Βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης, που προσπαθεί απελπισμένα να ρίξει την ευθύνη σε δυο - τρεις υπαλλήλους για να ξεμπερδέψει από τις δικές της, βαριές πολιτικές ευθύνες και τις ποινικές ευθύνες στελεχών της.
* * *
Δύσκολα όμως τα πράγματα... Για παράδειγμα, συζητούν δυο έμπειροι, όπως φαίνεται, σιδηροδρομικοί και ο ένας λέει: «Κοίταξε, έγιναν εγκλήματα τα τελευταία 10-12 χρόνια από το '10 και μετά και που έδιωξαν το προσωπικό και τους σταθμάρχες και τους μηχανοδηγούς. Ε, όλα αυτά τα πληρώνουμε τώρα».
Πίσω από το «μπάχαλο» στον ΟΣΕ κρύβεται η πολιτική της «απελευθέρωσης» και ιδιωτικοποίησης.
Η κλιμάκωσή της απ' όλες τις κυβερνήσεις οδήγησε - μεταξύ άλλων - σε μείωση του προσωπικού, ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, μεγάλες εκπτώσεις στην εκπαίδευση. Ετσι φτάσαμε στα Τέμπη.
Σε άλλη συνομιλία, η σταθμάρχης των Νέων Πόρων ακούγεται έντρομη να λέει ότι θα την πληρώσει επειδή είναι «με μπλοκάκι»... Δηλαδή συμβασιούχος, για να κοστίζει λιγότερα στον (κρατικό, για να μην ξεχνιόμαστε) ΟΣΕ.
* * *
Στα 967 εκατ. ευρώ τα λειτουργικά κέρδη του ομίλου «Motor Oil» το 2024. Χαράς ευαγγέλια για τους μετόχους.
Οπως αναφέρεται μάλιστα στο δελτίο του ομίλου, «ο όγκος των πωλήσεων υπερέβη για άλλη μια χρονιά την ετήσια παραγωγική δυναμικότητα του διυλιστηρίου, παρά το χαμηλότερο ποσοστό χρησιμοποίησης κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2024, λόγω της πυρκαγιάς που συνέβη στις 17.09.2024 και επηρέασε τη μία από τις δύο Μονάδες Απόσταξης».
Φανταστείτε πού θα έφταναν τα κέρδη αν λειτουργούσε κι αυτή... Μιλάμε για τον όμιλο που εφοδιάζει τους Αμερικανούς με καύσιμα για τα πολεμικά πλοία και τα αεροπλάνα τους, σε μια εμβέλεια που φτάνει μέχρι την Ισπανία!
Οι δουλειές πάνε πρίμα εξαιτίας και της πολεμικής οικονομίας. Δεν κερδίζουν μόνο οι βιομηχανίες των όπλων, αλλά κι εκείνες που «κινούν» τα όπλα. Πώς μετά να μη θέλουν «αναταραχές» οι μέτοχοι;
* * *
Οι εφοπλιστές πλέουν κι αυτοί σε πελάγη ευτυχίας, αν κρίνει κανείς από την ομιλία Μαρινάκη σε διεθνές ναυτιλιακό φόρουμ: «Τελικά αυτές οι εξελίξεις (σ.σ. αναφέρεται στις «γεωπολιτικές εντάσεις») θα ωφελήσουν τη ναυτιλία και τις εταιρείες μας, αυτή η μεταβλητότητα και οι γεωπολιτικές αλλαγές τείνουν να βοηθούν μακροπρόθεσμα τον κλάδο».
Δεν χρειάζονται υπότιτλοι για να καταλάβεις ποιοι κερδίζουν από την πολεμική προετοιμασία και τις συγκρούσεις. Είναι οι ίδιοι που κέρδιζαν έως τώρα από την «ειρήνη»...
* * *
«Εγώ δεν φοβάμαι να πω ονόματα» επαναλαμβάνει ο Βελόπουλος, κάθε φορά που ζώνεται τα άρματα ενάντια στην ...πλουτοκρατία στη Βουλή. Προκαλεί εντύπωση πάντως ότι τα ονόματα που λέει, περιορίζονται σε δυο - τρεις μεγαλοεπιχειρηματίες. Αλλοι δεν υπάρχουν; `Η δεν είναι τόσο ...πλουτοκράτες σύμφωνα με τον Βελόπουλο;
Για παράδειγμα, στη συζήτηση για τους εξοπλισμούς είπε και ξανάπε για έναν συγκεκριμένο όμιλο, που διεκδικεί μεγάλο μερτικό από την πίτα των προγραμμάτων. Αναρωτήθηκε μάλιστα αν θα πάρει αυτός όλα τα προγράμματα.
Λίγο μετά, από το ίδιο βήμα, διαφήμιζε πως μόνο το κόμμα του έχει συγκεκριμένη πρόταση για το τι χρειάζονται και από ποιους οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις. Ονόματα πάντως δεν ακούσαμε...
Λέτε να φωνάζει ο Βελόπουλος για κάποιους κεφαλαιοκράτες, επειδή σπρώχνει πολιτικά τα συμφέροντα κάποιων άλλων; Ηρεμα ρωτάμε...
* * *
Κλασικό «ηχείο» του συστήματος, ο Λαζόπουλος ανησυχεί για τις διεργασίες και τη χρεοκοπημένη πολιτική των κομμάτων, που δεν μπορούν πλέον να ενσωματώνουν όπως πριν τη λαϊκή δυσαρέσκεια.
Ελεγε τις προάλλες: «Η κοινωνία πιέζει τα κόμματα να δρομολογήσουν συνολικά εξελίξεις. Η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Αριστερά. Χρειάζεται άμεση αλλαγή αρχηγών και (...) προσωπικού πολιτικού. Και η Ζωή χρειάζεται προσωπικό στήριξης στην καινούργια της διάσταση. Ο Τσίπρας καλό είναι να μην εμφανιστεί πάλι σαν σωτήρας».
Εχει μια συμβουλή για όλους. Σπρώχνει κι αυτός ο δόλιος για να βγάλει την ανηφόρα το σύστημα... Στον ορίζοντα ξεπροβάλλει κρίση και πόλεμος. Δεν είναι ώρα για πειραματισμούς.
Αν θυμόμαστε καλά... ο ίδιος είναι που «έσπρωχνε» το 2012 τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα ως σωτήρα. Σήμερα «σπρώχνει» Κωνσταντοπούλου. Αχαρος ο ρόλος της μαριονέτας, να λες πάντα ό,τι θέλουν τα αφεντικά σου...
* * *
Βέβαια έχει και κάποιες σταθερές... Οπως τότε, έτσι και τώρα, πάντα στο στόχαστρο το ΚΚΕ. Ετσι, από τον ...βόθρο του τσαντιριού του, θυμήθηκε το «βρώμικο '89» και κάλεσε το ΚΚΕ«να δώσει την ανοχή του σε μία πιο δημοκρατική διακυβέρνηση, αν μπορέσει να προκύψει κάτι τέτοιο».Εγγαστρίμυθη η αστική τάξη, βάζει μαστόρικα στο στόμα του διασκεδαστή της τους πιο μύχιους πόθους της.
Περαστικά τους...