Το συμφέρον της εργατικής τάξης και των δημιουργών είναι το βασικό κριτήριο που προτάσσει το ΚΚΕ για πραγματική ανάπτυξη της εγχώριας κινηματογραφίας
Ο Γεράσιμος Αραβανής, ανέπτυξε τις προτάσεις του ΚΚΕ |
Ενώ στις αντιδράσεις των σκηνοθετών, π.χ, υπάρχουν «νησίδες» κριτικής προσέγγισης στο ζήτημα, οι οποίες ανοίγουν, εν δυνάμει, δρόμους απεγκλωβισμού από τη συγκυρία του νομοσχεδίου, ωστόσο αυτές τελικά υπονομεύονται από την ισχυρή θέση που κατέχουν στο εποικοδόμημα οι αστικές αντιλήψεις για την «ανάπτυξη». Εδώ ακριβώς οι δημιουργοί αποδυναμώνουν περισσότερο την παρέμβασή τους, αφού τα αντικειμενικά όρια μεταξύ των συμφερόντων τους και των συμφερόντων άλλων εμπλεκομένων (όπως οι παραγωγοί) «θολώνουν» και οδηγούνται σε πατερναλισμούς του είδους «όλοι μαζί», σε απλουστεύσεις του τύπου «το νομοσχέδιο είναι του Τατούλη και όχι της κυβέρνησης» και σε ιδεολογήματα περί της μετατροπής του ελληνικού κινηματογράφου από «βιοτεχνία» σε «βιομηχανία» που στην πράξη - ανεξάρτητα από προθέσεις - εμποδίζουν την ανάδειξη των πραγματικών ζητημάτων που πρέπει να τεθούν.
Το ΚΚΕ ζήτησε την απόσυρση του νομοσχεδίου ως έχει για συγκεκριμένους λόγους που βασίζονται στις αναλύσεις του για την ανάπτυξη του καπιταλισμού στην Ελλάδα, τις προγραμματικές του θέσεις για ανατροπή του συστήματος και τις προτάσεις του για το πώς μπορεί και πρέπει να γίνει αυτό. Προσέγγισε και αυτό το νομοσχέδιο από ταξική σκοπιά, προτάσσοντας το βασικό του κριτήριο: Το συμφέρον της εργατικής τάξης και των δημιουργών.
Εξειδικεύοντας αυτή την προσέγγιση, το ΚΚΕ προχώρησε σε μια πολύ σημαντική παρέμβαση στη συζήτηση για τον κινηματογράφο, διοργανώνοντας στις 13 του Φλεβάρη μια ανοιχτή σύσκεψη, με θέμα «Το σχέδιο νόμου για τον κινηματογράφο - Ποια κινηματογραφική πολιτική έχει ανάγκη ο ελληνικός λαός σήμερα» και προσκεκλημένους να ανταλλάξουν και να καταθέσουν προτάσεις και απόψεις, τους δημιουργούς.