Στην πλάτη τους παίζονται χοντρά επιχειρηματικά παιχνίδια, με την κυβέρνηση να στηρίζει τα παζάρια ανάμεσα σε πιθανούς επενδυτές
Από παλιότερη κινητοποίηση με τη συμμετοχή εργαζομένων από τα Ναυπηγεία Ελευσίνας |
Την ίδια τύχη έχουν βέβαια και οι υποδομές του δεύτερου σε μέγεθος ναυπηγείου της χώρας, το οποίο, κάτω από άλλες συνθήκες, ενταγμένο στον κεντρικό σχεδιασμό και σε συνάρτηση με την τεχνογνωσία και το έμπειρο εργατικό δυναμικό, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί πολύμορφα στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών.
Ο όμιλος Ταβουλάρη, στον οποίο «πέρασε» το ναυπηγείο πριν από 20 χρόνια, έχει βάλει «μέσα» τους εργαζόμενους για ακόμα δύο μήνες (Μάη, Ιούνη), χώρια τα 12 εκατομμύρια ευρώ που τους οφείλει από τη μη πληρωμή μισθών προηγούμενων ετών.
Ταυτόχρονα, όπως όλα δείχνουν, συνεχίζει να χρησιμοποιεί τους εργαζόμενους ως μέσο πίεσης για να αποσπάσει παράταση και μερικά ακόμα εκατομμύρια ευρώ για το πρόγραμμα του Πολεμικού Ναυτικού, που αφορά στην κατασκευή δύο πυραυλάκατων (Vosper) ΤΠΚ 6 και ΤΠΚ 7, προωθώντας ευρύτερα τα επιχειρηματικά σχέδια του ομίλου.
Θυμίζουμε ότι το πρόγραμμα του ΠΝ ξεκίνησε το 2009, με αρχικό προϋπολογισμό 240 εκατ. ευρώ, και προέβλεπε την καθέλκυσή τους το 2016. Μέχρι τώρα έχει στοιχίσει 340 εκατ. ευρώ, καθέλκυση δεν προβλέπεται για το επόμενο διάστημα, ενώ δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για την τύχη των εργαζομένων μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος.
Είναι χαρακτηριστικό ότι τα τελευταία 40 εκατ. ευρώ δόθηκαν από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ το Γενάρη του 2016, με μοναδικό όρο «να μην προβεί ο όμιλος σε απολύσεις μέχρι την ολοκλήρωση του προγράμματος», χωρίς από εκεί και πέρα να υπάρχει η παραμικρή εξασφάλιση για τους εργαζόμενους.
Με την ίδια ρύθμιση, το 70% του μισθού των εργαζομένων καταβάλλεται από το Πολεμικό Ναυτικό, αλλά ο εργοδότης αρνείται να πληρώσει ακόμα και το υπόλοιπο 30%! Αντίστοιχη ρύθμιση, που παραμένει σε ισχύ, είχε «περάσει» και η προηγούμενη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ για λογαριασμό των αραβογερμανικών μονοπωλίων (ADM - «Tyssen») που εκμεταλλεύονται τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά.
Η εργοδοσία, προκειμένου να προχωρήσουν τα παζάρια για την πώληση του ναυπηγείου είτε για την ένταξή του στον Πτωχευτικό Κώδικα, απαίτησε από τους εργαζόμενους έγγραφες διαβεβαιώσεις πως δεν θα προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις, δημιουργώντας παράλληλα και με διάφορους τρόπους κλίμα πίεσης και τρομοκρατίας.
Παρά τις προσπάθειες του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, η προσπάθεια της εργοδοσίας έπεσε στο κενό. Αλλά και η κυβέρνηση προσπαθεί να τους δέσει στο άρμα των εργοδοτικών σχεδιασμών, προβάλλοντας ως «μοναδική λύση» την «αλλαγή ιδιοκτησίας», όπως έκανε πρόσφατα ο υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Στ. Πιτσιόρλας, σε συνάντηση με τους εργαζόμενους με θέμα τα δεδουλευμένα τους.
Ο ίδιος σε συνέντευξή του σε κυριακάτικη εφημερίδα («Real news», 10/6) είχε αναφέρει ότι «η επαναλειτουργία των Ναυπηγείων Σύρου, Ελευσίνας και Σκαραμαγκά είναι ένα μεγάλο στοίχημα που πιστεύω ότι τελικά θα κερδίσουμε», διευκρινίζοντας ωστόσο ότι «πρέπει να αλλάξουμε καταστροφικές νοοτροπίες και να πετύχουμε μια σοβαρή στρατηγική συμφωνία ανάμεσα σε κράτος, ιδιώτες επενδυτές, εργαζόμενους και εφοπλιστές, ώστε να οικοδομήσουμε εξαρχής έναν ανταγωνιστικό ναυπηγοεπισκευαστικό τομέα. Σε αυτήν την κατεύθυνση κινείται η κυβέρνηση».
Βάζοντας μπροστά την κερδοφορία του κεφαλαίου και το σχέδιο ανάδειξης της χώρας σε κόμβο των μεταφορών και της Ενέργειας, ο υπουργός και η κυβέρνηση προσπαθούν να στοιχίσουν τους εργαζόμενους πίσω από τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, που σημαίνει να «ξεγράψουν» μια και καλή δεδουλευμένα και εργασιακά δικαιώματα.
Οπως ήδη γράφεται στον Τύπο, ο όμιλος Ταβουλάρη παζαρεύει το ναυπηγείο με άλλους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, ενώ έχει ήδη ολοκληρωθεί η μεταβίβαση του Ναυπηγείου Νεωρίου της Σύρου, το οποίο ανήκε στον ίδιο όμιλο, στην εταιρεία ελληνοαμερικανικών συμφερόντων ΟΝΕΧ.
Οσο για τους εργαζόμενους, όρος για να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση ήταν να αποδεχτούν την αναδρομική τους απόλυση από τις 30/4/2017, προκειμένου να μην τους καταβληθούν οι μισθοί που τους όφειλε ο όμιλος Ταβουλάρη από τον νέο ιδιοκτήτη! Είναι φανερό ότι η συμφωνία, όπου μοναδικοί χαμένοι ήταν οι εργαζόμενοι, θα αποτελέσει «πρότυπο» και στην περίπτωση πώλησης των Ναυπηγείων Ελευσίνας.