Του Ν. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ*
Εκεί που θα ήθελα να σταθώ ιδιαίτερα, γιατί μου έκανε μεγάλη εντύπωση και μπορούν να βγουν χρήσιμα συμπεράσματα, είναι ότι από τη μια μεριά η πλειοψηφία των συνδικαλιστών που παρευρέθηκαν στη σύσκεψη έδειξαν τη σωστή διάθεση να προσφέρουν εποικοδομητικά παίρνοντας σωστές θέσεις πάνω στα προβλήματα, εντοπίζοντας τις πραγματικές αιτίες που τα δημιουργούν, ξεσκεπάζοντας τις κυβερνητικές πολιτικές.
Πρότειναν μορφές αγώνων τέτοιες που θα φέρουν αποτέλεσμα, έκαναν ό,τι μπορούσαν εν πάση περιπτώσει για να συνεχιστεί μια συνοχή αγωνιστικής διάθεσης και ενότητας του συνδικαλιστικού κινήματος.
Από την άλλη μεριά, μια μικρή μειοψηφία, που ενώ συμφωνούσαν ότι ο χώρος διέρχεται τη μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων ετών και ότι το μεγαλύτερο μέρος των ΕΒΕ πάει για κλείσιμο, όταν υπεισερχόμασταν στις αιτίες, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να αποπροσανατολίσουν το Σώμα. Πρότειναν μορφές αγώνα τέτοιες που σίγουρα έβαζαν φρένο στην αποτελεσματικότητα, φώναζαν, διέκοπταν τους ομιλητές και βέβαια, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μην παρθούν ομόφωνες αποφάσεις. Δε χρειαζόταν, τώρα, να καταβληθεί μεγάλη προσπάθεια από κάποιον "τρίτο" για να καταλάβει ότι η μειοψηφία αυτή προερχόταν από συνδικαλιστές της κυβερνητικής παράταξης. Και θέλω να τονίσω εδώ ότι παρ' όλ' αυτά, αυτές οι προσπάθειες έπεσαν στο κενό, γιατί πάρθηκαν σχεδόν ομόφωνα οι αποφάσεις για αγωνιστικές κινητοποιήσεις και μάλιστα άμεσες και δυναμικές. Και φυσικά το Σώμα βγήκε πιο δυνατό όσον αφορά τις θέσεις. Ομόφωνα πάρθηκε απόφαση οι Γενικές Συνελεύσεις να πραγματοποιηθούν μέχρι το τέλος του Φλεβάρη και μέσα από μια διαδικασία ανάλυσης των προβλημάτων και επεξεργασίας των θέσεων πάνω σε αυτά, να προσδιοριστούν αμέσως μετά οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Για τη σημασία αυτών των Γενικών Συνελεύσεων θα ήθελα να πω δυο λόγια.
Ενώ, από την άλλη μεριά μέσα από διάφορα "κόλπα" και "τερτίπια" επιχειρούσαν να το αποπροσανατολίσουν, να το διχάσουν και να σπείρουν την απαισιοδοξία και την απογοήτευση. Προσπάθεια που συνεχίζεται και σήμερα, και οφείλουμε να πούμε ότι ως ένα βαθμό αυτές οι προσπάθειες καρποφόρησαν με αρνητικά αποτελέσματα.
Απόδειξη αυτών που λέμε είναι η πραγματοποίηση μέσα στο 1995 των μεγαλειωδών από άποψη συμμετοχής και ενότητας αγωνιστικών κινητοποιήσεων. Ετσι, λοιπόν, αυτή η προσπάθεια πρέπει να συνεχιστεί. Οι Γενικές Συνελεύσεις θα πρέπει να αποτελέσουν την απαρχή καινούριας προσπάθειας. Να αξιοποιήσουμε, δηλαδή, κάθε μέσο για να αναδειχτεί στη βάση η πραγματικότητα. Να γίνει συνείδηση σ' αυτούς μέσα από ενημέρωση, για το τι πραγματικά φταίει για την κατάντια τους, επομένως το χτύπημα των αιτιών προς όφελος πάντα των επαγγελματιών βιοτεχνών και εμπόρων.
* Ο Ν. Ασημακόπουλος είναι αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Βιοτεχνικών Σωματείων (ΟΒΣΑ) και αντιπρόεδρος του ΣΙΣΕΜΑ