Τεράστιες ευθύνες του υπουργείου Ναυτιλίας για τη λειτουργία της Ζώνης με όρους κρεματορίου
Πέντε εργάτες, πέντε παλικάρια πασίγνωστοι μαστόροι ανάμεσα στους εργάτες της Ζώνης δεν επέστρεψαν χτες το μεσημέρι στο σπίτι. Στο μαρτυρολόγιο των εργατών της Ζώνης προστέθηκαν χτες το μεσημέρι τα ονόματα των εργατών: Θοδωρή Πολίτη, Αντώνη Πάκου, Χαράλαμπου Μπάκα, Νίκου Μακρόγλου και Πολύκαρπου Παπαδόπουλου.
Το Πέραμα τραντάχτηκε από μία έκρηξη που ξύπνησε μνήμες «Ανατζελ Γκρέιτνες». Ο καπνός από την έκρηξη οδήγησε τα μάτια στην Κυνόσουρα και στο δεξαμενόπλοιο «SAILOR», οι λαμαρίνες του οποίου παρέπεμπαν σε βομβαρδισμό. Μοναδικός επιζών με ελαφρά εγκαύματα βγήκε μέσα από την κόλαση ο αρχιμηχανικός της εταιρίας Παναγιώτης Μητρούλιας. Στη Ζώνη σήμανε συναγερμός.
Το υπουργείο Ναυτιλίας έσπευσε να ανακοινώσει ότι στο πλοίο είχε γίνει «GAS FREE», δηλαδή εργασίες για τον καθαρισμό του από επικίνδυνα αέρια. Η σπουδή που επέδειξε ο κρατικός μηχανισμός να αποσείσει από πάνω του τις ευθύνες οδήγησε αυτόματα στο συμπέρασμα πως από το κουφάρι του πλοίου δεν επρόκειτο να βγουν ζωντανοί οι πέντε, αγνοούμενοι εκείνη την ώρα, εργάτες. Η έκρηξη έγινε περίπου στις 11.50 το πρωί. Στις 2 μ.μ. το κακό μαντάτο είχε μαυροφορέσει την πόλη. Αντί για τους πέντε εργάτες τα συνεργεία της Πυροσβεστικής ανέσυραν κομματιασμένα και καρβουνιασμένα κορμιά.
Η χτεσινή έκρηξη ήταν θέμα χρόνου να συμβεί. Η κατάσταση στη Ζώνη και ειδικά στην Κυνόσουρα είναι παντελώς ανεξέλεγκτη. Δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά που τυπικά τα πλοία εμφανίζονται να έχουν χαρτιά «GAS FREE» και στην πράξη αποδεικνύεται πως είναι «γκαζωμένα», δηλαδή γεμάτα επικίνδυνα αέρια που τελικά εκρήγνυνται μόλις γίνει χρήση φλόγας για τις αναγκαίες επισκευές. Στο «SAILOR» γίνονταν την ώρα της έκρηξης εργασίες αντικατάστασης λαμαρινών κοντά στον πυθμένα. Μεταλλεργάτες που μπήκαν στο πλοίο μετά την έκρηξη θεωρούν δεδομένο ότι το πλοίο δεν ήταν «καθαρό». Είναι χαρακτηριστικό πως τρεις ώρες μετά την έκρηξη οι άνδρες της Πυροσβεστικής συνέχιζαν να πλημμυρίζουν με νερό τους χώρους του πλοίου από το φόβο μιας νέας έκρηξης, αφού όλη η περιοχή μύριζε γκάζι. Με αυτά τα δεδομένα οι ευθύνες της κυβέρνησης, υπό την ανοχή της οποίας η Ζώνη λειτουργεί ως κρεματόριο, είναι εγκληματικές, παρότι θεωρείται, επίσης, δεδομένο πως με το γνωστό παχυδερμισμό ο αρμόδιος υπουργός Ναυτιλίας θα σπεύσει να αποδώσει ευθύνες στα θύματα. Ο αγώνας των μεταλλεργατών για την προστασία της ζωής τους μέσα από τον περιορισμό της εφοπλιστικής ασυδοσίας αναδεικνύεται σε ανάγκη ζωής!