Β' Μέρος
Ο δίσκος της Φαιστού |
Το «αυτόματα» αυτό είναι αυθαίρετο και δεν έχει καμία αξία αν δεν εξηγηθεί ικανοποιητικά. Ο μύθος πρώτα πρώτα, αν τον δεχτούμε, οδηγεί στον ακόλουθο συλλογισμό: Εφόσον οι Ελληνες ήρθαν απ' έξω, ό,τι βρήκαν στην Ελλάδα ήταν γι' αυτούς ξένο, μη ελληνικό. Επομένως, ξένοι ήταν και οι δύο πολιτισμοί που βρήκαν εδώ. Ξένη βέβαια και η γλώσσα που εκφράζανε στις γραμμικές γραφές Β΄ και Α΄. Ετσι ο μύθος των Ινδοευρωπαίων έκλεινε μέσα του ένα αξεπέραστο εμπόδιο στην αποκρυπτογράφηση των γραφών. Γιατί προσανατόλιζε τους ερευνητές στο να ψάχνουν να βρουν κάποια άλλη γλώσσα.
Ετσι, πολλά χρόνια πέρασαν άκαρπα. Γι' αυτό κι ο Βέντρις παιδεύτηκε πολύ, όταν καταπιάστηκε με την αποκρυπτογράφηση. Γιατί περίμενε να βρει την ετρουσκική και κάθε τόσο συναντούσε την ελληνική. Τελικά κατέληξε να στηριχτεί στην ελληνική, για να κατορθώσει το ακατόρθωτο. Ετσι πείστηκαν και οι Ινδοευρωπαϊστές ότι οι άνθρωποι της εποχής του 1500 π.Χ. οπότε εμφανίστηκε η γραμμική Β΄ γράφαν και μιλούσαν ελληνικά. Ετσι η Ιστορία μας προχώρησε σε βάθος πέντε αιώνων. Εμενε βέβαια αίνιγμα ανεξήγητο η γραμμική Α΄, που είχε πολλά συλλαβογράμματα όμοια με τη γραμμική Β΄. Γιατί η πρώτη πρόληψη ότι μπορεί να εκφράζει άλλη γλώσσα έμενε και μένει ακόμα πανίσχυρη. Κάθε τόσο που σκόνταφταν οι απόπειρες στην αποκρυπτογράφηση έμενε η υποψία ότι πρόκειται για άλλη, ξένη γλώσσα. Οι συντονισμένες όμως προσπάθειες πολλών μέσα σε 50 χρόνια σημείωσαν σημαντικές προόδους. Σχηματίστηκε τελικά η βεβαιότητα ότι πρόκειται μάλλον για ελληνική. Κι αν ολοκληρωθεί η αποκρυπτογράφηση με επιτυχία κι αποδειχθεί ότι οι άνθρωποι της γραμμικής Α΄ μιλούσαν ελληνικά, τότε θα αναθεωρηθεί όλη η ελληνική Ιστορία.
Πήλινη πινακίδα γραμμικής γραφής Β' από την Κνωσσό |
Από το τσιτάτο αυτό καταλαβαίνει κανείς τον προβληματισμό του Γάλλου επιστήμονα. Διαβλέπει το παραμύθι που κατασκεύασαν οι Ινδοευρωπαϊστές και προειδοποιεί ότι αν αποδειχθεί ότι οι κάτοικοι της Ιθάκης γράφαν και μιλούσαν ελληνικά πριν 2700 χρόνια π.Χ. τότε το παραμύθι της ετεροχθονίας των Ελλήνων διαλύεται και η ιστορία ξαναγράφεται. Απλή και τετράγωνη λογική.
Και δεν προβληματίζεται κανείς από τη διαπίστωση. Από ποιον έμαθαν οι αυτόχθονες την ίδια γλώσσα; Αντίθετα, προσπαθούν απεγνωσμένα ν' αποδείξουν ότι και οι Δαναοί ήρθαν από έξω από τα περιβόητα Κουργκάν.(2) Δε διστάζουν να αυτοδιασύρονται γιατί κρύβουν τα ιστορικά ή μυθικά στοιχεία που αφορούν τη δράση των Δαναών στη Δύση, από τα οποία φαίνεται καθαρά ότι οι Δαναοί με κέντρο τον Αιγαιακό χώρο κινούνται, σκορπούν σ' Ανατολή και Δύση.
Είμαστε σήμερα στην ευχάριστη θέση να διαπιστώσουμε ότι ο όρος αυτός εκπληρώθηκε. Οι επιφυλάξεις του Γάλλου επιστήμονα διατυπώθηκαν το 1987. Από τότε έγιναν πολλά. Το 1998 κυκλοφόρησε κιόλας στην Ελλάδα ένα βιβλίο με τον τίτλο «Ο Δίσκος της Φαιστού έλυσε τη σιωπή του». Κι ο συγγραφέας τούτη τη φορά δεν είναι κάποιος μεγάλος ξένος, αλλά ένας ταπεινός αυτόχθονας, είναι ο Γιώργος Πολύμερος, ο άγνωστος στρατιώτης ενός οράματος: Να διαβάσει το Δίσκο! Και νομίζουμε ότι το πέτυχε. Κι επομένως μπορεί πια να ξαναγραφεί η Ιστορία. Γεννιέται βέβαια εύλογα το ερώτημα: Πώς ένα τόσο μεγάλο γεγονός όπως είναι η αποκρυπτογράφηση του Δίσκου της Φαιστού μια τέτοια είδηση κυκλοφορεί επί έξι τώρα χρόνια και κανένας Τύπος, κανένας τηλεπομπός, κανένας κήρυκας δεν το διαλάλησε, καμιά χαρμόσυνη καμπάνα δεν το εξάγγειλε; Αυτό είναι από τα σημεία των καιρών για το οποίο θα γίνει λόγος στο επόμενο.
1.Georges Jean, «Γραφή η μνήμη των ανθρώπων», ελλ. μετ. σελ. 217.
2. Κούργκαν, λέξη σλάβικη, τύμβος στα ελληνικά, με αρχαιολογικά ευρήματα.
(Συνεχίζεται)