Τα άτομα που πάσχουν από μεσογειακή αναιμία θέτουν καίρια ερωτήματα για τη μετάγγιση αίματος και ζητούν να κατευθυνθούν οι έρευνες και σε άλλους γιατρούς
Η υπόθεση με τη μετάγγιση μολυσμένου αίματος με ΕΪΤΖ, που είχε συνέπεια να μολυνθούν με το θανατηφόρο ιό ένα βρέφος και μια συνταξιούχος δασκάλα, καθώς και η ποινική δίωξη που ασκήθηκε την περασμένη βδομάδα εναντίον τριών γιατρών και του φορέα-δότη, ο οποίος φέρεται να γνώριζε ότι μολύνθηκε από τον ιό, θορύβησαν τα άτομα που πάσχουν από μεσογειακή αναιμία και θέτουν καίρια ερωτήματα, τα οποία πρέπει να απαντηθούν.
Ο πρόεδρος και ο αναπληρωτής γραμματέας της Πανελλήνιας Κίνησης για τη Μεσογειακή Αναιμία, Αντώνης Κοτσαμπάσογλου και Γιάννης Λεβιδιώτης, αντίστοιχα, επικοινώνησαν με την εφημερίδα μας και «ανοίγουν» νέες διαστάσεις στην υπόθεση, που θα πρέπει να ερευνηθούν και να απαντηθούν. Ενδέχεται να έχουν ευθύνες και άλλα άτομα για τη μετάγγιση του μολυσμένου αίματος με ΕΪΤΖ, ενώ θα πρέπει να ερευνηθούν «έξι μεγάλα αν» που θέτουν οι Α. Κοτσαμπάσογλου και Γ. Λεβιδιώτης.
Πάντως, το ζητούμενο είναι αφ' ενός να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των ατόμων που πάσχουν από μεσογειακή αναιμία προς τους γιατρούς-αιματολόγους και αφ' ετέρου να υπάρχει πάντα επαγρύπνηση για θέματα ασφάλειας του αίματος.
Τα ερωτήματα που απευθύνουν οι Α. Κοτσαμπάσογλου και Γ. Λεβιδιώτης είναι:
Αν ο «αιμοδότης» γνώριζε ότι είναι φορέας του ΕΪΤΖ, θα το γνώριζε, μετά από εξέταση αίματος, μια και είναι η μόνη μέθοδος για να διαπιστώσει κανείς ότι είναι φορέας.
Αν είχε γίνει τέτοια εξέταση αίματος και είχε βρεθεί ότι είναι φορέας, θα έπρεπε ο γιατρός που έκανε την εξέταση να αναφέρει το γεγονός στο Κέντρο Ελέγχου Ειδικών Λοιμώξεων και ο συγκεκριμένος άνθρωπος να αποκλειστεί από αιμοδότης.
Αν, με βάση όλα τα παραπάνω, άσκησε δίωξη ο εισαγγελέας, τότε ευθύνες έχουν και άλλοι, πέρα από τους γιατρούς που κατηγορούνται. Ποιοι είναι αυτοί οι άλλοι;
Αν δε γνώριζε ο «αιμοδότης» ότι είναι φορέας, αλλά είχε υποψία ότι είναι φορέας, τότε πράγματι ισχύει το επιχείρημα των γιατρών ότι διήνυε την περίοδο του «παράθυρου» και δεν μπορούσαν να ανιχνεύσουν τα αντισώματα του ιού.
Σ' αυτή την περίπτωση, με ποια στοιχεία άσκησε ο εισαγγελέας δίωξη βάζοντας σε περιπέτειες τους γιατρούς;
«Τα ερωτήματα αυτά μας βασανίζουν, αναφέρουν ο πρόεδρος και ο γραμματέας της Κίνησης, από τότε που αποκαλύφθηκε αυτό το τραγικό γεγονός. Με το δικαίωμα της υπεράσπισης της ζωής μας, απαιτούμε απαντήσεις.
Αν οι γιατροί είναι ένοχοι, να καταδικαστούν και να αλλάξουν επάγγελμα, αν όχι να αποδοθούν αθώοι, πριν ακόμη φτάσει η υπόθεση στο ακροατήριο».
Παράλληλα, οι Α. Κοτσαμπάσογλου και Γ. Λεβιδιώτης αναφέρουν ότι «το θέμα της ασφάλειας του αίματος όχι μόνο είναι βασικό για το χώρο της μεσογειακής αναιμίας αλλά κυρίαρχο, μια και οι πάσχοντες από αυτή την ασθένεια μεταγγίζονται ανά δεκαπενθήμερο και εκτίθενται σε άμεσο κίνδυνο να πάρουν αίμα από κάποιον "αιμοδότη" που ταυτόχρονα είναι και φορέας κάποιας μολυσματικής νόσου».
«Αυτή η εγκληματική συμπεριφορά κάποιων συνανθρώπων μας, συνεχίζουν, μας κάνει να επαγρυπνούμε για θέματα ασφάλειας του αίματος και δικαιολογεί το συνεχές ενδιαφέρον μας για τέτοιου είδους περιπτώσεις».
Επίσης, διευκρινίζουν ότι το «σιωπηρό παράθυρο» που ισχυρίστηκαν οι τρεις γιατροί του μαιευτηρίου «Ελενα» και του νοσοκομείο «Λαϊκό» είναι η περίοδος από τη μέρα που το άτομο γίνει φορέας του θανατηφόρου ιού μέχρι και 60 μέρες μετά την προσβολή από τον ιό.