Από την πεζοπορία την Πέμπτη |
Εκατοντάδες παιδιά από όλη την Ελλάδα, από την Αθήνα και την Κρήτη μέχρι την Ικαρία και το Ναύπλιο έδωσαν για ακόμα μια φορά το «παρών» στην κατασκήνωση του «κόκκινου Αερόστατου». Η ομορφιά του τοπίου, το προσεγμένο πρόγραμμα που επιμελήθηκε η Διατμηματική Επιτροπή της ΚΕ του ΚΚΕ για τις μικρότερες ηλικίες νεολαίας αποζημίωσε από την πρώτη κιόλας μέρα τους μικρούς κατασκηνωτές και το πολύωρο ταξίδι ξεχάστηκε στη στιγμή!
Παιχνίδια, συζητήσεις, πεζοπορία και εκδρομές, επισκέψεις σε αρχαιολογικούς χώρους μεγάλης σημασίας και πλάι σε αυτά η συντροφικότητα και η ομαδικότητα... Αυτά και ακόμα περισσότερα συνθέτουν την κατασκήνωση του «κόκκινου Αερόστατου», που εδώ και 11 χρόνια πλουτίζει σε σκέψεις, συναίσθημα, εμπειρίες, γνώσεις τα παιδιά που συμμετέχουν και αυτά ακριβώς την καθιστούν και ξεχωριστή.
Σταχυολογώντας κάποιες από τις ξεχωριστές στιγμές της φετινής παιδικής κατασκήνωσης, μπορούμε να ξεχωρίσουμε τις δράσεις που πραγματοποιήθηκαν για να γνωρίσουν τα παιδιά την περιοχή που φιλοξενεί την παιδική κατασκήνωση.
Ετσι, την Πέμπτη όλες οι ομάδες πραγματοποίησαν πεζοπορία σε ένα πανέμορφο μονοπάτι στους πρόποδες του Γράμμου, το οποίο καταλήγει στους καταρράκτες της Τσούκας. Με την καθοριστική συμβολή του Θωμά Νταούτη, τα παιδιά περπάτησαν κάτω από τους ίσκιους του πεύκου, της ιτιάς και της άγριας λεύκης, σε ένα μέρος με μεγάλη βιοποικιλότητα. Μια διαδρομή με όμορφες εικόνες και μυρωδιές που σίγουρα τα παιδιά θα κουβαλούν στη μνήμη τους για καιρό, καθώς πολλά ήταν που είχαν την ευκαιρία να περπατήσουν για πρώτη φορά σε μονοπάτι στο βουνό.
Πάρτι του «κόκκινου Αερόστατου» |
Με οδηγό τους τον Γιάννη Γιάκα, ξεναγό του χώρου και φυσικά τις σελίδες της έκδοσης «Κι όμως κινείται...», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις της «Σύγχρονης Εποχής» και αφορά την εξέλιξη των ανθρώπινων κοινωνιών, εξηγώντας με εύληπτο τρόπο στα παιδιά τον τρόπο με τον οποίο σχηματίστηκαν οι πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες, πώς αυτές εξελίσσονται, προχωρούν και αλλάζουν εδώ και χιλιάδες χρόνια, τα παιδιά περιηγήθηκαν σε έναν από τους σπουδαιότερους προϊστορικούς οικισμούς της Ευρώπης.
Ανακαλύφθηκε αρχικά το 1932, όταν σε μια περίοδο μεγάλης ξηρασίας τα νερά της λίμνης υποχώρησαν και αναδύθηκαν ξύλινοι πάσσαλοι, οι οποίοι λόγω ειδικών συνθηκών είχαν διασωθεί χιλιάδες χρόνια μετά... Η σταθερή και συστηματική ανασκαφή και μελέτη του χώρου πραγματοποιήθηκε από τον κομμουνιστή καθηγητή Γιώργο Χουρμουζιάδη από το 1992 έως και τον θάνατό του, το 2013, ο οποίος μαζί με την ομάδα του έκαναν και αναπαράσταση τμήματος οικισμού και των καλυβιών με τα υλικά που χρησιμοποιούσαν και τότε, αλλά και το εσωτερικό τους.
Στην Καστοριά τα παιδιά επισκέφτηκαν ακόμα το ενυδρείο της πόλης.
Ενώ, ο ποταμός Αλιάκμονας κέρδισε την καρδιά των μικρών κατασκηνωτών, αφού έπαιζαν στα νερά του.
Φυσικά, για ακόμα μια χρονιά το καθιερωμένο πλέον πάρτι του «Κόκκινου Αερόστατου», το βράδυ της Πέμπτης, έκανε μικρούς και μεγάλους να διασκεδάσουν, αφού τα είχε όλα. Χορό, τραγούδι, χρώμα, καραόκε, πολύ κέφι από τα παιδιά και τους ομαδάρχες τους, που έγιναν όλοι μια μεγάλη παρέα και τον διαγωνισμό για το φετινό τραγούδι της παιδικής κατασκήνωσης.
Οι συμμετοχές ήταν πολλές από ομάδες από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Καμία ομάδα δεν έμεινε παραπονεμένη, αφού καθεμία κέρδισε και ένα βραβείο, όπως καλύτερης ρίμας, καλύτερης σκηνικής παρουσίας κ.λπ.
Τρεις όμως ήταν οι συμμετοχές που ξεχώρισαν, με την ομάδα από την Κέρκυρα να καταλαμβάνει την τρίτη θέση, την Κοινότητα 1 της Αττικής με παιδιά από τη Νέα Ιωνία, τη Νέα Φιλαδέλφεια, τη Μεταμόρφωση, τον Χολαργό, την Αργυρούπολη και αλλού να καταλαμβάνουν τη δεύτερη θέση.
Στο Δισπηλιό |
«Και να
Ηρθαμε τώρα εμείς εδώ
Μες στα βουνά, μες στις πέτρες και τα χώματα.
Ηρθαμε στήσαμε σκηνές,
για να τιμήσουμε αυτούς που κοκκινήσανε τα χώματα.
Να το λοιπόν
γιατί θα συνεχίσουμε,
τους αγώνες, τις πορείες και τα κόκκινα συνθήματα...
Θα πείτε είμαστε πολύ μικροί,
μα τα πιστεύω μας μεγάλα
Ε το λοιπόν όσο μικροί κι αν είμαστε
Την ιστορία μας εμείς καλά την ξέρουμε!
Για εμάς λοιπόν το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο
Ηταν του ΔΣΕ παιδιά που πολέμησαν και χάθηκαν στον Γράμμο.
Για εμάς λοιπόν το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο
είν' τα σκοτάδια μας να γίνουν ένα φως.
Μες στο σκοτάδι αυτό να ρίξουμε μια λάμψη!».
Το Σάββατο τα παιδιά μέσα από δραστηριότητες θα συζητήσουν για την τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ, για τους νέους μαχητές που γνώριζαν καλά ότι «είμαστε ο καινούριος κόσμος και κλείνουμε μέσα μας τη δύναμη που έχει η ζωή για να τραβά μπροστά» και αυτό ακριβώς τους έδινε δύναμη και αντοχή, ενώ θα συμμετάσχουν στη μεγάλη συγκέντρωση στη νοσοκομειούπολη, στην οποία θα ξεναγηθούν με βάση και το ειδικό φυλλάδιο που έχει επιμεληθεί η Διατμηματική Επιτροπή.
Στο ενυδρείο |