νέοι πρωτοπόροι εργαζόμενοι, σε αρκετές περιπτώσεις φτιάχτηκαν Εργοστασιακές Επιτροπές», ανέφερε ο Μ. Καραντούσιας και απαρίθμησε ορισμένες από τις μεγάλες κινητοποιήσεις στον κλάδο, όπως την πολυήμερη απεργία στις επιχειρήσεις «Ζούρα», «Κελαϊδίτης» και αλλού.
«Συμπερασματικά, προκύπτει ότι όλοι αυτοί οι αγώνες, όσο ηρωικοί και να είναι, δεν μπορούν να πάνε μακριά αν δεν υπάρχει ταξική διοίκηση στο σωματείο, αν δεν είναι έντονο το στοιχείο της αλληλεγγύης από τον κλάδο και το σύνολο των εργαζομένων, αν δεν αποκτά ο αγώνας αντιμονοπωλιακή και αντικαπιταλιστική κατεύθυνση», είπε εισηγητικά ο απερχόμενος πρόεδρος και συμπλήρωσε:
«Δεν μπορούν να πάνε μακριά (οι αγώνες) αν δεν εξασφαλίζουμε μόνιμη και σταθερή παρέμβαση μέσα στους χώρους, ώστε να βοηθάμε να καταλαβαίνουν οι εργαζόμενοι ότι για τα δεινά που περνάνε φταίνε οι βιομήχανοι, τα μονοπώλια και το κράτος τους, που καθορίζουν ολάκερα τη ζωή τους. Οτι πρέπει να ανατραπεί συθέμελα αυτή η πολιτική που είναι ταξική και είναι σε βάρος της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Οσο δεν βοηθάμε ο συνδικαλιστικός αγώνας να πολιτικοποιείται, η εργοδοσία θα εγκλωβίζει τις συνειδήσεις των εργαζομένων στα δικά της συμφέροντα».
Ανέφερε επίσης ότι «η προοπτική για την ανασύνταξη του κινήματος και τη μαζικοποίησή του περνά μέσα από την οργάνωση στο εργοστάσιο, στον όμιλο, στον κλάδο. Με τη δημιουργία κλαδικών και επιχειρησιακών σωματείων σε όλες τις περιοχές και βιομηχανικές ζώνες. Την εγγραφή χιλιάδων εργαζομένων στα Συνδικάτα, τη δημιουργία Σωματειακών Επιτροπών και Επιτροπών Αγώνα σε όλα τα εργοστάσια που θα παλεύουν ενιαία τις θέσεις της Ομοσπονδίας και του ταξικού εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, που βρίσκονται σε αντιμονοπωλιακή και αντικαπιταλιστική κατεύθυνση.
Σε μια τέτοια προοπτική και πορεία θα λύνεται και το πρόβλημα του κατακερματισμού στον κλάδο. Αυτός είναι σοβαρό εμπόδιο, δεν υπηρετεί την ενότητα του συνόλου των εργαζομένων. Απεναντίας, συντηρεί το συντεχνιασμό, τη λογική του επαγγέλματος, με αποτέλεσμα τη διάσπαση των εργαζομένων, τη μη συγκέντρωση όλων των δυνάμεων, ώστε να δοθούν οι αγώνες με καλύτερους όρους για την υπογραφή των ΣΣΕ, για απολύσεις, για την απληρωσιά κ.ά., αλλά και για την ανατροπή αυτής της πολιτικής».
Ο Μ. Καραντούσιας αναφέρθηκε ακόμα στο διατροφικό ζήτημα, που μπορεί να αποτελέσει κρίκο της συμμαχίας ανάμεσα στους εργαζόμενους του κλάδου, συνολικά στην εργατική τάξη και τους μικρομεσαίους αγρότες. Οπως είπε, «το ζήτημα της διατροφής διαπερνά αυτό που λέμε σύμμαχα στρώματα. Ο μικρός αγρότης, κτηνοτρόφος και έμπορος παράγει, διακινεί, πουλάει τρόφιμα που παράγονται στα εργοστάσια.
Παρά το ότι κατέχουν ιδιοκτησία ή πιθανόν να εκμεταλλεύονται την εργασία άλλων και δεν ανήκουν στην εργατική τάξη, έχουν κοινό εχθρό άρα και κοινό συμφέρον να συμπορευτούν με τους εργαζόμενους. Γιατί ακριβώς πλήττονται από την ίδια πολιτική των βιομηχάνων και των μονοπωλίων, που υπερασπίζονται τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης. Το δυνάμωμα του αντικαπιταλιστικού, αντιμονοπωλιακού αγώνα στον κλάδο πρέπει να δεθεί με τη συμμαχία. Η Ομοσπονδία και τα Συνδικάτα να αποκτήσουν μόνιμες επαφές στην πόλη και στο χωριό».
Αναφερόμενος στη γραμμή και τη στάση του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, όπως αυτός εκφράζεται κυρίως από την πλειοψηφία στη ΓΣΕΕ, σε μεγάλες δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις, αλλά και σε πρωτοβάθμια σωματεία, σημείωσε, ανάμεσα σε άλλα, ότι «αποκαλύφθηκε η μεγάλη ζημιά που κάνει στο κίνημα ο προδοτικός του ρόλος απέναντι στους εργαζόμενους όλα τα προηγούμενα χρόνια, που έβαζε πλάτη να περνούν με τους "κοινωνικούς διαλόγους" όλες οι αντεργατικές, αντιλαϊκές πολιτικές των κυβερνήσεων, κάτι που συνεχίζει και σήμερα, ακόμα πιο απροκάλυπτα.
Μπροστά στους αγώνες που έρχονται να καλέσουμε τους εργαζόμενους να τους γυρίσουν την πλάτη. Να συμπορευτούν με τις συνεπείς δυνάμεις της Ομοσπονδίας, για να δώσουμε όλες τις μάχες, με περιεχόμενο ενάντια στα μονοπώλια, μαζί με την κοινωνική συμμαχία, για να απαλλαγούμε από τα παράσιτα τους βιομήχανους και τους παρατρεχάμενούς τους. Ετσι εμείς υπηρετούμε την ενότητα, τέτοιο ταξικό κίνημα έχουμε ανάγκη. Αν δεν υπήρχε αυτό, το ΠΑΜΕ, σήμερα θα ήταν πολύ χειρότερα η ζωή μας. Δώσαμε μάχες που καθυστέρησαν, που βοήθησαν να βγουν στο δρόμο χιλιάδες εργαζόμενοι, έτσι θα συνεχίσουμε μέχρι την τελική νίκη».
Σε ό,τι αφορά τα βασικά μέτωπα στον προγραμματισμό της πάλης, ο Μ. Καραντούσιας είπε μεταξύ άλλων: «Μπροστά έχουμε να αντιμετωπίσουμε όλα τα προβλήματα, από την πάλη για την υπογραφή νέων Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, έως το πιο μικρό ζήτημα που απασχολεί κάθε συνάδελφο.
Προετοιμάζουμε νέα 48ωρη απεργία. Τα Συνδικάτα να προχωρήσουν άμεσα σε Γενικές Συνελεύσεις και συγκεντρώσεις. Να γίνει ειδική δουλειά στα εργοστάσια που δεν απήργησαν στις 4 Φλεβάρη. Κλιμακώνουμε την πάλη μας μπροστά στην επίθεση της κυβέρνησης και των βιομηχάνων που θέλουν να μας φορτώσουν νέα βάρη, φέρνουν Εργασιακό με απελευθέρωση απολύσεων, Φορολογικό, αντιδραστικό νόμο για να χτυπήσουν τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και δικαιώματα των εργαζομένων.
Χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε και να ξεπεράσουμε τα εμπόδια που υπήρξαν στην απεργία στις 4 Φλεβάρη από σωματεία στον κλάδο που ανοιχτά έκαναν απεργοσπασία, άλλα που ούτε καν συνεδρίασαν, με την εργοδοσία που, σε αρκετές περιπτώσεις, εμπόδισε την είσοδο στους χώρους δουλειάς των Συνδικάτων και συνδικαλιστών, ώστε να ενημερώσουν τους εργαζόμενους και να τους καλέσουν στην απεργία.
Δεν χαρίζουμε στον ταξικό εχθρό ούτε έναν από εμάς, το πλαίσιο διεκδίκησης που θα αποφασίσουμε σήμερα και αύριο θα αναδείξουμε τα νέα όργανα της Ομοσπονδίας που θα είναι ικανά να πρωτοστατήσουν στους ταξικούς αγώνες που έρχονται, είναι η καλύτερη εγγύηση».
Ανάμεσα στους στόχους που καλείται να συμβάλει η νέα διοίκηση είναι η μαζικοποίηση και οργανωτική ενίσχυση της Ομοσπονδίας και των Συνδικάτων, η δημιουργία νέων ισχυρών Συνδικάτων κλαδικών και επιχειρησιακών. Η βοήθεια στα Συνδικάτα με επεξεργασίες και με ειδικές επιτροπές για θέματα όπως την ανεργία, τα ζητήματα των γυναικών, της νεολαίας, των σχολών μαθητείας. Η συμμετοχή και δράση των Συνδικάτων στις Λαϊκές Επιτροπές, ο συντονισμός με τους μικρούς αγρότες κτηνοτρόφους και αυτοαπασχολούμενους.