ΤΟΥΣ ΒΡΗΚΑΝ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΞΕΓΕΛΑΣΑΝ: «Τα όργανα της διαπλοκής έχουν ένα τόσο βεβαρημένο ιστορικό παρεμβάσεων στο ΠΑΣΟΚ τις τελευταίες δεκαετίες, που είναι πλέον διαφανείς οι στόχοι τους. Θέλουν να ελέγχουν απολύτως την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ για να είναι οι μεγάλες δυνάμεις επιρροής στην ελληνική κοινωνία (...) τα ίδια αυτά εκδοτικά και οικονομικά συμφέροντα έκαναν πρωθυπουργό τον Σημίτη το 1996 και όταν το 2004 πείσθηκαν ότι έχει ξοφλήσει και θα χάσει από τον Καραμανλή του έδωσαν εντολή να φύγει και έβαλαν στη θέση του τον Γιώργο» (ο Ν. Νικολάου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
ΚΟΙΤΑ ΤΙ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΛΠΗ: «Η στρατηγική των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων είναι ίδια μ' αυτή των κεντροδεξιών. Διαφέρουν μόνο σε επιμέρους πράγματα και στις μεθόδους. Ο κόσμος το βιώνει αυτό στο πετσί του. Τα πάντα είναι στο έλεος των πιο αδηφάγων και απάνθρωπων δυνάμεων της αγοράς και του κεφαλαίου. Η στρατηγική πρέπει να αλλάξει πρωτίστως (...) ο κόσμος φοβάται τα χειρότερα που έρχονται με τα ακραία καιρικά φαινόμενα και την ακραία αδηφάγα αγορά που μεταβάλλει τις αξίες σε χυδαιότητα και βία. Και αναλόγως χρέωσε το μενού» (ο Π. Γεωργούδης στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).
ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ: «Στην επιχειρηματική κοινότητα επικρατεί ικανοποίηση από τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης. Στελέχη του χρηματιστηρίου θεωρούν θετικό το κλίμα σταθερότητας. Από τη μεριά τους οι Ελληνες τραπεζίτες προσδοκούν τώρα να επιταχυνθούν οι μεταρρυθμίσεις» (το ρεπορτάζ στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ; «Το ΠΑΣΟΚ με τους 102 βουλευτές και τη μακρά, πρόσφατη εξουσιαστική παράδοση βγαίνει εκτός γηπέδου από την κοινοβουλευτική μας ζωή για μακρά περίοδο (...) άρα ο κ. Κ. Καραμανλής έχει απεριόριστο πεδίο κυβερνητικών πρωτοβουλιών τουλάχιστον για ένα χρόνο, με την αξιωματική αντιπολίτευση ομφαλοσκοπούσα και αγχωμένη από τα άμεσα και καυτά υπαρξιακά της προβλήματα» (από το κύριο άρθρο στην ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ).
ΟΙ ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΕΣ: «Οι μεταρρυθμίσεις που έμειναν εκκρεμείς την προηγούμενη τριετία πρέπει να προχωρήσουν με ταχύτητα ώστε να αξιοποιήσει η Ελλάδα το μομέντουμ. Στην κοινή γνώμη έχει σχηματιστεί μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία που επιθυμεί να γίνουν βαθιές τομές στο κράτος. Η συμμαχία αυτή είναι έτοιμη να ανεχθεί ακόμη και επώδυνες λύσεις αν πρόκειται να γίνουν βήματα» (από το κύριο άρθρο στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ).