Εχουν την πλάκα τους όλοι αυτοί που σήμερα ξεσηκώνονται για τους δασμούς της κυβέρνησης Τραμπ απέναντι σε «σύμμαχους» και αντιπάλους. Ξεχνάνε μάλλον, όσοι μιλάνε για «οικονομικό πόλεμο», ότι πρώτος διδάξας είναι η ΕΕ εδώ και τρία χρόνια, με τις κυρώσεις και τους οικονομικούς αποκλεισμούς που έχει επιβάλει στη Ρωσία, χωρίς μάλιστα να βρίσκεται επίσημα σε πόλεμο μαζί της. Οι συνέπειες για τα λαϊκά στρώματα αποτυπώνονται μεταξύ άλλων στις τιμές της Ενέργειας, που έχουν απογειωθεί, αλλά και στην καταστροφή που ζουν όλα αυτά τα χρόνια οι βιοπαλαιστές αγρότες που τα προϊόντα τους εξάγονταν στη ρωσική αγορά. Ας αφήσουν λοιπόν τις κορόνες και τα μυξοκλάματα. Στις σημερινές συνθήκες, που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί σπάνε τις παλιές συμφωνίες και τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο, ο «οικονομικός πόλεμος» είναι η άλλη όψη αυτού που ετοιμάζουν όλοι εναντίον όλων με τα όπλα. Και, όπως σε κάθε πόλεμο για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, έτσι και εδώ το μάρμαρο το πληρώνει ο λαός, με ακριβότερα εμπορεύματα, πίεση στους μισθούς και στους όρους εργασίας, για να θωρακίζεται η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου τώρα που τα μαχαίρια έχουν βγει απ' τα θηκάρια.