Μουσείο Υδροκίνησης στη Δημητσάνα |
...με το όνομά αυτό ήταν γνωστή η Τρίπολη μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, που η γεωγραφική της θέση, στο κέντρο του οροπεδίου της Αρκαδίας, τη βοήθησε πολύ να αναπτυχθεί, να εξελιχθεί και να κυριαρχήσει στην περιοχή. Είναι χτισμένη στα 655 μέτρα, μέσα σε κατάφυτο και γόνιμο οροπέδιο και περιβάλλεται από τους ορεινούς όγκους του Αρτεμισίου, του Παρθένιου. Ανήκει στην επαρχία της Μαντινείας. Απέχει μόλις 165 χιλιόμετρα από την Αθήνα.
Αρχαία στη Μεγαλόπολη |
Η αρχαία Μαντινεία απέχει δώδεκα χιλιόμετρα από την Τρίπολη. Εκεί ανακαλύφθηκαν τα ερείπια της πόλης, που, από τον Πολύβιο, αναφέρεται ως «αρχαιοτάτη και μεγίστη», ενώ στην Ιλιάδα, ως «ερατεινή Μαντινέη». Εκεί η ιστορία ψιθυρίζει και τραγουδά. Μιλά για άλλες εποχές, για άλλα μεγαλεία, για μεγάλες μάχες, για μεγάλες καταστροφές. Μιλά για το θέατρο, για το βουλευτήριο, για τα δημόσια οικοδομήματα που μόνον τα λείψανά τους μπορούμε να δούμε σήμερα. Και εμείς μετά θα πάμε στο Αρχαιολογικό Μουσείο, για να δούμε όλα τα ευρήματα από τις ανασκαφές και κομμάτι κομμάτι να συναρμολογήσουμε το παζλ της ιστορίας. Και στο Μουσείο Τεγέας Αλέας θα μπορέσουμε να απολαύσουμε τη μοναδική στην Ελλάδα συλλογή λατρευτικών ειδωλίων.
Στεμνίτσα |
Θα προχωρήσουμε τρία μόλις χιλιόμετρα και θα φτάσουμε στο Γυναικείο Μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, που ιδρύθηκε το 12ο αιώνα. Πρόκειται για ένα κομψό οικοδόμημα με εντυπωσιακό τρούλο. Στην αυλή θα δούμε γλυπτά με περίτεχνο διάκοσμο. Λέγεται ότι ο Ηρώδης ο Αττικός είχε εκεί μια έπαυλη.
Τώρα στο Παράλιο Αστρος, που είναι τόσο γραφικό, που είναι χτισμένο αμφιθεατρικά κατά μήκος μιας όμορφης παραλίας και έχει έναν έντονο νησιώτικο χαρακτήρα, γραφικά σοκάκια και παραδοσιακή σπίτια με στέγες από κεραμίδια, θα λουστούμε.
Πού; Μα, φυσικά, στα Βερβένια, στον Αγιο Ανδρέα και στα λιμανάκια προς το Ξηροπήγαδο.
Η Βυτίνα είναι πανέμορφη. Αυτήν την εικόνα διατηρώ από τότε που ήμουνα παιδάκι, που με είχαν πάει οι γονείς μου για να μου ανοίξει η όρεξη... Η Βυτίνα είναι κατάφυτη, καταπράσινη, έχει εξοχές, έχει πάρκα και διαθέτει καταπληκτικό κλίμα. Το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Ιούλη, στο χωριό Νυμφαία, γίνεται το «Πανηγύρι του τσοπάνη». Συμμετέχουν οι τσοπάνηδες από όλο το νομό και προσφέρονται κρέας ψητό ή βραστό, τυροκομικά και κρασί. Αντε, λοιπόν, ραντεβού εκεί.
Πριν φύγουμε, όμως, θα κάνουμε μια στάση στην «μπαρουταποθήκη»του αγώνα, την πιο τυπική κωμόπολη του Μοριά, την ωραία Δημητσάνα. Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά σε δύο αντικριστούς λόφους σε υψόμετρο 960 μέτρων, εκεί όπου στα αρχαία χρόνια ήταν η πόλη Τεύθις. Η Δημητσάνα ήταν η γενέθλια πόλη του πατριάρχη Γρηγορίου του Ε ' και του μητροπολίτη Παλαιών Πατρών Γερμανού. Η πανέμορφη πόλη, με τα σιωπηλά πέτρινα σπίτια της, τις τοξωτές πόρτες και τα πετρόστρωτα σοκάκια της, στέκεται περήφανη για τη σοβαρή ομορφιά της και σκεπτική «κοιτάζει» προς τον κάμπο της Μεγαλόπολης. Το ελεύθερο βλέμμα της σκαρφαλώνει στον Ταΰγετο που διαγράφεται στο βάθος, ενώ στα αυτιά της έρχονται οι υδάτινες μελωδίες του Λουσίου, του ποταμού που έλουσε τα μαλλιά του Δία, έτσι λέγεται τουλάχιστον.