Καταλαβαίνουμε, βέβαια, τη λογική του διοικητή της ΤτΕ. Αλλωστε, την ίδια ακριβώς έχουν και η κυβέρνηση, η ΝΔ, ο ΣΕΒ και οι κάθε λογής οπαδοί της αγοράς και των «ευρωμονοδρόμων». Τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων και η συνεχής αύξησή τους είναι ένα το κρατούμενο, ιερό και απαραβίαστο θεμέλιο της κοινωνίας και της οικονομίας, της ανάπτυξης και του ανταγωνισμού, κλπ., κλπ. Αρα, τι μένει, για να αντιμετωπίσουμε τον οφειλόμενο πρωτίστως στα τεράστια αυτά κέρδη πληθωρισμό, το λεγόμενο εργατικό κόστος και οι όποιες δημόσιες δαπάνες κοινωνικού χαρακτήρα.
Καταλαβαίνουμε, αλλά διαφωνούμε ριζικά και ολοκληρωτικά. Στο κάτω κάτω της γραφής, ο κοινωνικός πλούτος παράγεται από τους εργαζόμενους και αυτοί, μαζί με τις σύγχρονες ανάγκες τους, πρέπει να είναι το ένα, ιερό και απαραβίαστο κρατούμενο.