Η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα είναι το αγαπημένο σπορ, στο οποίο επιδίδονται, με ιδιαίτερο ζήλο και οργανωμένο τρόπο, οι μεγάλες επιχειρήσεις. Και μιλάμε μόνο για την παράνομη φοροδιαφυγή. Αν συνυπολογίσουμε και τη νόμιμη, που απολαμβάνουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες, τότε δικαίως, το ελληνικό φορολογικό σύστημα διεκδικεί την πρώτη θέση ανάμεσα στα πιο φορομπηχτικά συστήματα των 24 χωρών - μελών του ΟΟΣΑ.
Από την άποψη αυτή, αποκαλυπτικά είναι τόσο τα στοιχεία για τη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων του 1995, που παρουσίασε την προηγούμενη Κυριακή ο "Ρ", όσο και τα στοιχεία που ανακοίνωσαν προχτές οι εργαζόμενοι στις εφορίες (ΠΟΕ-ΔΟΥ) για την εκτεταμένη φοροδιαφυγή ύψους πάνω από 100 δισ. δραχμές, που διαπιστώθηκε από ελέγχους της ΥΠΕΔΑ, όπου βρέθηκαν και μεγάλες ανώνυμες εταιρίες να κρύβουν πολλά δισεκατομμύρια δραχμές από την εφορία.
Ολα τα στοιχεία για τη νόμιμη και παράνομη φοροδιαφυγή - επίσημα και ανεπίσημα - τεκμηριώνουν την άποψη ότι το φορολογικό σύστημα στην Ελλάδα, δεν είναι μόνο το πιο αντιλαϊκό από όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ, αλλά και αναποτελεσματικό. Για του λόγου το αληθές, θα επικαλεστούμε μόνο δυο νούμερα από τα επίσημα στοιχεία. Πρώτον, το γεγονός ότι το δηλωθέν εισόδημα όλων των κατηγοριών φορολογουμένων, αυξήθηκε πέρσι κατά 2,2 τρισ. δραχμές ή 30,5% συγκριτικά με το 1994. Δεύτερον, η αύξηση των φόρων από τα δηλωθέντα προσωπικά εισοδήματα έφτασε την ίδια περίοδο το 35,5%.
Η αύξηση αυτή δεν έχει να κάνει με τον περιορισμό ούτε της νόμιμης ούτε της παράνομης φοροδιαφυγής, στην οποία επιδίδονται όλοι όσοι μπορούν να επιδοθούν σ' αυτό το προσοδοφόρο "εθνικό σπορ", πλην βέβαια μισθωτών και συνταξιούχων. Κι αυτό, γιατί οι προκλητικές προνομιακές φοροαπαλλαγές, που απολαμβάνουν με τη μορφή επενδυτικών και άλλων κινήτρων οι μεγάλες επιχειρήσεις, διατηρούνται αλώβητες. Παράλληλα, η παράνομη φοροδιαφυγή, όχι μόνο δεν περιορίζεται, αλλά, αντίθετα, βρίσκεται σε έξαρση. Το γεγονός αυτό, επιβεβαιώνεται και από τα εξής: Πρώτον, ότι το 1995, μπήκαν στα ταμεία του κράτους, περίπου 250 δισ. δραχμές λιγότεροι φόροι, από όσους είχε προϋπολογίσει να εισπράξει η κυβέρνηση και κατά συνέπεια μεγαλύτερη θα είναι και η "μαύρη τρύπα" των ελλειμμάτων. Δεύτερον, από τις εκτιμήσεις του ΟΟΣΑ, που διαπιστώνει πως η παραοικονομία στην Ελλάδα αυξήθηκε και κινείται μεταξύ 40% και 50% του ΑΕΠ! Αναπόσπαστο κομμάτι της παραοικονομίας είναι και οι αφορολόγητοι τόκοι κρατικών τίτλων ύψους αρκετών τρισεκατομμυρίων δραχμών, που αποτελούν πηγή θησαυρισμού των λίγων "μεγάλων", που κυρίως τους κατέχουν.
Η όποια αύξηση των φορολογικών εσόδων υπήρξε το 1995 προέρχεται κατά πρώτο λόγο από τους μισθωτούς και συνταξιούχους - τα πραγματικά εισοδήματα των οποίων συνέχισαν να μειώνονται - και κατά δεύτερο λόγο από τα μικρομεσαία νοικοκυριά των επαγγελματοβιοτεχνών, των αγροτών και των εμπόρων, ελέω "αντικειμενικών" κριτηρίων. Φτάνει μόνο να αναφερθεί ότι από τους συνολικούς φόρους των 510 δισ. δραχμών οι μισθωτοί - συνταξιούχοι κατέβαλαν 270 δισ. δραχμές, ενώ τα μικρομεσαία στρώματα (μικρές εμπορικές επιχειρήσεις - ελεύθεροι επαγγελματίες) πλήρωσαν φόρους ύψους 205 δισ. δραχμών. Και η κυβέρνηση όχι μόνο δε σκέφτεται να αλλάξει ρότα και να διδαχτεί από την αναποτελεσματικότητα του ισχύοντος φορομπηχτικού - για τα λαϊκά εισοδήματα - φορολογικού συστήματος (που είναι ολοφάνερο και από το γεγονός ότι το 70% των φορολογικών εσόδων προέρχονται από τους αντιλαϊκούς έμμεσους φόρους). Αντίθετα, ετοιμάζεται να το κάνει χειρότερο με την προώθηση σχεδίων για την κατάργηση ορισμένων φοροαπαλλαγών κοινωνικού χαρακτήρα.