Σχετικά με το θέμα των αποζημιώσεων για τα εγκλήματα και τις καταστροφές που διέπραξαν τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής στην Ελλάδα και της επιστροφής του «δανείου» που το Τρίτο Ράιχ λήστεψε από τη χώρα μας στην περίοδο 1941-1944 (χρήματα που υπολογίζονται σήμερα σε ένα ποσό μεγαλύτερο από τον προϋπολογισμό της Ελλάδας), ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης του κυρίου Σημίτη έκανε, παλιότερα, ...βαρυσήμαντες δηλώσεις, λέγοντας περίπου: Το θέμα, για την κυβέρνηση, παραμένει ανοιχτό και θα ασχοληθεί με αυτό εν ευθέτω χρόνω (δηλαδή, στις ελληνικές καλένδες). Είναι θέμα πολύ λεπτό και χρειάζεται επιδέξιους πολιτικούς χειρισμούς. Βλέπετε, η κυβέρνηση πρέπει να προσέξει, ώστε να μη διαταραχτούν οι αρμονικές σχέσεις μας με τον μεγάλο σύμμαχο και εταίρο μας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Ετσι, ενώ όλες οι άλλες χώρες της Ευρώπης πήραν από τη Γερμανία τις σχετικές αποζημιώσεις, η Ελλάδα είναι «στο περίμενε» εδώ και μισόν αιώνα...
Υστερα και από πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου, που δικαιώνει τα θύματα του Διστόμου και ανοίγει το δρόμο για κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού κράτους στην Ελλάδα, ώστε τα θύματα να λάβουν τις αποζημιώσεις που δικαιούνται, το θέμα μπήκε σε μια νέα φάση. Ακόμα και ο Γερμανός διεθνολόγος, καθηγητής Νόρμαν Πεχ δήλωσε ότι, από άποψη Διεθνούς Δικαίου, «η Γερμανία δεν έχει καμιά δικαιολογία να αρνείται την καταβολή των αποζημιώσεων και την επιστροφή του κατοχικού "δανείου"».
Ομως, η γερμανική κυβέρνηση έχει άλλη γνώμη, εντελώς διαφορετική από αυτή του καθηγητή Πεχ. Για τους υπερόπτες και αυταρχικούς «φίλους» μας, δίκαιο «σωστό» είναι το δίκαιο του ισχυροτέρου. «Το κατοχικό δάνειο και τις άλλες υποχρεώσεις μας, σας τα εξοφλήσαμε και με το παραπάνω», δηλώνουν ξεδιάντροπα, με ειρωνεία και με θράσος απύθμενο. «Τόσα λεφτά σας αφήνουν κάθε χρόνο οι τουρίστες μας, που έρχονται και παραθερίζουν στην Ελλάδα. Και μέσω των "πακέτων" της ΕΕ σάς έχουμε, επίσης, στείλει αρκετά λεφτά. Βουλώστε το, λοιπόν, και μην ονειρεύεστε δισ. και τρισ. που, δήθεν, σας χρωστάμε».
Και δεν περιορίζονται, βέβαια, οι Γερμανοί ρεβανσιστές στο χλευασμό και την περιφρόνηση απέναντι στις απαιτήσεις των θυμάτων. Η γερμανική κυβέρνηση, αναφέρει η ανταπόκριση από το Βερολίνο, κάλεσε τον Ελληνα πρέσβη και απαίτησε από την ελληνική να εμποδίσει τις κατασχέσεις γερμανικής περιουσίας στην Ελλάδα, γιατί αλλιώς θα υπάρξουν, λέει, «δυσμενείς επιπτώσεις» στις γερμανο-ελληνικές σχέσεις. Και, φυσικά, η ελληνική κυβέρνηση έλαβε και θα λάβει όλα τα «ενδεικνυόμενα μέτρα», ώστε να μη γίνουν οι κατασχέσεις.
Τώρα, θα αναρωτιέται κανείς, η «σοσιαλιστική» μας κυβέρνηση και ο... δυναμικός πρωθυπουργός μας, που όλα τα προβλήματα τα λύνει «με το σπαθί του», με ποιον είναι; Με την Ελλάδα και τους Ελληνες, ή με τη Γερμανία και τον κύριο Σρέντερ; Τι λόγο θα δώσουν στο λαό (γι' αυτό και για τόσα άλλα, εθνικά και οικονομικά ζητήματα), όταν έρθει πάλι η ώρα της κάλπης; Πώς καταφέρνουν πάντα, τα πολιτικά ασπόνδυλα, με μεγαλοστομίες του τύπου «πρώτα η Ελλάδα» και «πρώτα ο πολίτης», με ρουσφέτια και ταξίματα, αλλά και με «διλήμματα» και εκβιασμούς, να ξεγελούν αυτόν τον αγαθό και καλοπροαίρετο λαό και να του κλέβουν κάθε φορά την ψήφο του;
«Ξυπνάτε, ξυλοτρύπηδες και κλέφτες της ζωής», τους καλεί με τη σάλπιγγά του ο ποιητής. «Να! Ξυπνάει ο μιναδόρος / και της θάλασσας ο μούτσος / κι ο λιγόλογος σκαφτιάς». Και θα ξυπνήσουν, δίχως άλλο, αυτοί οι «κλέφτες της ζωής» και οι οδοιπόροι των «υπογείων διαδρομών». Θα υψώσουν δάσος τις σφιγμένες τους γροθιές, και τότε αλίμονο στα ξένα αφεντικά και στους ντόπιους παρακεντέδες τους.
Βασίλης ΦΥΤΣΙΛΗΣ