Να κατανοείται βαθιά, από τα σημερινά και αυριανά μέλη και στελέχη της ΚΝΕ, το Πρόγραμμα του Κόμματος. Να είναι κατανοητό ότι, παρά τη νίκη της αντεπανάστασης, ζούμε σε εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό, ότι όλη η δράση μας στο πλευρό του Κόμματος πρέπει να υποτάσσεται στον στρατηγικό μας σκοπό, που είναι η νίκη του σοσιαλισμού στη χώρα μας, η διεθνιστική μας δράση σε τοπικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο προς όφελος των δυνάμεων του σοσιαλισμού.
Στις σημερινές συνθήκες είναι αδύνατο να συμβάλουμε στην αγωνιστική ανάταση της νεολαίας, στο ανέβασμα της πολιτικής της συνείδησης, ώστε να κατανοεί την ανάγκη για αλλαγές στο επίπεδο της εξουσίας, αν δε δουλέψουμε για την απόκρουση της επίθεσης που γίνεται στο σοσιαλισμό που γνωρίσαμε στον 20ό αιώνα. Αν δε φωτίσουμε την ανεκτίμητη προσφορά του, αν δε συζητήσουμε για τις πραγματικές αιτίες που οδήγησαν στη νίκη της αντεπανάστασης.
Το Κόμμα μας από το 1995 έχει ξεκινήσει μια συστηματική προσπάθεια να φωτίσει το μεγάλο αυτό πρόβλημα με επιστημονικό, αντικειμενικό τρόπο, μακριά από τη λαθολογία και το μηδενισμό που προβάλλει η αστική προπαγάνδα και τα διάφορα παρακλάδια της, ο οπορτουνισμός. Να μη φοβόμαστε να ανοίγουμε συζητήσεις με τη νεολαία. Είμαστε περήφανοι για τις κατακτήσεις που είχαν οι νέοι άνθρωποι στο σοσιαλισμό. Κανένας νέος ή νέα δε ζούσε με το φόβο της ανεργίας, της ανασφάλειας, των ταξικών φραγμών. Οσες ελλείψεις και προβλήματα κι αν είχε η σοσιαλιστική οικοδόμηση, που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά, χωρίς προηγούμενη πείρα και σε συνθήκες ιμπεριαλιστικής περικύκλωσης και πίεσης, δεν υπάρχει σύγκριση ανάμεσα στο σοσιαλισμό και στον καπιταλισμό. Η κριτική αποτίμηση, από το Κόμμα μας, της πείρας από την οικοδόμηση του Σοσιαλισμού, οι μέχρι τώρα εκτιμήσεις, αλλά και τα νέα συμπεράσματα που θα έλθουν στην πορεία, έχουν διαφορετική αφετηρία από τη λασπολογία και το μηδενισμό, στα οποία έχει καταφύγει ο ταξικός αντίπαλος. Είναι κριτική που οδηγεί στην ωρίμανση του κομμουνιστικού κινήματος, στην κατάκτηση πείρας που γεννά η πρώτη σοσιαλιστική οικοδόμηση.
Σε αυτή την κατεύθυνση είναι κρίσιμο ζήτημα να αντιπαρατεθούμε στον αντικομμουνισμό μέσα στη νεολαία, είτε αυτός είναι ανοιχτός είτε συγκαλυμμένος, είτε προέρχεται από αστικές πολιτικές δυνάμεις, είτε από αυτοαποκαλούμενες ως «αριστερές». Στόχος του αντικομμουνισμού είναι να βάλει εμπόδια στη δυνατότητα που έχει σήμερα η νεολαία να προσεγγίσει την αναγκαιότητα της πάλης για το Σοσιαλισμό. Το σύστημα δεν το φοβίζει η όποια «αντικαπιταλιστική κριτική» που μπορεί να γίνεται γενικά, το φοβίζει η δυνατότητα μεγάλες μάζες της νεολαίας στο πλευρό της εργατικής τάξης να εμπνευστούν από τη σοσιαλιστική προοπτική.
Η πείρα της Οργάνωσης δείχνει ότι μπορούμε να ανοίξουμε πιο τολμηρά το ζήτημα αυτό της συκοφάντησης του σοσιαλισμού, του σύγχρονου αντικομμουνισμού. Εχουμε παραδείγματα αποτελεσματικής παρέμβασης. Οπως όμως έδειξε η προσυνεδριακή δουλειά, οι ανάγκες εξοπλισμού γύρω από το κεντρικό αυτό ζήτημα της ιδεολογικής και πολιτικής πάλης είναι μεγάλες. Με αυτή την έννοια είναι βασική προϋπόθεση η ιδεολογική θωράκιση των γραμμών της ΚΝΕ με τη μελέτη και αφομοίωση της κοσμοθεωρίας του μαρξισμού - λενινισμού, των επιτυχιών και καταχτήσεων του επαναστατικού κινήματος, την κριτική αφομοίωση της ιστορικής πορείας και προσφοράς για να ισχυροποιήσει τα επαναστατικά της χαρακτηριστικά.
Τα συμφέροντα της νεολαίας, το μέλλον της συνδέονται με την πάλη για την κατάργηση της εξουσίας των μονοπωλίων. Με το δρόμο ανάπτυξης που το ΚΚΕ προβάλλει, τη Λαϊκή Εξουσία και τη Λαϊκή Οικονομία. Η πάλη ανάμεσα στις δύο αυτές γραμμές ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας τα επόμενα χρόνια θα οξυνθεί. Η ταξική πάλη θα οξυνθεί. Ο πρόσφατος αγώνας των ναυτεργατών είναι ένα μικρό δείγμα των μελλοντικών αγώνων. Αποκτά επομένως ξεχωριστή σημασία για την ΚΝΕ η βαθύτερη αφομοίωση των εξελίξεων και της πολιτικής του ΚΚΕ. Από την πείρα της δράσης μας, αλλά και από την προσυνεδριακή συζήτηση φαίνεται ότι θα χρειαστεί να ανοίξουμε πιο ολοκληρωμένα αυτή τη συζήτηση μέσα στη νεολαία.
Από εδώ απορρέει και η ανάγκη να αφομοιώνουμε όλο και πιο στέρεα το Πρόγραμμα του Κόμματος, τη μεγάλη σημασία που έχει η συσπείρωση σε αντιιμπεριαλιστική, αντιμονοπωλιακή και δημοκρατική γραμμή πάλης, που συμφέρει τη μεγάλη πλειοψηφία της νεολαίας. Πίσω από αυτή τη γραμμή συσπείρωσης δεν μπορεί να υπάρξει ελπίδα για αποτελεσματική αντίσταση και διεκδίκηση των δικαιωμάτων της νεολαίας.
Παλεύοντας οι νέοι εργαζόμενοι, τα παιδιά που ανήκουν στην εργατική τάξη και στα εκμεταλλευόμενα λαϊκά στρώματα σε αυτή τη γραμμή πάλης, μπορούν να κατανοήσουν μέσα από την ίδια τους την πείρα γιατί ο σοσιαλισμός αποτελεί τη μόνη εναλλακτική λύση και διέξοδο.
Σε τελευταία ανάλυση η δράση μας πρέπει να βοηθά και να πείθει τη μεγάλη πλειοψηφία της νεολαίας, που δέχεται τις συνέπειες της ταξικής εκμετάλλευσης, ότι δεν υπάρχει αυτοτελής λύση για τα προβλήματα της νεολαίας πέρα και έξω από την επίλυση του γενικού πολιτικού προβλήματος της χώρας που συνδέεται με το ζήτημα της εξουσίας. Να κατανοήσει η νεολαία ότι η πηγή των προβλημάτων της είναι η ταξική εκμετάλλευση, η στρατηγική του κεφαλαίου και των πολιτικών εκπροσώπων της.
Είναι λοιπόν σημαντικό η ΚΝΕ μέσα από τη δράση της και την προβολή στη νεολαία των θέσεων του Κόμματος, της πολιτικής του πρότασης, να δίνει απαντήσεις που να βοηθάνε τη νεολαία να συνειδητοποιεί την ανάγκη πάλης για ριζικές αλλαγές στο επίπεδο της εξουσίας, να απεγκλωβίζεται από αυταπάτες και τα διάφορα ιδεολογήματα που της προσφέρουν.
Στόχος μας είναι το πλαίσιο συσπείρωσης και πάλης που έχει επεξεργαστεί η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Κόμματος και εξειδικεύουν οι Θέσεις να γίνει οδηγός στην καθοδηγητική δουλειά για όλες τις οργανώσεις, για όλα τα όργανα, καθώς η πάλη ενάντια στις αναδιαρθρώσεις, για τις σύγχρονες ανάγκες είναι κρίκος για ευρύτερη συσπείρωση. Η πάλη αυτή συμβάλλει στο ανέβασμα της πολιτικής συνείδησης της νεολαίας, βοηθάει στην αντιπαράθεση με τις άλλες δυνάμεις.
H ΚΝΕ θα ασκήσει τον επαναστατικό κομμουνιστικό ρόλο της με μεγαλύτερη πληρότητα και ικανότητα, όταν επιτύχει, ακόμα καλύτερα από σήμερα, να φωτίζει το σύνολο των προβλημάτων της νεολαίας από τη σκοπιά των σύγχρονων αναγκών της, που αντικειμενικά έχουν την τάση συνεχώς να διευρύνονται. Να έχει δράση και ολοκληρωμένη παρέμβαση για τα προβλήματα της μόρφωσης και της δουλειάς ως τα προβλήματα του πολιτισμού, του αθλητισμού, του ελεύθερου χρόνου, των δημοκρατικών δικαιωμάτων, του ιμπεριαλιστικού πολέμου και της διεθνιστικής αλληλεγγύης. Κανένα πρόβλημα που συγκινεί τη νεολαία δεν πρέπει να το βλέπουμε ως δευτερεύον ή ασήμαντο. Ολα τα προβλήματα έχουν σε τελευταία ανάλυση ταξικό χαρακτήρα.
Αντιλαμβανόμαστε ότι η ταξικότητα των προβλημάτων που για τους νέους κομμουνιστές μπορεί να γίνει πιο εύκολα κατανοητή δεν μπορεί με την ίδια σχετική ευκολία να γίνει κατανοητή από τους νέους εργάτες και εργάτριες, από τους ανέργους, από τους νέους στην εκπαιδευτική διαδικασία. Χρειάζεται να αποκτήσουν δική τους πείρα για να πεισθούν, καθώς δέχονται όλους τους επηρεασμούς, τις πιέσεις που ασκεί το καπιταλιστικό σύστημα με το συγκεκριμένο συσχετισμό δύναμης που υπάρχει σήμερα και σε συνθήκες που η κυρίαρχη προπαγάνδα κάνει το μαύρο άσπρο. Η μεθοδευμένη επίθεση στο παρόν και το μέλλον, στα δικαιώματα και τις ανάγκες της νέας γενιάς πρέπει να κατανοηθεί ως μέρος της συνολικής επίθεσης απέναντι στην εργατική τάξη και την εργατική οικογένεια, με στόχο πιο φθηνή εργατική δύναμη, πιο πολλά κέρδη για τους καπιταλιστές.
Η ανταγωνιστικότητα, η επιχειρηματικότητα, η λογική της ατομικής λύσης σε συνδυασμό με την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, σηματοδοτούν αυτή την προσπάθεια της άρχουσας τάξης, των μηχανισμών και πολιτικών εκφραστών της να εγκλωβίσουν τη νεανική αμφισβήτηση.
Η άρχουσα τάξη πάντα είχε στο επίκεντρο της προσοχής της την προσπάθεια χειραγώγησης της νεολαίας. Σήμερα με μεγαλύτερη ένταση την προσαρμόζει, όπου υπάρχει και ζει η νεολαία από τις πιο μικρές ηλικίες ακόμα. Ακριβώς γιατί σήμερα οι νέοι έχουν αντικειμενικά περισσότερες δυνατότητες να αντιληφθούν την ουσία των προβλημάτων. Δυνατότητες που η ίδια η ζωή και η πραγματικότητα δίνουν.
Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος, η καταστολή, η περιβαλλοντική καταστροφή, η αναβίωση αντιδραστικών και σκοταδιστικών θεωριών όπως ο ρατσισμός, η υποκουλτούρα είναι σημάδια ενός συστήματος που η ύπαρξή του βάζει φρένο στην κοινωνική εξέλιξη και γι' αυτό αντικειμενικά έχει γίνει αντιδραστικό.
Αυτή η πραγματικότητα συμβάλλει να γίνονται διεργασίες στη συνείδηση, που δεν είναι πάντα ορατές, δεν εκφράζονται αυτόματα σε δράση. Οι νέοι άνθρωποι που ζουν την «μπλε» ή «πράσινη» εκδοχή της κυρίαρχης πολιτικής, όλο και περισσότερο νιώθουν ότι αυτή δεν οδηγεί σε λύσεις και απαντήσεις στο παρόν και το μέλλον τους.
Παρά την τεράστια προσπάθεια που κάνει η κυρίαρχη ιδεολογία δεν έχει κερδισμένη τη νέα γενιά. Η διαπάλη οξύνεται και θα γενικεύεται.
Ολες οι παραπάνω κατευθύνσεις δένουν την πάλη σήμερα, με την προοπτική. Δίνουν περιεχόμενο στην ΟΒ και τα όργανα. Τροφοδοτούν την πολιτική - ιδεολογική συζήτηση. Είναι οδηγός στην καθοδηγητική δουλειά. Στο βαθμό που ανταποκρινόμαστε σε αυτά και με το σύνθημα «Πρωτοπόροι στη μόρφωση και τον πολιτισμό και πρωτοπόροι στον αγώνα» θα ενισχύουμε τα επαναστατικά χαρακτηριστικά της Οργάνωσης, την ικανότητά της ν' ανταποκρίνεται στα σύνθετα καθήκοντα της ταξικής πάλης δίπλα στο Κόμμα.