«Ασφαλώς, απάντησε, αφού είναι ο θείος μου», γιατί έτσι αποκαλεί το Φ. Κάστρο. «Ομως, συνέχισε, ποτέ δε μου μιλά για τον πατέρα μου, καθώς συγκινείται εύκολα».
Τελευταία όμως είχαν μια συνάντηση για να συνεννοηθούν για τον πρόλογο σε ένα βιβλίο. Το πρόγραμμα ήταν για μια σύντομη συνάντηση. Ομως κράτησε έξι ώρες.
Οπότε η Αλέιδα βρήκε την ευκαιρία και είπε στον Κάστρο: «Πες μου κάτι για τον πατέρα μου. Αρχισε να μου λέει διάφορα. Και γω του είπα: "Θείε ο κόσμος λέει ότι βρισκόσουνα σε αντιπαράθεση με τον πατέρα μου".
Και μου απάντησε: "Είναι αλήθεια. Και κάποιες στιγμές θυμώναμε μεταξύ μας. Για παράδειγμα: Οταν είμαστε στο Μεξικό και μας συνέλαβαν όλους, εγώ είπα ότι κανείς δεν μπορεί να μιλήσει για την πολιτική του τοποθέτηση. Και τι νομίζεις ότι έκανε ο πατέρας σου; Οχι μόνο είπε ότι είναι κομμουνιστής, αλλά κάθισε και συζητούσε με το χαφιέ που τον παρακολουθούσε για την προσωπικότητα του Στάλιν. Πες μου τώρα τι έπρεπε να κάνω εγώ; Ηταν ο πατέρας σου όμως. Ετσι ήταν πάντα. Ετσι λοιπόν είναι αδύνατον και να τσακωθείς μαζί του. Επρεπε να τον αποδεχτείς όπως ήταν. Τελεία και παύλα"».
«Οταν ο Φ. Κάστρο μου μιλά έτσι, εγώ βάζω τα γέλια», συνέχισε η η Αλ. Γκεβάρα και μετέφερε την απορία του Φ. Κάστρο, τη ρώτησε «γιατί γελά».
-Με σένα γελάω, του απάντησε η Αλ. Γκεβάρα.
-Γιατί γελάς με μένα; ξαναρώτησε ο Κάστρο.
Η Αλ. Γκεβάρα του απάντησε: «Μα δεν πήρες είδηση ότι μιλάς για τον πατέρα μου σε χρόνο ενεστώτα; Ετσι που νιώθω ότι από στιγμή σε στιγμή θα ανοίξει η πόρτα και θα μπει ο πατέρας μου μέσα;».
«Τότε, είπε η Αλ. Γκεβάρα, ο Φιντέλ σοβαρεύτηκε και μου είπε: "Μα ο πατέρας σου είναι όντως παρών". Και πραγματικά, αυτό είναι κάτι που του προκαλεί μεγάλη συγκίνηση».