3. ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΝΟΤΗΤΑ, ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΜΕΤΩΠΟ ΣΤΟΝ ΟΔΟΣΤΡΩΤΗΡΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΤΗΝ ΟΝΕ
Το συνδικαλιστικό κίνημα είναι απαραίτητο να αντιπαραθέσει τη δική του λογική και την κατηγορηματική του αντίθεση σε όλα τα μέτρα, που αποβλέπουν να κάνουν την εργατική δύναμη όλο και πιο φτηνή. Την αντίθεσή του στη λογική ότι οι κοινωνικές παροχές πρέπει να είναι επιλεκτικές, στην απάτη της δήθεν κοινωνικής αλληλεγγύης και της ύποπτης φιλανθρωπίας.
Σε όλα τα μέτρα, που πάνε να μειώσουν ακόμα πιο πολύ το μη μισθολογικό κόστος, με τις δραστικές περικοπές όλων των δαπανών για την Πρόνοια, την Ασφάλιση, την Υγεία, την Παιδεία. Να απορρίψει όλα τα μοντέλα που μοιράζουν την εργασία και την ανεργία, οξύνοντας το συνολικό πρόβλημα αντί να το αντιμετωπίζουν.
Να εκφράσει την αντίθεσή του στη Συνθήκη του Αμστερνταμ, που επιταχύνει τους ρυθμούς για την προώθηση όλων αυτών των μέτρων. Το συνδικαλιστικό κίνημα απορρίπτει όλες τις θεωρίες, που αναγορεύουν την ΟΝΕ σαν "εθνικό στόχο". Αντιπαραθέτει το δικό του δρόμο.
Απαιτούμε και διεκδικούμε όχι μόνο τον περιορισμό της εκμετάλλευσης, αλλά την κατάκτηση όλων όσοι μάς ανήκουν, σύμφωνα με τις σημερινές ανάγκες και απαιτήσεις.
Διεκδικούμε όρους εργασίας και αμοιβών, σε συνδυασμό με άλλους όρους κοινωνικών παροχών, ώστε οι εργαζόμενοι να ζουν με οικονομικά, κοινωνικά δικαιώματα, με ελεύθερο χρόνο, με δυνατότητες μόρφωσης και πολιτισμού. Απαιτούμε δουλιά για όλους, καθολική εφαρμογή του 7ωρου, 5νθήμερου, 35ωρου, με αυξήσεις στους μισθούς και τα μεροκάματα. Κοινωνική Ασφάλιση για τους εργαζόμενους και όλα τα λαϊκά στρώματα. Γενναίες αυξήσεις των παροχών για την Πρόνοια, την Υγεία, την Παιδεία. Αύξηση του εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων και διεκδίκηση των συλλογικών συμβάσεων που διευρύνουν και κατοχυρώνουν τα δικαιώματα.
Απαιτούμε μέτρα κατά της ασυδοσίας του μεγάλου κεφαλαίου, μέτρα δραστικού περιορισμού των προνομίων.
Απαιτούμε και παλεύουμε για άλλη πολιτική υπέρ των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων ενάντια στα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό.
4. ΑΝΤΙΤΑΣΣΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΤΑΞΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
Η κυβέρνηση έμπρακτα απέδειξε πώς εννοεί και τι στόχους έχει μέσα από τον "κοινωνικό διάλογο" ("ΚΔ"). Ουσιαστικά θέλει να πείσει τους εργατοϋπαλλήλους ότι οι αγώνες και η ταξική πάλη είναι περίπου εχθρός της προόδου και στον αστερισμό της ΟΝΕ το εργαλείο για τη λύση των προβλημάτων θα είναι οι "ΚΔ". Στη γραμμή αυτή επιδιώκει να συμπαρασύρει το συνδικαλιστικό κίνημα γενικά, με αποτέλεσμα να το καταστήσει συνυπεύθυνο, ανυπόληπτο, άμαζο, διαλυμένο.Οι στόχοι αυτοί φάνηκαν ξεκάθαρα στο πρόσφατο φιάσκο του "κοινωνικού διαλόγου" για τις εργασιακές σχέσεις.
Ο εγκλωβισμός του μαζικού κινήματος σε τέτοιες αυταπάτες θα μας βρει κατηγορηματικά αντίθετους. Ολοι όσοι υπογράφουμε και στηρίζουμε αυτό το κείμενο γνωρίζουμε ότι χωρίς αγώνες, χωρίς αντίσταση και δίχως ταξικές συγκρούσεις τίποτε μέχρι σήμερα δε θα είχε κατακτηθεί. Αρνούμαστε, λοιπόν, να συμπράξουμε με τον "κοινωνικό διάλογο", που εξελίσσεται για την κοινωνική ασφάλιση, αλλά και σε κάθε μορφή ταξικής συνεργασίας. Αποκρούουμε τις μεθόδους εξαγοράς και χειραγώγησης με επίκεντρο τα κοινοτικά ποσά.
5. ΑΝΤΙΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ.
Είμαστε αντίθετοι στις ιδιωτικοποιήσεις που παραδίνουν τον πλούτο της χώρας και τις επιχειρήσεις, τους τομείς κοινωνικής πολιτικής και την παιδεία στον άμεσο έλεγχο του μεγάλου κεφαλαίου.
Η κυβέρνηση στην Ιονική, στη ΛΑΡΚΟ, στη ΣΟΦΤΕΞ, στην Ολυμπιακή, στον ΟΤΕ, στη ΔΕΗ, τα ΕΛΤΑ, την ΕΥΔΑΠ, στον ΟΣΕ, στο ΕΛΚΕΠΑ, στις συγκοινωνίες αλλά και σε 50 ακόμα κοινωφελείς οργανισμούς και επιχειρήσεις, είτε με τη μορφή της μετοχοποίησης είτε με το απευθείας ξεπούλημα, διαλύει το δημόσιο τομέα και τον χαρίζει στους ιδιώτες. Τους παραδίδει, επίσης, τα λιμάνια, τη χρήση γης, την παιδεία, την υγεία, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό. Οι επιπτώσεις και οι συνέπειες αυτής της πολιτικής αφορούν συνολικά την εργατική τάξη και το λαό μας.Ο αγώνας για την απόκρουση των ιδιωτικοποιήσεων, για να είναι αποτελεσματικός, χρειάζεται να απαλλαγεί από τα βασικά χαρακτηριστικά που μέχρι σήμερα παρουσίαζε: μεμονωμένα και αποσπασματικά. Παράλληλα, μαζί με το στόχο της υπεράσπισης της δημόσιας περιουσίας προβάλλουμε και απαιτούμε την αποτελεσματική λειτουργία του δημόσιου τομέα με την ανάδειξη των χαρακτηριστικών του και την απαλλαγή του από το ρουσφέτι και τον "ημετερισμό".
6. ΑΝΕΡΓΙΑ - ΚΛΕΙΣΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ - ΕΡΕΙΠΩΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ
Η κυβέρνηση εξαντλεί την παρέμβασή της στην επιδότηση της εργασίας, στα προγράμματα κατάρτισης και στις ποικιλώνυμες πιστοποιήσεις. Αυτές οι επιλογές μπορεί να βοηθούν την εργοδοσία να απομυζά κονδύλια,όμως δεν αντιμετωπίζει ούτε στο ελάχιστο το πελώριο πρόβλημα της ανεργίας. Σήμερα, με δεδομένο το ποσοστό της καταγεγραμμένης επίσημης ανεργίας η επιβίωση των ανέργων αποκτά ξεχωριστή προτεραιότητα. Στην κατεύθυνση αυτή η πάλη του εργατικού κινήματος επιβάλλεται να απαιτήσει άμεσες και χειροπιαστές λύσεις. Ταυτόχρονα, δεν μπορεί παθητικά και μοιρολατρικά το κίνημα να μένει θεατής στην αλυσίδα των εργοστασίων, που το ένα μετά το άλλο κλείνουν, μεταφέρονται ή μετατρέπονται σε εμπορικές και εισαγωγικές εταιρίες. Αυτή η κατάσταση έχει μετατρέψει ολόκληρες περιοχές (Πάτρα - Λαύριο - Μαντούδι - Θριάσιο Πεδίο - Βόρεια Ελλάδα), σε κρανίου τόπους.
Οι άξονες που παραπάνω αναφέρονται, μαζί με άλλα θέματα που η ίδια η ζωή θα φέρει για αντιμετώπιση, αποτελούν για όλους εμάς τη βάση και την αφετηρία για κοινή δράση, με κεντρικούς στόχους την αλλαγή της κατάστασης στο συνδικαλιστικό κίνημα, την υπεράσπιση των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων των εργατών, υπαλλήλων, συνταξιούχων, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και των αλλοδαπών και την ίδια στιγμή, με την αποτελεσματική αυτή πάλη να πείσουμε τους εργαζόμενους ότι δεν είναι όλα μαύρα. Υπάρχει η διέξοδος και αυτή βρίσκεται στην αλλαγή προσανατολισμού του συνδικαλιστικού κινήματος,για να αποκτήσουν ζωντάνια και νεύρο τα συνδικάτα. Η διέξοδος αυτή περνά μέσα από την αναζωογόνηση και την ενίσχυση των ταξικών τους χαρακτηριστικών, μέσα από την ήττα και την απομόνωση της γραμμής του συμβιβασμού και της συναίνεσης που υπηρετούν οι πλειοψηφίες στη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ.
Με τη συμμετοχή, την παρουσία και τη δράση μας στα όργανα του συνδικαλιστικού κινήματος και ταυτόχρονα την αξιοποίηση μορφών Πανελλαδικού και Τοπικού Συντονισμού,παίρνουμε την πρωτοβουλία να καλέσουμε σε συναγερμό το σύνολο των εργαζομένων.
Δίνοντας σήμερα στη δημοσιότητα αυτούς τους βασικούς άξονες για την αναζωογόνηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος θέλουμε να ανοίξει μια πλατιά, δημοκρατική, ζωντανή και δημιουργική συζήτηση μέσα σε όλα τα συνδικάτα και ανάμεσα σε όλους τους εργαζόμενους, με άμεσο στόχο να προχωρήσουμε στο επόμενο δίμηνο σε μια πανελλαδική σύσκεψη Συνδικάτων και Συνδικαλιστών, που θα νιώθουν τις πλάτες τους ικανές να επωμιστούν αυτή τη σημαντική ευθύνη απέναντι στην εργατική τάξη και το λαϊκό κίνημα συνολικότερα. Η πρόκληση για όσους έχουν τις ίδιες αγωνίες που έχουμε κι εμείς, που παίρνουμε την πρωτοβουλία, είναι μπροστά τους".