Εκτενή αποσπάσματα από την Προγραμματική Διακήρυξη της ΔΑΣ στο 32ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, οι εργασίες του οποίου αρχίζουν σήμερα στην Αθήνα
Δίνοντας το ιδεολογικό, πολιτικό και συνδικαλιστικό της στίγμα η ΔΑΣ υπογραμμίζει μεταξύ άλλων: «Απορρίπτουμε τη μοιρολατρία και την υποταγή. Απορρίπτουμε τις λογικές της συναίνεσης, του "κοινωνικού διαλόγου", της ταξικής συνεργασίας, τις θεωρίες περί "ρεαλισμού", που οδηγούν στην αποδοχή της βαρβαρότητας του εκμεταλλευτικού συστήματος.
Συγκρουόμαστε με τις λογικές του συμβιβασμού, του σύγχρονου ραγιαδισμού. Δυναμώνουμε τους αγώνες για την υπεράσπιση των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων μας με αιτήματα που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες, πραγματικές ανάγκες. Δυναμώνουμε το μέτωπο της συμμαχίας με τα άλλα λαϊκά στρώματα, των ΕΒΕ και της φτωχομεσαίας αγροτιάς, για την ανατροπή των αντεργατικών και αντιλαϊκών πολιτικών.
Στον απολογισμό δράσης στα τρία χρόνια που πέρασαν, η ΔΑΣ και το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα πάλεψαν με συνέπεια και αποφασιστικότητα στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Εκαναν σημαντικά βήματα στην οργάνωση της εργατικής τάξης για τη δημιουργία ταξικού μαζικού αγωνιστικού κινήματος, ικανού να ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες. Οργάνωσαν και συνέβαλαν αποφασιστικά στους αγώνες που αναπτύχθηκαν για την απόκρουση των αντιλαϊκών αντεργατικών πολιτικών, για την υπεράσπιση των μισθολογικών, εργασιακών, κοινωνικο-ασφαλιστικών δικαιωμάτων, για τη διεκδίκηση αιτημάτων που να ικανοποιούν τις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης.
Η κατάσταση θα βελτιώνεται για την εργατική τάξη όσο οι συσχετισμοί αλλάζουν σε βάρος αυτών των ηγεσιών και σε όφελος του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος».
Αναφερόμενη στη θέση της εργατικής τάξης, στις εξελίξεις που σημάδεψαν την κατάστασή της τα τρία προηγούμενα χρόνια, η ΔΑΣ σημειώνει ότι εντείνεται η επίθεση του κεφαλαίου. Συγκεκριμένα αναφέρει: «Στα τρία χρόνια που πέρασαν από το προηγούμενο εκλογικό συνέδριο της ΓΣΕΕ επιβεβαιώθηκε ότι οι φορείς της αντιλαϊκής πολιτικής ούτε θέλουν ούτε μπορούν να λύσουν τα προβλήματα των εργαζομένων. Η επίθεση του κεφαλαίου για την εξασφάλιση ακόμα μεγαλύτερων κερδών με θύμα τους εργαζόμενους συνεχίζεται με ακόμα μεγαλύτερη ένταση. Παρότι ενισχύεται ο κοινωνικός χαρακτήρας της παραγωγής, αυξάνεται ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι, εντούτοις, τον πλούτο αυτό τον καρπώνεται μια χούφτα καπιταλιστών που κατέχουν τα μέσα παραγωγής.
Οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, υλοποιώντας τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με συνέπεια εφαρμόζουν όλες τις αντεργατικές αντιλαϊκές απαιτήσεις της πλουτοκρατίας. Ευθύνες έχει και η ηγεσία του ΣΥΝ γιατί στήριξε αυτές τις πολιτικές.
Ολα αυτά τα χρόνια αποτέλεσμα αυτών των πολιτικών είναι η ένταση της επίθεσης ενάντια σε όλα τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις. Χειροτέρευσε η θέση των εργαζομένων σε εισοδήματα, ωράρια, Κοινωνική Ασφάλιση, Υγεία, Παιδεία. Η ανεργία, η φτώχεια, η μερική απασχόληση παίρνουν τεράστιες διαστάσεις. Η τρομοκρατία στους χώρους δουλιάς, τα εργατικά ατυχήματα (εγκλήματα), οι τρομονόμοι για τον περιορισμό των λαϊκών και συνδικαλιστικών ελευθεριών, των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των αγώνων, είναι η προσφορά της "ισχυρής Ελλάδας" στους εργαζόμενους. Η ανάπτυξη που επικαλούνται γέμισε με περισσότερα κέρδη τις τσέπες της πλουτοκρατίας φέρνοντας μεγαλύτερα δεινά στους εργαζόμενους. Η "ανάπτυξη" αυτή φέρει τη σφραγίδα του αίματος των 627 νεκρών από εργατικά ατυχήματα και χιλιάδων ακρωτηριασμένων εργατών την τελευταία τετραετία!
Οι πολιτικές αυτές θα συνεχιστούν και από τη νέα κυβέρνηση και καμιά αυταπάτη δε δικαιολογείται. Σήμερα οι εργαζόμενοι πρέπει να βγάλουν συμπεράσματα από την ίδια τους την εμπειρία. Να δυναμώσουν τους αγώνες τους για τα δικαιώματά τους και για την ανατροπή των αντεργατικών πολιτικών».
Ειδικότερα για την κατάσταση στη ΓΣΕΕ και σ' ολόκληρο το συνδικαλιστικό κίνημα η Διακήρυξη αναφέρει: «Οι ηγεσίες των παρατάξεων ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και "ΑΥΤ. ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ" έχοντας τη λογική ότι η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου αποτελεί την κινητήρια δύναμη της ανάπτυξης της κοινωνίας, κατρακύλησαν ακόμη περισσότερο στον κατήφορο της ταξικής συνεργασίας και της υποταγής.
Ολα αυτά τα χρόνια χωρίς κανέναν ενδοιασμό στήριξαν ανοιχτά και συνέβαλαν τα μέγιστα στο να υλοποιηθούν οι αντεργατικές αντιλαϊκές πολιτικές της κυβέρνησης.
Με εργαλείο τον "κοινωνικό διάλογο", την ταξική συνεργασία και το συμβιβασμό, συνέβαλαν συνειδητά στην ικανοποίηση των στόχων του κεφαλαίου για την ένταση της εκμετάλλευσης και τη χειροτέρευση της κατάστασης της εργατικής τάξης:
Τα υποτιθέμενα "διεκδικητικά τους πλαίσια" δεν έχουν καμία σχέση με τις πραγματικές σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων, αλλά είναι κομμένα και ραμμένα στις ανάγκες του κεφαλαίου και υπηρετούν την κερδοφορία του. Οι κινητοποιήσεις που υποχρεώθηκαν να πραγματοποιήσουν, κάτω από την πίεση του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος και την κατακραυγή της εργατικής τάξης, ήταν τουφεκιές στον αέρα με στόχο την εκτόνωση της αγανάκτησης των εργαζομένων.
Με τα επιχειρήματα περί ρεαλισμού, κοινωνικής συναίνεσης, ανταγωνιστικότητας από τη μια μεριά, τη συκοφάντηση και την υπονόμευση των αγώνων της εργατικής τάξης και τις επιθέσεις στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα από την άλλη, καλλιεργούν τη μοιρολατρία, το ραγιαδισμό, την αποστράτευση. Τα επιχειρήματά τους είναι δανεισμένα από το οπλοστάσιο του κεφαλαίου με στόχο την υποταγή της εργατικής τάξης στη λογική του συμβιβασμού και της ταξικής συνεργασίας.
Φέρουν τεράστιες ευθύνες για την κάλυψη που έδωσαν στην κυβέρνηση, η οποία ευθυγραμμίστηκε με τους άδικους πολέμους που εξαπέλυσαν οι Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, ενάντια στους λαούς του Αφγανιστάν και του Ιράκ».