Από τις κινητοποιήσεις ενάντια στη μείωση του ΦΠΑ στα νησιά |
Παράλληλα, το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε ότι δίνεται «προσωρινή» αναστολή και μάλιστα για περίοδο μόλις 6 μηνών (μέχρι 30/6/2018) για Λέσβο, Χίο, Σάμο, Κω και Λέρο, «που δέχονται το κύριο βάρος των προσφυγικών ροών».
Την ίδια ώρα, τάχα ως αντιστάθμισμα της φοροληστείας απέναντι στα λαϊκά στρώματα των νησιών, η κυβέρνηση δρομολογεί παρεμβάσεις μείωσης του μεταφορικού κόστους για τη διακίνηση των εμπορευμάτων προς τα νησιά του Αιγαίου και μάλιστα με τη μορφή της άμεσης κρατικής επιδότησης στους εφοπλιστές κ.ά., μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.
Ειδικότερα, σύμφωνα με την κυβερνητική ανακοίνωση:
-- Από το δεύτερο μισό του 2018 (δηλαδή, μετά την προσθήκη και της τελευταίας ομάδας νησιών στο νέο καθεστώς ΦΠΑ) θα εφαρμοστεί και το μέτρο του «μεταφορικού ισοδύναμου». Οπως τονίζεται, «το μέτρο αυτό θα χρηματοδοτηθεί από πόρους του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και θα διασφαλίζει την ισοστάθμιση του κόστους μεταφοράς με αυτό της ηπειρωτικής Ελλάδας». Στην πραγματικότητα, το προϊόν της φοροληστείας θα καταλήγει στις «τσέπες» των εφοπλιστών, στο πλαίσιο της ...«δίκαιης ανάπτυξης», που διαφημίζει η κυβέρνηση.
Μάλιστα, για το ύψος της κρατικής επιδότησης «θα συνυπολογιστούν αντικειμενικοί δείκτες, όπως η τιμή της χερσαίας μεταφοράς ανά χιλιόμετρο, που θα βοηθούν στην ισοτιμία του δυσανάλογου κόστους θαλάσσιας μεταφοράς, σε σχέση μ' αυτό της χερσαίας».
-- Στην ομάδα των 27 νησιών, στα οποία οι «μειωμένοι» συντελεστές ΦΠΑ καταργούνται από 1/1/2018, για μια ακόμη φορά, επιλέγεται το λεγόμενο «έκτακτο κοινωνικό αντιστάθμισμα» με βάση «κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια», που θα ανακοινωθούν «στα τέλη του 2017» από το υπουργείο Οικονομικών.
Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για έναν ακόμη απροκάλυπτο εμπαιγμό, για κάποια ψίχουλα που έρχονται ως αποτέλεσμα της διογκούμενης φοροληστείας τόσο από το ΦΠΑ, όσο βέβαια και από τις άλλες αντιλαϊκές παρεμβάσεις.
Οι συντελεστές ΦΠΑ στα νησιά στο πλαίσιο της «εξομοίωσης» θα απογειωθούν από το 9% στο 13% και από το 13% στο 24%, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο τα λαϊκά στρώματα των νησιών. Το ποσά αυτά θα καταλήγουν στα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού και μέσω αυτού θα τροφοδοτούν στη συνέχεια τα κέρδη των εφοπλιστών.
Μάλιστα, ο εμπαιγμός έχει και συνέχεια, καθώς, σύμφωνα με την κυβερνητική ανακοίνωση, «για τη διασφάλιση της επιτυχίας του μέτρου και την πραγματική ελάφρυνση των νησιωτών από τα μεταφορικά κόστη, θα αναπτυχθεί και Παρατηρητήριο Τιμών, το οποίο θα διασφαλίζει τη μεταφορά του οφέλους στον τελικό καταναλωτή».
Την ίδια ώρα, το υπουργείο Οικονομικών ομολογεί το γεγονός ότι ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός και οι τράπεζες «βάζουν στο χέρι» ακόμη και το λεγόμενο «κοινωνικό μέρισμα» για τα κάθε είδους ληξιπρόθεσμα χρέη λαϊκών νοικοκυριών και αυτό παρά το γεγονός ότι το συγκεκριμένο ποσό χαρακτηρίζεται «ακατάσχετο».
«Εχουν αναφερθεί αρκετά περιστατικά από δικαιούχους του κοινωνικού μερίσματος που δεν μπόρεσαν να εισπράξουν το ποσό που τους αναλογεί λόγω δέσμευσης των λογαριασμών τους», επισημαίνεται στην κυβερνητική ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία «σε περίπτωση που οι δικαιούχοι, λόγω δέσμευσης λογαριασμού για οποιαδήποτε αιτία (σ.σ. είτε από το φοροεισπρακτικό μηχανισμό είτε από τις τράπεζες) δεν μπορούν να κάνουν ανάληψη του ποσού από το ΑΤΜ, θα πρέπει να απευθυνθούν στα ταμεία της τράπεζας και να κάνουν άμεσα την ανάληψη από εκεί».
Η συγκέντρωση του μικρού αγροτικού κλήρου σε ολοένα και λιγότερα χέρια, με την αποβολή της μεγάλης πλειοψηφίας των μικρομεσαίων αγροτών, επιβεβαιώνεται ως κεντρική τάση στο πλαίσιο των γενικότερων αναδιαρθρώσεων και του νέου «αναπτυξιακού μοντέλου», που συνδιαμορφώνουν η κυβέρνηση, το κουαρτέτο και ισχυρά τμήματα του εγχώριου κεφαλαίου.
Αποκαλυπτική γι' αυτό είναι η νέα τοποθέτηση του ΣΕΒ, σύμφωνα με τον οποίο «ο κατακερματισμένος κλήρος και η έλλειψη τυποποίησης αποτελούν βασικούς λόγους πίσω από την χαμηλή προστιθέμενη αξία των ελληνικών αγροτικών προϊόντων». Μάλιστα, η συγκεκριμένη παρέμβαση των εγχώριων βιομηχάνων έρχεται σε συνέχεια προηγούμενης αναφορικά με το υψηλό ποσοστό των αυτοαπασχολούμενων στην Ελλάδα, συγκριτικά με την ΕΕ.
Ειδικότερα, σε έκθεσή του ο ΣΕΒ με θέμα «Λάδι, Μέλι και Κρασί: 15 πρακτικές προτάσεις για να κατακτήσουν τις ξένες αγορές», μεταξύ άλλων, εστιάζει στα παρακάτω:
-- «Παρά την κατά 70% μεγαλύτερη επιδότηση ανά παραγωγή, ο κατακερματισμένος κλήρος παραμένει τριπλάσιος από την ΕΕ ενώ η προσθήκη μεταποιητικής αξίας στα ελληνικά αγροδιατροφικά προϊόντα κατά 57% μικρότερη».
-- «Ο μέσος ελληνικός κλήρος παραμένει μικρός και συνδεδεμένος με συνεχείς επιδοτήσεις (Δ1) και αποδίδει σε ακαθάριστη προστιθέμενη αξία ανά στρέμμα, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, περίπου 60% λιγότερο σε σύγκριση με την Ιταλία των επώνυμων, υψηλής προστιθέμενης αξίας προϊόντων αγροδιατροφικής αλυσίδας».
-- Οπως χαρακτηριστικά τονίζουν, η ΕΕ αντιμετωπίζει το ζήτημα «με συγκέντρωση κλήρων, εκτεταμένες συμπράξεις με την μεταποίηση, υποδομές εφοδιαστικής αλυσίδας, αλλά και ποιοτική αναβάθμιση των παραγόμενων προϊόντων».
Στο «διά ταύτα», μεταξύ άλλων, ο ΣΕΒ βάζει στο αντιλαϊκό τραπέζι τα «κίνητρα συγκέντρωσης παραγωγής, με φορολογικές απαλλαγές (π.χ. στα πλαίσια του ΕΣΠΑ ή/και του αναπτυξιακού νόμου) που θα ενθαρρύνουν τη δημιουργία μεγαλύτερων παραγωγικών σχημάτων (π.χ. συμπράξεις, συγχωνεύσεις, εξαγορές, κ.λπ.)».
Και όπως χαρακτηριστικά επισημαίνουν, «μόνο τέτοια σχήματα είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της παγκόσμιας αγοράς και του διεθνούς ανταγωνισμού».