Το Χόλιγουντ «ξέρει»...
Οτι η κυβέρνηση, παρά την αρχική της τοποθέτηση περί «απροσδόκητα σοβαρής εξέλιξης» φαίνεται τώρα να επιλέγει να κατεβάσει τους τόνους, σε συνδυασμό με μια σειρά «κενά» της ιστορίας, οδηγεί στον πολλαπλασιασμό των διαφόρων «περίεργων» που συνοδεύουν την υπόθεση του Πειραιά...
***
Ο χτεσινός Τύπος θέτει σοβαρά ερωτήματα. Για παράδειγμα: Βασική αρχή συνωμοτικότητας (δε χρειάζεται να είσαι τρομοκράτης για να το γνωρίζεις) είναι πως όταν σπάσει ένας κρίκος της αλυσίδας, πρέπει να έχουν ληφθεί όλα τα μέτρα, ώστε να μην αποκαλύπτεται κανένας άλλος κρίκος. Στην περίπτωση του Ξηρού, οι Αρχές λένε ουσιαστικά ότι αυτός ο απαράβατος κανόνας ποδοπατήθηκε! Πώς γίνεται ο ύποπτος να κουβαλάει επάνω του τεκμήρια που θα τον συνέδεαν με τον υπόλοιπο τρομοκρατικό μηχανισμό, από περίστροφα και κλειδιά μέχρι πιστωτικές κάρτες; Εκτός αν από τους «επαγγελματίες της 17Ν» καταλήξουμε στη θεωρία περί ...«ερασιτεχνών της 17Ν».
Επιπλέον: Πώς δε λειτούργησαν οι «εφεδρείες» του Ξηρού; Στην περίπτωση της επίθεσης κατά του Γερμανού πρέσβη, παρά τον τραυματισμό του δράστη, όλα τα στοιχεία «εξαφανίστηκαν» από τους συνεργούς του. Στον Πειραιά οι συνεργοί απλώς παρακολουθούσαν; 'Η μήπως δεν υπήρχε «ομάδα κάλυψης»; Επομένως, ή πήγαινε μόνος του να προβεί σε τρομοκρατική ενέργεια (ζωσμένος με μια σειρά αποδεικτικά στοιχεία), ή οι «δικοί του» τον παράτησαν μαζί με τα στοιχεία... Περίεργες και οι δύο εκδοχές.
***
Τα πράγματα παραμένουν μπερδεμένα. Τα κάνουν πιο περίεργα οι «έγκριτοι» συνομιλητές (κατά δήλωσή τους) των Αρχών, που βγαίνουν στον «αέρα» με την ιδιότητα του τηλε-αστέρα για να πουλήσουν την «πραμάτεια» (των συνομιλητών τους)...
Κατά τα λοιπά: Στον κόσμο του FBI και της CIA η διασύνδεση των μυστικών υπηρεσιών με τις τρομοκρατικές ομάδες είναι τόσο σκοτεινή και ενίοτε άρρηκτη, που στο τέλος δύσκολα ξεχωρίζεις ποιος είναι ποιος, ποιος κατευθύνει ποιον και γιατί. Αυτό, δε, θα είχε μικρή σημασία αν το λέγαμε μόνο εμείς, αλλά το λέει και η ταινία του Χόλιγουντ, με τίτλο «Η πολιορκία». Δείτε τη...