«Από μικρό παιδί έφτιαχνα μελωδίες με το νου», λέει η Σ. Βαζούρα. «Εδώ και αρκετά χρόνια, καλλιεργούσα στο μυαλό μου την ιδέα της δημιουργίας ενός CD με δική μου μουσική και στίχους. Η ιδέα αυτή ωρίμασε και πήρε σάρκα και οστά με το δίσκο. Σ' αυτή τη δημιουργία με οδήγησε η πολύχρονη πορεία μου μέσα στο χώρο του τραγουδιού και γενικότερα μια βαθύτερη ανάγκη αναζήτησης μέσα από τους δρόμους της τέχνης. Η έμπνευσή μου και από την παράδοση, που λατρεύω και υπηρετώ». Αναφερόμενη στη διαδικασία γραψίματος των τραγουδιών σημειώνει: «Πολλά ξενύχτια και αγωνία: αν είναι καλός ο στίχος, αν η μουσική δένει με το θέμα. Βασάνιζα και το ηλεκτρικό πιάνο, το οποίο με ανεχόταν όποια ώρα και να ήταν. Για μένα σημασία δεν έχουν οι μουσικές γνώσεις του δημιουργού, αλλά η ιδέα. Η έμπνευση! Αυτό έχει αξία. Ο τραγουδιστής είναι ένα ζωντανό όργανο. Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ στο να φτιάξω τα τραγούδια μου. Επέλεξα τα όργανα να είναι φυσικά: κλαρίνο, βιολί, μπουζούκι, μπαγλαμάς, κιθάρα, ακορντεόν, μπάσο, κρουστά, ντέφι, ζίλια... Ετσι έντυσα τη μουσική μου με τον ήχο που αγαπώ. Οι μουσικοί που έπαιξαν είναι φίλοι μου και συνεργάτες. Δουλέψαμε όλοι μαζί με κέφι και μεράκι και πιστεύω ότι το αποτέλεσμα θα μας δικαιώσει».
Η Σ. Βαζούρα επέλεξε τα δώδεκα τραγούδια του δίσκου ανάμεσα από πολλά άλλα. «Διάλεξα, λέει, διάφορους ρυθμούς, κρίνοντας από την εμπειρία μου ότι έχουν απήχηση στο κοινό: ζεϊμπέκικο, τσιφτετέλι, συρτό, χασάπικο, χασαποσέρβικο, δηλαδή τραγούδια λαϊκά». Εκφράζει δε την επιθυμία της να συνεργαστεί με νέους ταλαντούχους και καταξιωμένους τραγουδιστές.
Αναφερόμενη στην εταιρία που εξέδωσε το CD λέει: «Είναι μικρή, με οικογενειακό χαρακτήρα. Αυτό μου άρεσε, ένιωσα άνετα. Βέβαια υπάρχουν πολλές δυσκολίες, γιατί οι μεγάλες εταιρίες έχουν την απόλυτη κυριαρχία της αγοράς και διαθέτουν μεγάλη δυνατότητα προβολής και διαφήμισης. Εμείς πάντως θα το παλέψουμε όπως μπορούμε...».
Οσον αφορά στην κατάσταση που υπάρχει σήμερα στο τραγούδι; «Γίνεται μια τεράστια προσπάθεια από καλλιτέχνες, που αντιστέκονται στις προκλήσεις των καιρών. Υπάρχουμε. Προσπαθούμε. Δεν είναι όλα ισοπεδωμένα. Με χαρά βλέπω νέα παιδιά να ακολουθούν το δρόμο που χάραξαν οι μεγαλύτεροι. Αγαπούν το παραδοσιακό, και γενικά το καλό τραγούδι που έχει άποψη».