Κάθε άλλο παρά καθησυχαστική είναι η προσπάθεια της κυβέρνησης να «κρύψει» την πανδημία κάτω από το χαλί των αναγκαίων εμβολιασμών, που απέχουν πολύ ακόμα από την εξασφάλιση της ανοσίας στον γενικό πληθυσμό, χωρίς να παίρνει κανένα άλλο μέτρο πρόληψης και προστασίας, ενώ χαλαρώνει και τους όποιους περιορισμούς ισχύουν για τους επισκέπτες από το εξωτερικό.
«Ενα το κρατούμενο» για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα και το υγειονομικό προσωπικό παραμένει το γεγονός ότι ενάμιση χρόνο από το ξέσπασμα της πανδημίας στην Ελλάδα και με τη σφοδρότητα ειδικά του τελευταίου κύματος να είναι ακόμα νωπή, δεν έχει παρθεί κανένα μέτρο ενίσχυσης των υγειονομικών μονάδων, της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας, των νοσοκομείων και των ΜΕΘ.
Στον αντίποδα, δεν περνάει μέρα που να μην καταγράφονται νέες ελλείψεις, δυσκολίες λειτουργίας σε νοσοκομεία και άλλες μονάδες, τόσο στα αστικά κέντρα όσο και σε περιοχές που θα επιβαρυνθούν τους επόμενους μήνες λόγω του τουρισμού, κι ενώ ήδη κάνουν ουρά τα περιστατικά που έμειναν αποκλεισμένα από το σύστημα της μιας νόσου όλο το προηγούμενο διάστημα.
Η κυβέρνηση όμως αξιοποιεί ως αποκλειστικό κριτήριο τις ημερήσιες εισαγωγές, τους διασωληνωμένους και την αποκλιμάκωση του αριθμού των νεκρών, για να τεκμηριώσει την «επιστροφή στην κανονικότητα», κρύβοντας τη μεγάλη εικόνα των πραγματικών αναγκών και της τεράστιας πίεσης που συνεχίζει να δέχεται το αποδεκατισμένο δημόσιο σύστημα Υγείας.
Σε όλα αυτά προστίθενται τώρα νέα δεδομένα, που γιγαντώνουν την ανάγκη για διεκδίκηση επιπλέον μέτρων προστασίας με ευθύνη του κράτους, στον αντίποδα της συνταγής της «ατομικής ευθύνης», τα αποτελέσματα της οποίας βιώνουμε εδώ και μήνες.
Ποια είναι αυτά τα δεδομένα; Πρώτον, η ραγδαία εξάπλωση της «ινδικής μετάλλαξης» και η κυριαρχία της σε όλο και περισσότερες χώρες, με κίνδυνο να καταστεί κυρίαρχη και στη χώρα μας, σε συνδυασμό με τις καθυστερήσεις στους εμβολιασμούς. Ο κίνδυνος αυτός γίνεται ακόμα μεγαλύτερος εξαιτίας της εισόδου τουριστών με τα «μίνιμουμ» κριτήρια. Είναι χαρακτηριστικές οι προειδοποιήσεις επιστημόνων ότι το ανεξέλεγκτο άνοιγμα μπορεί να οδηγήσει σε οδυνηρές καταστάσεις.
Ορισμένοι απ' αυτούς μάλιστα δεν κρύβουν και την ανακούφισή τους που η Μ. Βρετανία δεν συμπεριέλαβε την Ελλάδα στους «πράσινους» προορισμούς, ενώ η κυβέρνηση έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για το αντίθετο, για να ικανοποιήσει τους τουριστικούς πράκτορες και τα μεγάλα ξενοδοχεία σε παραδοσιακούς προορισμούς των Βρετανών τουριστών στη χώρα μας. Παρακολουθώντας όμως την εξέλιξη της ινδικής μετάλλαξης στη Μ. Βρετανία, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι θα ήταν χειρότερη η επιδημιολογική εικόνα στη χώρα μας αν είχαμε μαζικές επισκέψεις Βρετανών τουριστών.
Σ' αυτό το έδαφος πυκνώνουν οι προειδοποιήσεις ακόμα και από στελέχη της επιτροπής εμπειρογνωμόνων ότι δεν είναι απίθανα «ενισχυμένα τοπικά μέτρα» την περίοδο του καλοκαιριού, σε περιοχές που τα κρούσματα ενδεχόμενα να ξεφύγουν, προκαλώντας ένα πρόωρο τέταρτο κύμα της πανδημίας.
Πρόκειται για ένα έργο ξαναπαιγμένο, αφού πέρσι τέτοιες μέρες άνοιγε παρόμοια συζήτηση, με την κυβέρνηση να καθησυχάζει, εργαζόμενους και σωματεία να καταγγέλλουν τα «πρωτόκολλα» των τουριστικών ομίλων που ευνοούσαν την υπερμετάδοση και το δεύτερο κύμα τελικά να έρχεται με τα γνωστά αποτελέσματα.
Λίγο καιρό μετά, η ίδια η κυβέρνηση έλεγε κατόπιν εορτής ότι «πέσαμε τελείως έξω» και ομολογούσε κυνικά πως «είχαμε στο μυαλό μας να ανοίξουμε τον τουρισμό και την οικονομία, να διορθώσουμε την οικονομική ζημιά». Τελικά η «ζημιά» μπορεί να ...διορθώθηκε για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, αλλά φορτώθηκε στους εργαζόμενους, που είδαν τους χώρους δουλειάς να μετατρέπονται σε εστίες της πανδημίας, πληρώνοντας πανάκριβα και τα «πρωτόκολλα της εργοδοσίας» με εκατοντάδες θύματα.
Τώρα, δίπλα στις άλλες «διευκολύνσεις» προς τα μονοπώλια του τουρισμού, αξιοποιείται ως «πολυεργαλείο» και το «πράσινο πιστοποιητικό», για το οποίο πρωτοστάτησε η ελληνική κυβέρνηση στην ΕΕ, προκειμένου από τη μια να είναι όσο γίνεται πιο τυπικοί οι έλεγχοι στις πύλες εισόδου και από την άλλη ως «πανάκεια» για τη μη ενίσχυση των δομών Υγείας σε τουριστικούς προορισμούς.
Η διαχείριση της πανδημίας με κριτήριο την «υγεία» της καπιταλιστικής οικονομίας και των κερδών υπονομεύει την ουσιαστική προστασία του λαού, είτε σε έξαρση είτε σε ύφεση των κρουσμάτων. Γι' αυτό, ο εφησυχασμός που καλλιεργεί η κυβέρνηση στο όνομα του να «μην πληγεί ο τουρισμός» πρέπει να βρει τοίχο. Να πάρει απάντηση από την άνοδο της διεκδίκησης για ουσιαστικά μέτρα προστασίας, για ενίσχυση όλων των δομών Υγείας, όπως και του εμβολιαστικού προγράμματος με όλα τα διαθέσιμα εμβόλια.