Μόνο που δεν είπαν πως στο εκλογικό αποτέλεσμα έγινε το «θέλημα του θεού». Σ' αυτό παρέπεμπαν οι διαπιστώσεις αναλυτών και σχολιαστών, αλλά και κυβερνητικών στελεχών, όταν διατύπωναν την εκτίμηση ότι εκφράστηκε η θέληση του κυρίαρχου λαού, υπέρ της ΟΝΕ, λόγω ενίσχυσης και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Τυπικά εκφράζεται η θέληση, ή πιο σωστά η πολιτική συνείδηση του λαού με την ψήφο του. Πώς διαμορφώνεται;
Είναι γεγονός ότι δε διαμορφώνεται μόνο ή κυρίως στην καθαρά προεκλογική περίοδο. Εξαρτάται από την κοινωνικοπολιτική πάλη, που φέρνει ανοιχτά στο πεδίο της αντιπαράθεσης, τη σύγκρουση διαφορετικών πολιτικών και αντίθετων συμφερόντων, και την πείρα της εργατικής τάξης των άλλων λαϊκών στρωμάτων από τη συμμετοχή τους σ' αυτή την πάλη. Αυτά επιδρούν και στη λαϊκή ψήφο.
Ποιοι είναι οι ανελεύθεροι όροι συμμετοχής του λαού στις εκλογές; Η πλειοψηφία της ηγεσίας του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, περνά την πολιτική της ΟΝΕ και της πλουτοκρατίας στην εργατική τάξη, βάζει φραγμούς στην ανάπτυξη της ταξικής πάλης. Η δημοκρατία στους χώρους δουλιάς είναι ανύπαρκτη, αφού η ταξική συνδικαλιστική δράση, διώκεται και από τους επιχειρηματίες, αλλά και από το κράτος, (ποινικοποίηση αγώνων). Οι όροι ζωής και δουλιάς γενικότερα, καθορίζονται από την ανεργία, τη μερική απασχόληση, την τρομοκρατία, τη φτώχεια, τους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση, τη συνεχή λιτότητα, τον κίνδυνο του πολέμου κλπ. Αυτές οι συνθήκες δημιουργούν το πλαίσιο χειραγώγησης, εξαγοράς και εξάρτησης των αναγκών των απλών ανθρώπων του μόχθου από τους κυρίαρχους, επιχειρηματίες και πολιτικά κόμματα εξουσίας. Δυσκολεύουν αν δεν εμποδίζουν την ελεύθερη σκέψη και έκφραση της πολιτικής προτίμησης των εργαζομένων. Η βίαιη απαλλοτρίωση από τα μονοπώλια των ΕΒΕ, αλλά και το ξεκλήρισμα των μικρομεσαίων αγροτών, συνθλίβει τη συνείδηση, ανάμεσα στη μάχη επιβίωσης και την ελεύθερη πολιτική σκέψη, ως προς το ποια πολιτική αντιπροσωπεύει τα πραγματικά του συμφέροντα. Η αναζήτηση της «εδώ και τώρα» λύσης, ωθεί στην επιλογή του κόμματος που θα σχηματίσει κυβέρνηση, με τη σκέψη ότι δεν υπάρχει άμεσα άλλη προοπτική. Ας μην ξεχνάμε ότι στις εκλογές αντιπαρατέθηκαν η πολιτική διαχείρισης με την πολιτική της ρήξης.
Το ΚΚΕ, ο μόνος πραγματικός αντίπαλος της πλουτοκρατίας, άρα και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, δέχτηκε όλα αυτά τα χρόνια την πιο σφοδρή επίθεση και όχι τυχαία. Ολοι οι αντιπολεμικοί αγώνες, οι αγώνες της αγροτιάς, αλλά και αυτοί της εργατικής τάξης με σωστό πολιτικό προσανατολισμό, βρήκαν τη συνεπή στήριξη και ενίσχυση από το ΚΚΕ, με την πολιτική του και τη δράση του. Αυτοί είναι που ανέδειξαν τα σπέρματα της συμπαράταξης και άλλων δυνάμεων με τους κομμουνιστές, και αυτό είναι που επικέντρωσε τα πυρά της αντίπαλης πολιτικής ενάντια στο Κόμμα μας.
Κι όμως σ' αυτές τις πιο αντίξοες από κάθε άλλη εκλογική αναμέτρηση συνθήκες, το ΚΚΕ μαζί με τους συμμάχους κατέκτησε ορισμένα ποιοτικά στοιχεία, παρακαταθήκη για τη συνέχεια. Εξέφρασε μια δυναμική στη δράση του. Με τις δυνάμεις που συνεργάστηκε, με την πλατιά στήριξη που συνάντησε και κυρίως με την πολύ πλατιά επικοινωνία και τη διείσδυσή του σε ευρύτερα τμήματα του λαού, όπου πραγματικά εκφράστηκε μια αποδοχή, ως κόμμα που αγωνίζεται. Ολ' αυτά τα στοιχεία ήταν που σ' αυτές τις συνθήκες έδωσαν στο Κόμμα τη λαϊκή ενίσχυση που έχει, αλλά και την προοπτική να την αναπτύξει ακόμη πιο αποφασιστικά στους αγώνες που έρχονται, με την ακόμη πιο πλατιά κοινωνικοπολιτική λαϊκή συσπείρωση, στην προοπτική του Μετώπου. Κι αυτό είναι το πιο αισιόδοξο μήνυμα.