Θα επιμείνουν οι επικεφαλής του ΑΣΕΠ να ζητάνε απολυτήριο Γυμνασίου από νέο που μεγάλωσε σε ιδρύματα, προκειμένου να ασχοληθούν με την αίτησή του για την πρόσληψή του ως οδηγού στην ΕΘΕΛ;
Ο Κωνσταντίνος Μαντινόπουλος είναι 27 χρόνων. Εγινε 12 χρόνων στο ΠΙΚΠΑ Πεντέλης και από εκεί παραπέμφθηκε στο ίδρυμα Αρρένων Γεωρ. και Αικ. Χατζηκώνστα για τη συνέχιση των σπουδών του, μια και - όπως βεβαιώνεται σχετικά - "το Νταού Πεντέλης εθεωρείτο ακατάλληλος χώρος γι' αυτόν". Εκεί κατάφερε (πραγματικά κατάφερε, γιατί κάθε άλλο παρά εύκολο είναι σ' αυτές τις συνθήκες) να τελειώσει το δημοτικό σχολείο στα 15 του, στη συνέχεια να εργάζεται και να εκπληρώσει κανονικά τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, παραμένοντας μέχρι τότε υπό την προστασία του ιδρύματος.
Στη συνέχεια μόνος του, χωρίς κανένα απολύτως στήριγμα, κατάφερε να σταθεί γερά στα πόδια του, να δουλέψει σαν οδηγός και να γίνει κάτοχος διπλώματος 4ης κατηγορίας. Πέρσι διάβασε ότι πρόκειται να γίνουν προσλήψεις οδηγών στην ΕΘΕΛ και έκανε αίτηση. Η αίτηση απορρίφθηκε, γιατί - είπαν - δεν είναι κάτοχος απολυτηρίου Γυμνασίου!
Ο πρόεδρος του ΑΣΕΠ, Μ. Παπαδάκης, δεν μπήκε καν στον κόπο να διαβάσει τη βεβαίωση που εξέδωσε για τον Κώστα το ίδρυμα Χατζηκώνστα, το οποίο προσκόμισε ο υποψήφιος και το οποίο μεταξύ άλλων αναφέρει:
"Ο Κων/νος Μαντινόπουλος ήρθε στο οικοτροφείο μας το Σεπτέμβρη του 1982, σε ηλικία 12 ετών. Μας έγινε παραπομπή από το ΠΙΚΠΑ (Νταού Πεντέλης), που μέχρι τότε τον φιλοξενούσε.
Οι λόγοι που ζήτησαν την εισαγωγή του ήταν η συνέχιση των σπουδών του, μιας και το Νταού Πεντέλης εθεωρείτο ακατάλληλος χώρος γι' αυτόν. Ο Κώστας προέρχεται από εκτός γάμου σχέση, χωρίς ποτέ να έχει εμφανιστεί κάποιος δικός του άνθρωπος και χωρίς να γνωρίσει τη μητέρα του ή τον πατέρα του. Στο ίδρυμά μας παρέμεινε έως τον Ιούνη του 1991 (...). Μετά την απόλυσή του από το στράτευμα, ο Κώστας ζει μόνος του, δουλεύοντας περιστασιακά και εποχιακά σε διάφορες εταιρίες ως οδηγός.
Είναι από τους ανθρώπους που κατάφερε να σταθεί έξω από το ίδρυμά μας, χωρίς ποτέ να δημιουργήσει πρόβλημα είτε στον εαυτό του, είτε στο χώρο που τον φιλοξένησε.
Θα άξιζε, λοιπόν, οποιασδήποτε κοινωνικής προσφοράς - στην προκειμένη περίπτωση η εξεύρεση μιας μόνιμης θέσης εργασίας από την πολιτεία - ώστε ο Κώστας να καταφέρει να ισορροπήσει τα δύσκολα παιδικά του χρόνια με την ενήλικη ζωή του".
Φέτος, ο Κώστας έκανε ξανά αίτηση για την πρόσληψή του ως οδηγός στην ΕΘΕΛ. Δεν ξαναπήγε αυτή τη φορά τη βεβαίωση του Ιδρύματος. "Τι θα μπορούσα να κάνω, λέει. Δε ζητάω καμιά προνομιακή μεταχείριση. Ζητάω απλώς να καταλάβουν πως το ότι δεν τελείωσα το Γυμνάσιο, δεν είναι δική μου ευθύνη.Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα για τα παιδιά που μεγαλώνουν σαν εμένα και αυτό έχουν υποχρέωση να το δουν. Τίποτα παραπάνω δε ζητώ από αυτό".
Θα εισακουστεί, άραγε, αυτή τη φορά; Η αυτοί που λάμπουν με την απουσία τους επί τόσα χρόνια, που ο κάθε Κώστας τούς έχει ανάγκη, θα επιμείνουν να τον χρεώνουν με μια ευθύνη που δεν ανήκει σ' αυτόν;
Η προθεσμία για την υποβολή αιτήσεων για την πρόσληψη στην ΕΘΕΛ έληξε στις 30 Σεπτέμβρη. Τώρα θα αρχίσει η διαδικασία επιλογής στο ΑΣΕΠ. Ηδη, από το νόμο προβλέπεται η κατ' εξαίρεση μεταχείριση διαφόρων ομάδων (πολύτεκνοι, παλιννοστούντες κλπ.). Η πρόσληψη του Κώστα Μαντινόπουλου δεν μπορεί και δεν πρέπει να θεωρηθεί καν προνομιακή, τουλάχιστον για όσους μπουν στον κόπο να διαβάσουν ολόκληρη τη βεβαίωση του ιδρύματος Χατζηκώνστα.