Το περιεχόμενο της απεργίας και τα μέτρα για την επιτυχία της συζητήθηκαν στη χτεσινή Γενική Συνέλευση του κλαδικού Συνδικάτου
Από τη χτεσινή Γενική Συνέλευση του Συνδικάτου Επισιτισμού - Τουρισμού - Ξενοδοχείων Αττικής |
Στη Γενική Συνέλευση παραβρέθηκε αντιπροσωπεία της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ.
Ακόμα, χαιρετισμό απηύθυνε η Ντίνα Γκογκάκη, πρόεδρος του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, εκφράζοντας την αλληλεγγύη στο δίκαιο αγώνα των εργαζομένων του κλάδου και τονίζοντας ότι «θα επιδιώξουμε να συζητηθεί μέσα σε κάθε εμπορομάγαζο». Επισήμανε, ακόμα, ότι η απεργία στον Επισιτισμό - Τουρισμό στις 20 Ιούλη, όπως και αυτή των εργαζομένων στο Εμπόριο στις 16 Ιούλη, μπορούν να σηματοδοτήσουν νέους αγώνες, να αναδείξουν ακόμα περισσότερο την ανάγκη ανάπτυξης κοινής αγωνιστικής δράσης.
Εισηγητικά, ο πρόεδρος του Συνδικάτου Επισιτισμού - Τουρισμού - Ξενοδοχείων Αττικής, Γ. Στεφανάκης, τόνισε ότι η απεργία του κλάδου στις 20 Ιούλη είναι συνέχεια των απεργιακών μαχών που δόθηκαν την Πρωτομαγιά και στις 17 Μάη, των μαχών που δόθηκαν στην αρχή της σεζόν, αναδεικνύοντας τα πολύ οξυμένα προβλήματα για τους εργαζόμενους στα μεγάλα ξενοδοχεία, στις αλυσίδες στον Επισιτισμό, τα μεγάλα κέτερινγκ.
Οπως υπογράμμισε, οι μάχες αυτές «υπονομεύτηκαν από τις δυνάμεις της εργοδοσίας και του εργοδοτικού συνδικαλισμού», ενώ αναφερόμενος και στην τωρινή απεργία και το γεγονός ότι αποφασίστηκε ομόφωνα στη διοίκηση της Ομοσπονδίας, τόνισε ότι αυτό «οφείλεται στην πίεση που δημιούργησαν τα σωματεία που είχαν από πριν πάρει απόφαση με το περιεχόμενο και το πλαίσιο της Γραμματείας Επισιτισμού - Τουρισμού του ΠΑΜΕ. Δεν πρέπει να πέσουμε στην παγίδα ότι αυτοί πλέον άλλαξαν γραμμή και ήρθαν στον ίσιο δρόμο. (...) Είναι και θα παραμείνουν στελέχη της εργοδοσίας στο κίνημα (...). Πρέπει να πληρώσουν τη μέχρι τώρα στάση τους, μπροστά στην απεργία να πείσουμε ακόμα περισσότερους τίμιους συναδέλφους που μέχρι τώρα τους ακολουθούν, να τους κάνουν στην άκρη. Αυτό θα είναι κέρδος για την τάξη μας. Να χάσουν οι εργοδότες στηρίγματα μέσα σε κάθε χώρο. Να αποκτήσουμε εμείς περισσότερα».
Και πρόσθεσε: «Το επίκεντρο της αντιπαράθεσης για μας με αυτούς είναι να αποκαλύψουμε το μεγάλο ψέμα τους. Οτι δηλαδή αυτή η ανάπτυξη είναι προς όφελός μας. Να πείσουμε όσο γίνεται περισσότερους συναδέλφους να μην ακολουθήσουν αυτή τη λογική. Και αυτό θα το μετρήσουμε με τη συμμετοχή όσο γίνεται περισσότερων στην απεργία». Με την ένταξη στο συνδικάτο περισσότερων εργαζομένων με ελαστικές σχέσεις εργασίας, μετανάστες, γυναίκες, νέους.
«Ετσι θα κάνουμε και βήματα ώστε στις 21 Ιούλη, μια μέρα μετά την απεργία, να μπορούμε να πούμε ότι είμαστε περισσότεροι, ότι είμαστε πιο δυνατοί. (...) Για να βγει πιο δυνατή η γραμμή που λέει ότι υπάρχει άλλος δρόμος, υπάρχει ελπίδα, υπάρχει λύση. Και δεν είναι άλλη από το να συμβάλλει και ο δικός μας αγώνας στην ενότητα όλης της εργατικής τάξης. Στο να δυναμώσει το κοινό μέτωπο όλων των κλάδων απέναντι στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό. Να δυναμώσει η ταξική γραμμή μέσα στο κίνημα (...) Σε αυτήν την κατεύθυνση πρέπει και το κάθε επιχειρησιακό σωματείο, κάθε παράρτημα να οργανώσει τη δική του παρέμβαση, τη δική του συνέλευση. Να πάρουμε κάθε μέτρο που θα εξυπηρετήσει το στόχο για μαζική συμμετοχή. Μέχρι τις 20 του Ιούλη να οργανωθούν εξορμήσεις ενημέρωσης, κινητοποιήσεις και πρωτοβουλίες που θα κλιμακώνουν τον αγώνα».
Στις τοποθετήσεις που ακολούθησαν, μεταξύ άλλων, μεταφέρθηκε εμπειρία από τους χώρους δουλειάς.
Για τον Επισιτισμό χαρακτηριστικά είναι όσα ειπώθηκαν για μεγάλη πολυεθνική εταιρεία που δραστηριοποιείται στο Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών. Οι νέοι εργαζόμενοι που δεν έχουν γνωρίσει τις Συλλογικές Συμβάσεις, υπογράφουν ατομικές συμβάσεις που προβλέπουν μια ειδικότητα και στη συνέχεια γίνεται μια τροποποιητική σύμβαση που λέει «θα κάνεις τα πάντα»: Να φτιάξεις καφέδες, να πλύνεις τα σκεύη, να καθαρίσεις τα τραπέζια κ.ο.κ. Εργαζόμενοι που δικαιούνται αναρρωτικές δεν τις παίρνουν γιατί έτσι παίρνουν λιγότερα λεφτά. Η εργοδοσία απειλεί τους μεγαλύτερους σε ηλικία εργαζόμενους ότι οι νεότεροι είναι πιο αποδοτικοί και πιέζει τους νεότερους για να εντείνει την εργασία τους. Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, τονίστηκε, η μόνη λύση είναι η οργανωμένη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών.