Από την εκδήλωση μπροστά από το άγαλμα του Δεσμώτη Μακρονησιώτη |
Στο λιμάνι του Λαυρίου, απ' όπου έφυγε το πλοίο για τη Μακρόνησο, έφτασε κόσμος από πολλά μέρη της Αθήνας αλλά και άλλες κοντινές περιοχές.
Στην εκδήλωση, η οποία έγινε μπροστά από το μνημείο του Δεσμώτη Μακρονησιώτη, μίλησε ο πρόεδρος της ΠΕΚΑΜ, Γρηγόρης Ριζόπουλος, ο οποίος αναφέρθηκε στο ιστορικό της Μακρονήσου, στις εξελίξεις που οδήγησαν στην ίδρυση του στρατοπέδου από τις αστικές κυβερνήσεις μετά την Κατοχή, με τις πλάτες των Αγγλοαμερικανών. Ο ομιλητής θύμισε και κατήγγειλε τα απίστευτα βασανιστήρια, τις εκτελέσεις και τις βαρβαρότητες που χρησιμοποιήθηκαν από τους δεσμοφύλακες του καθεστώτος εναντίον των κρατουμένων, με στόχο να εξοντώσουν φυσικά και ηθικά τους κομμουνιστές, τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, μαχητές και μαχήτριες του ΔΣΕ, για να κάμψουν το φρόνημα του αγωνιζόμενου ελληνικού λαού. Αναφέρθηκε στην εν ψυχρώ δολοφονία των περίπου 350 ανυπεράσπιστων κρατουμένων αγωνιστών από τα βόλια των δημίων του στρατοπέδου Μπαϊρακτάρη, τους οποίους φόρτωσαν σε πολεμικά και αφού τους έβαλαν σε σιδερένιους κλωβούς τους βύθισαν στο Κάβο ντόρο. Επίσης, θύμισε τους εκατοντάδες που τρελάθηκαν απ' τα βασανιστήρια αλλά έμειναν αλύγιστοι, αρνούμενοι να υπογράψουν δήλωση μετάνοιας...
Απευθύνοντας χαιρετισμό στην εκδήλωση εκ μέρους του ΚΚΕ ο Χρήστος Κατσώτης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής του Κόμματος, εξήρε την ηρωική στάση των εξορίστων, που έδωσαν μαθήματα πίστης και αφοσίωσης στα ιδανικά του αγώνα, αρνούμενοι να υπογράψουν την εξευτελιστική δήλωση παρά τα βασανιστήρια. Αυτή η ηρωϊκή στάση που, σήμερα, φαίνεται εξωπραγματική, είπε, έγινε δυνατή γιατί οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες πίστευαν βαθιά στο δίκιο και σε ανώτερα ιδανικά, αυτά τους έδιναν τη δύναμη να αντισταθούν μέχρι το τέλος!
Και κατέληξε: «Συνεχίζουμε! Τα γεγονότα σε όλη τη διάρκεια της σχεδόν 100 χρόνων ζωής του ΚΚΕ, αποτελούν παρακαταθήκη για το σήμερα και το αύριο. Στο έδαφος της όξυνσης των αντιθέσεων του συστήματος, των αντιφάσεών του, διαμορφώνεται η δυνατότητα να αναπτυχθεί η αντικαπιταλιστική συνείδηση, να συνειδητοποιηθεί πλατύτερα η αναγκαιότητα και η ρεαλιστικότητα του σοσιαλισμού».
Μετά την κατάθεση στεφάνων, ακολούθησε συναυλία με αγωνιστικά τραγούδια στο χώρο του ερειπωμένου θεάτρου του Α' ΕΤΟ, από το συγκρότημα «Ρωμιοσύνη», ενώ ο βαρύτονος Λούης Μανίκας παρουσίασε για πρώτη φορά το μελοποιημένο από τον Θ. Μέλιο ποίημα του Γ. Ρίτσου «Το βήμα του Αγγέλου», ενώ τραγούδησε σε πρώτη εκτέλεση το ποίημα του Ν. Βρεττάκου «Σαν θα πάω στην πόλη». Ηθοποιοί απήγγειλαν ποιήματα γραμμένα από εξόριστους.