Με αυτό προβλέπεται η ιδιωτικοποίηση, με τη μέθοδο της υποπαραχώρησης, των λιμανιών Βόλου, Ραφήνας, Ηγουμενίτσας, Πάτρας, Αλεξανδρούπολης, Ηρακλείου, Ελευσίνας, Λαυρίου, Κέρκυρας και Καβάλας. Το νομοσχέδιο δίνει τη δυνατότητα στους οργανισμούς των λιμανιών αυτών, μέσω του ΤΑΙΠΕΔ όπου ανήκουν, να μεταβιβάζουν σε υποπαραχωρησιούχους «λειτουργίες ή αυτόνομες επιχειρησιακές μονάδες τους ή/και Συνδυασμένες Δραστηριότητες». Για την προσέλκυση επενδυτών προβλέπεται ότι ο υποπαραχωρησιούχος αναλαμβάνει τη μοναδική υποχρέωση της καταβολής ενός 5% ανταποδοτικού τέλους προς τους Οργανισμούς Λιμένων, ενώ δεν θα πληρώνει δημοτικά τέλη, ούτε έστω για την ηλεκτροδότηση. Τα βάρη αυτά τα αναλαμβάνει το Δημόσιο, δηλαδή ο λαός, στο όνομα της «δίκαιης ανάπτυξης».
Χτες, στην αρμόδια Επιτροπή έγιναν δύο διαδοχικές συνεδριάσεις, για την ακρόαση εξωκοινοβουλευτικών φορέων και τη συζήτηση επί των άρθρων. Οσον αφορά τους στόχους που υπηρετεί το πακέτο των ιδιωτικοποιήσεων, χαρακτηριστικά ήταν και τα όσα ανέφερε στην Επιτροπή ο πρόεδρος του Οργανισμού Λιμένος Αλεξανδρούπολης, Χρ. Δούκας (για το λιμάνι αυτό έχουν εκφράσει ενδιαφέρον οι ΗΠΑ λόγω της γεωστρατηγικής του θέσης), σημειώνοντας ότι «περιμένουμε να δούμε το λιμάνι μας (...) ένα διαμετακομιστικό κέντρο και ένα ενεργειακό κόμβο».
Η ΝΔ καταψήφισε, με τον εισηγητή της, Γ. Πλακιωτάκη, να προσπαθεί να πείσει ότι οι ιδιωτικοποιήσεις της κυβέρνησης της ΝΔ ήταν πιο επιτυχημένες. Το ΠΑΣΟΚ επιφυλάχθηκε για την Ολομέλεια. Η ναζιστική Χρυσή Αυγή καταψήφισε προτείνοντας να παραχωρηθούν... μη κερδοφόρες δραστηριότητες των λιμανιών.
Ο ειδικός αγορητής του ΚΚΕ, Χρήστος Κατσώτης, καταψηφίζοντας ανέδειξε τον αντιδραστικό χαρακτήρα του νομοσχεδίου τονίζοντας ότι είναι μνημονιακή δέσμευση και συνδέεται με την κυβερνητική πολιτική του σημαιοφόρου της προώθησης των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών και τη μετατροπή της Ελλάδας σε απέραντο ΝΑΤΟικό στρατόπεδο, με τα λιμάνια να μετατρέπονται σε ορμητήρια ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και διαμετακομιστικούς και ενεργειακούς κόμβους, σύμφωνα με τους στόχους που έχει θέσει η αστική τάξη για την αναβάθμιση του ρόλου της στην περιοχή. Οπως τόνισε, προϋπόθεση για να περάσει αυτή η πολιτική, που αφορά την ενίσχυση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, είναι το παραπέρα τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων στα λιμάνια, όπως δείχνει και η πείρα της COSCO στο λιμάνι του Πειραιά, όσο και γενικότερα η θυσία των λαϊκών αναγκών για μεταφορές.
Δείχνοντας τον συνολικό αντιδραστικό χαρακτήρα του νομοσχεδίου αναφέρθηκε στα άρθρα, όπως το άρθρο 10 που απαλλάσσει τους ιδιοκτήτες των πλοίων αναψυχής ακόμα και από την υποχρέωση να έχουν τα πλοία τους ασφαλισμένα. Αλλά και το άρθρο 28 που προβλέπει για τα φορτηγά πλοία που εκτελούν εσωτερικές θαλάσσιες συγκοινωνίες, να έχουν πληρώματα χωρίς συγκροτημένα δικαιώματα και τη δυνατότητα να φέρουν διεθνή πιστοποιητικά αξιοπλοΐας, δηλαδή πιστοποιητικά που συνήθως εκδίδονται εξ αποστάσεως κατά παραγγελία και πολλές φορές όπως έχει αποδειχθεί δεν έχουν σχέση με την πραγματική εικόνα αξιοπλοΐας των πλοίων αυτών.