Οι τραγικές ελλείψεις κρατικών υποδομών και μέσων πρόληψης δεν είναι παραλείψεις αλλά συνειδητή επιλογή που υπηρετεί τον καπιταλιστικό τρόπο ανάπτυξης |
Το σύστημα των 3 πυλώνων δεν είναι βέβαια νέο ούτε και εφεύρεση του Πινοσέτ, όπως το παρουσιάζουν η υπουργός Εργασίας, Ε. Αχτσιόγλου, και ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι γέννημα του καπιταλισμού και του βασικού του κριτηρίου, της κερδοφορίας των οικονομικών ομίλων, και έχει εφαρμοστεί από φιλελεύθερες και σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις.
Αποτελεί κεντρική στρατηγική της ΕΕ για τα συστήματα Κοινωνικής Ασφάλισης εδώ και χρόνια, την οποία κατέστρωσε με την «Πράσινη Βίβλο» για τις συντάξεις τον Ιούλη του 2010, που έδωσε το «εναρκτήριο λάκτισμα» για τη γενικευμένη αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ.
Ακολούθησε μετά από 18 μήνες η «Λευκή Βίβλος», που έκανε υποχρεωτικές τις «μεταρρυθμίσεις» - ανατροπές, τονίζοντας ότι «η επιτυχία των συνταξιοδοτικών μεταρρυθμίσεων στα κράτη - μέλη αποτελεί μείζονα καθοριστικό παράγοντα για την εύρυθμη λειτουργία της ΟΝΕ».
Συνιστά, λοιπόν, απύθμενο θράσος να εμφανίζεται η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που κατοχύρωσε το σύστημα των πυλώνων με το «νόμο Κατρούγκαλου», που ορκίζεται στην ΕΕ και τις «αξίες της», ως υπερασπιστής της δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης, απέναντι στη ΝΔ, μαζί με την οποία, όπως και με τα άλλα αστικά κόμματα, υλοποιούν την ίδια αντιλαϊκή στρατηγική κεφαλαίου και ΕΕ.
Ωστόσο, στη Γενική Συνέλευση της ΕΑΕΕ αναδείχτηκε ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα, που, όχι τυχαία, «πέρασε στα ...ψιλά». Η ΕΑΕΕ παρουσίασε τις 3 προτεραιότητες επιχειρηματικής δράσης της: Συντάξεις, Υγεία, φυσικές καταστροφές.
Το κεφάλαιο ανακαλύπτει νέο έδαφος κερδοφορίας, πάνω στα συντρίμμια των μεγάλων καταστροφών που έπληξαν και συνεχίζουν να πλήττουν τη χώρα και το λαό μας, όπως αυτές τις μέρες στην Κρήτη.
Τα «κοράκια» των ασφαλιστικών μυρίστηκαν κέρδη από τις χαμένες ζωές και τις κατεστραμμένες λαϊκές περιουσίες, που το αστικό κράτος συστηματικά αφήνει απροστάτευτες, στην τύχη των στοιχείων της φύσης.
Ζητάνε, λοιπόν, να καθιερωθεί «ένα σύστημα καθολικής ασφάλισης κατοικιών, που θα ξεκινά από το σεισμό και θα επεκτείνεται σταδιακά και σε άλλους καταστροφικούς κινδύνους». Μιλάνε για έλλειψη «ασφαλιστικής συνείδησης» στην Ελλάδα, προβάλλοντας τις «βέλτιστες πρακτικές» άλλων χωρών - μελών της ΕΕ, που απαιτούν την ασφάλιση σε κάθε αγοραπωλησία ή ενοικίαση ακινήτου, ή της Τουρκίας, που θέσπισε με νόμο κάποιο υποχρεωτικό επίπεδο ασφαλιστικής κάλυψης όλων ανεξαιρέτως των κτιρίων. Ισχυρίζονται: «Η Ελλάδα είναι ίσως η μόνη χώρα της Ευρώπης όπου δεν έχει αναπτυχθεί η βασική ασφαλιστική κάλυψη της κατοικίας τουλάχιστον έναντι των φυσικών φαινομένων. Ισως γιατί είχαμε συνηθίσει μέχρι τώρα στην ιδέα πως το πανίσχυρο και με τη "βαθιά τσέπη" κράτος θα συνδράμει τους παθόντες που θα έχουν την ατυχία να πληγούν από κάποια θεομηνία. Και όταν λέμε βοήθεια, εννοούμε κάποιο "συμβολικό" ποσό και την παρότρυνση των τραπεζών να προσφέρουν κάποια δάνεια με ευνοϊκούς όρους. Να όμως που τώρα, με την οικονομική κρίση, η επίπλαστη αυτή ευχέρεια εξανεμίσθηκε και αντικαταστάθηκε από μια σκληρή πραγματικότητα (κράτος ανήμπορο, τραπεζικός δανεισμός και πολίτες οικονομικά πιεσμένοι που προσπαθούν να επιβιώσουν)»1.
Ο Κυρ. Μητσοτάκης στην ομιλία του διαβεβαίωσε τους ασφαλιστές ότι η ΝΔ θα στηρίξει τους σχεδιασμούς τους, αναφέροντας ότι πρέπει να εξετασθεί ένας τρόπος όπου κράτος και ιδιωτικός τομέας από κοινού θα παρέχουν φθηνή ασφάλιση για νοικοκυριά σε περίπτωση σεισμού, φέρνοντας ως παράδειγμα την Τουρκία.
Ο κεντρικός τραπεζίτης, Γ. Στουρνάρας, στην τοποθέτησή του υπογράμμισε: «Λόγω του χαμηλού ποσοστού ασφαλιστικής διείσδυσης που ανέκαθεν χαρακτήριζε την Ελλάδα (...) Το κόστος των ζημιών από φυσικές καταστροφές βαρύνει καταρχάς τους ίδιους τους πληγέντες, ενώ η δυνατότητα και η έκταση τυχόν αποζημίωσής τους εξαρτάται από πολιτικές αποφάσεις, κυρίως, όμως, από τις δυνατότητες του κρατικού προϋπολογισμού (...) Αλλά η πατερναλιστική στήριξη προς αυτούς που έχουν ανάγκη πρέπει να παρέχεται με τρόπο που να προστατεύει τους φορολογουμένους», καλώντας το κράτος να ενισχύσει τους ασφαλιστές «μέσω συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα».
Να πού πατάνε, λοιπόν, οι επιχειρηματικοί όμιλοι του ασφαλιστικού κλάδου. Πάνω στις τραγικές ελλείψεις κρατικών υποδομών και μέσων πρόληψης, προστασίας, αντιμετώπισης, στήριξης των πληγέντων και αποκατάστασης, που αφήνουν το λαό και τη χώρα ανοχύρωτους απέναντι σε κάθε φυσικό φαινόμενο, αποτέλεσμα της διαχρονικής πολιτικής όλων των κυβερνήσεων, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, που συνεχίζει «κατά γράμμα» και η σημερινή του ΣΥΡΙΖΑ, με τραγικό απολογισμό εκατοντάδες χαμένες ζωές, κατεστραμμένο βιος χιλιάδων λαϊκών οικογενειών, τεράστιες περιβαλλοντικές καταστροφές.
Δεν πρόκειται για παραλείψεις αλλά για συνειδητή επιλογή η οποία υπηρετεί τον καπιταλιστικό τρόπο ανάπτυξης, που στηρίζει και ενισχύει την κερδοφορία μιας χούφτας μονοπωλίων και χαντακώνει τη ζωή και τις ανάγκες της συντριπτικής εργαζόμενης πλειοψηφίας. Η ανάπτυξη, που ευαγγελίζονται η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και όλα τα αστικά κόμματα, οι Περιφέρειες, οι δήμοι και η Ευρωπαϊκή Ενωση, έχει στο επίκεντρο των προτεραιοτήτων της τα συμφέροντα του κεφαλαίου.
Μόνο το ΚΚΕ αποκάλυψε ότι τα περί αλληλεγγύης της ΕΕ και ενίσχυσης της χώρας από τα διαρθρωτικά ταμεία της είναι «αέρας κοπανιστός». Η ίδια η αρμόδια επίτροπος, Κ. Κρέτσου, ξεκαθάρισε κατηγορηματικά σε σωρεία Ερωτήσεων της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ ότι «η αποζημίωση για ζημιές σε ιδιωτικές ιδιοκτησίες, οι οποίες προκαλούνται από φυσικές καταστροφές, δεν είναι επιλέξιμη στο πλαίσιο του ΕΤΠΑ» ούτε και του λεγόμενου «Ταμείου Αλληλεγγύης της ΕΕ». Αντίθετα, επιλέξιμα για χρηματοδότηση είναι τα έργα αποκατάστασης των κρατικών υποδομών, τα οποία αναλαμβάνουν επιχειρηματικοί όμιλοι με «ζεστό» χρήμα - από τη φορολεηλασία των εργαζομένων - από τα ταμεία της ΕΕ.
Ακόμη και για έργα που θα μπορούσαν να είναι μια μικρή ανακούφιση για τα λαϊκά στρώματα (π.χ. επισκευές στο οδικό δίκτυο) οι προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση του συγκεκριμένου Ταμείου είναι τόσο αυστηρές (συνολική ζημία πάνω από 1,5% του ΑΕΠ της πληγείσας περιοχής ή το 0,6% του ΑΕΠ της Ελλάδας) που τις περισσότερες φορές δεν πληρούνται. Τα αντιπλημμυρικά, αντισεισμικά, αντιπυρικά έργα, ακόμη και όταν, υπό προϋποθέσεις, είναι επιλέξιμα από τα χρηματοδοτικά ταμεία της ΕΕ μπαίνουν στη μέγγενη της πολιτικής «κόστους - οφέλους». Δεν υλοποιούνται, γιατί δεν είναι «ελκυστικά» για τους καπιταλιστές, αφού δεν αποδίδουν ικανοποιητικό και μακροπρόθεσμο ποσοστό κέρδους, δεν είναι έργα που συνδυάζουν πολλαπλές επιχειρηματικές δραστηριότητες μετά την ολοκλήρωσή τους, ή, όπως λένε τα κείμενα της ΕΕ, δεν είναι έργα «αυξημένης προστιθέμενης αξίας».
Οι ευθύνες της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ είναι τεράστιες, όπως και της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, για την αποθέωση της ΕΕ, για τους «μύθους» και τα «παραμύθια» για ανύπαρκτα οφέλη του λαού από την ΕΕ.
Κυβέρνηση, αστικά κόμματα και ΕΕ, αφήνοντας στο έλεος των φυσικών φαινομένων τις λαϊκές οικογένειες, τη ζωή και τις περιουσίες τους, ξεκαθαρίζοντας ότι το κράτος αποσύρεται από κάθε ενίσχυση, αποζημίωση, στήριξη των πληγέντων, αναδεικνύονται οι καλύτεροι πλασιέ των μεγάλων ασφαλιστικών ομίλων.
Μελετάνε μέχρι και την υποχρεωτική διά νόμου ασφάλιση της κατοικίας, όπως σε πολλά κράτη - μέλη της ΕΕ, για να πληρώνουν τρεις και τέσσερις φορές τα λαϊκά νοικοκυριά ένα κεραμίδι που με στερήσεις έβαλαν πάνω απ' το κεφάλι τους και να θησαυρίζουν τα παράσιτα των ασφαλιστικών ομίλων. Ενώ θα συνεχίσουν να είναι ανοχύρωτοι σε κάθε καταστροφή αφού οι ασφαλιστικοί όμιλοι είναι κυριολεκτικά «μάστορες» στο πώς να αποφεύγουν τις δαπανηρές αποζημιώσεις στο όνομα των «φυσικών φαινομένων» και της «ανωτέρας βίας», που κρύβουν πολύ καλά στα ψιλά γράμματα των συμβολαίων τους.
Ο εργαζόμενος λαός δεν πρέπει να συμβιβαστεί με τα βάσανα, τη φτώχεια, τις καταστροφές, την έλλειψη κάθε προστασίας και στήριξης από τα φυσικά φαινόμενα στον 21ο αιώνα. Να προτάξει τις δικές του ανάγκες, δυναμώνοντας το ΚΚΕ παντού, στο εργατικό - λαϊκό κίνημα και στην καθημερινή πάλη, στις περιφερειακές, δημοτικές εκλογές, στις ευρωεκλογές, το Μάη και στις βουλευτικές όποτε κι αν γίνουν. Αυτή είναι η απάντηση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, στην ΕΕ, που είναι Ενωση του κεφαλαίου, και στους διαχειριστές τους, τον ΣΥΡΙΖΑ, τη ΝΔ, το ΚΙΝΑΛ και όλα τα άλλα αστικά κόμματα αλλά και τους εκπροσώπους τους στην Τοπική Διοίκηση.
Παραπομπή: