Οι κάτοικοι της περιοχής στην κυριολεξία τους τελευταίους μήνες λένε το νερό νεράκι, αφού οι μπίζνες που θέλει να κάνει η Μονή με την ανοχή τοπικών παραγόντων και των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, τους έχουν στερήσει τη δυνατότητα να έχουν πρόσβαση στις πηγές της περιοχής. Ακριβώς γι' αυτό το λόγο, χτες μόλις αποκαλύφθηκε από τον «Ρ» το τι ακριβώς συμβαίνει, εξοργίστηκαν και δήλωναν ότι θα αγωνιστούν για να αποτρέψουν αυτά τα σχέδια.
Χαρακτηριστικό της κινητοποίησης που σήμανε το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του «Ρ» είναι ότι πολλοί προσπαθούσαν να βρουν ένα φύλλο της εφημερίδας μέχρι αργά το απόγευμα, ενώ δεκάδες έρχονταν σε επαφή με τη Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα που έχει συγκροτηθεί για το θέμα. Το ρεπορτάζ του «Ρ» σε πολλά φωτοαντίγραφα κυκλοφόρησε και μοιράστηκε σε κάθε χωριό κοντά στη Νεστάνη.
Η αντίδραση των κατοίκων της περιοχής ήταν ακόμα μεγαλύτερη όταν διαπίστωσαν ότι η Μονή έχει βρει και τον επενδυτή που θα στήσει εμφιαλωτήριο νερού... με τον τίτλο «Holy Ventures Artemisiou SA». Δηλαδή, δεν έχουν που δεν έχουν νερό, τώρα αυτό που τους ανήκει θα γίνει εμπόρευμα από το οποίο κάποιοι θα πλουτίζουν. Οι κάτοικοι, μέσα από λαϊκές συνελεύσεις και με οδηγό τη Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα που έχουν συγκροτήσει, απαιτούν να σταματήσει αμέσως η εμπορική εκμετάλλευση του νερού.
Παραθέτουμε σχετικά:
1) «Εις το από 1175 (τουρκικόν έτος) έγγραφον του Ιμπραχίμη Βοϊβόδα Τριμπολιτσάς, επέχον θέσιν ταπίου (σ.σ. ταπίον είναι ο επίσημος τίτλος μέσω του οποίου παραχωρείται δικαίωμα κατοχής δημοσίου κτήματος από τον Σουλτάνο). Το έγγραφον τούτο έχει ως αντικείμενον 300 στρέμματα γαιών...».
2) «Εις το από 1229 έτος (τουρκικόν) έγγραφον του Σελήμ Χακίς υιού του Μουσταφά Χακή αείποτε τροπαιοφόρου. Το έγγραφον τούτο κάμνει γνωστόν ότι ο εν Κωνσταντινουπόλει Πατριάρχης των Ρωμαίων και η περί αυτόν σύνοδος των Αρχιερέων παρουσίασεν ενσφράγιστον αναφοράν εις το Βασιλικόν του διβάνιον, εις ην αναφέρουσιν ότι μ' όλον ότι το εις χείρας του Πατριάρχου δοθέν ψηλόν Μπεράτιον, περιέχει ρητώς ότι ουδείς πρέπει να επεμβαίνη εις τα κτήματα, γαίας, χωράφια και αμπέλια και κήπους τα οποία κατά το άρθρον του Μπερατίου είναι υπό την επισκοπήν του κατά καιρόν Πατριάρχου, και όμως οι καλόγηροι του εν τη επαρχία της Τριπόλεως της Πελοποννήσου κειμένου Μοναστηριού Τσιπιανά έχουν υπό την κατοχή των με ταπία εις την θέσιν καλούμενην Μεγαδένδρι».
Πρέπει να σημειώσουμε ότι Δικαστήριο της Αθήνας το 1933, με απόφασή του, υιοθετεί πλήρως τις γνωμοδοτήσεις του Δασαρχείου Μαντινείας, το οποίο το 1932 με έγγραφό του αναγνωρίζει μόνο 800 στρέμματα (και αυτά εν αμφιβόλω) σε σύνολο 4.000 στρεμμάτων που διεκδικεί η Μονή. Μάλιστα, το Δασαρχείο αφού αποδομεί με στοιχεία πλήθος εγγράφων της Μονής ο συντάκτης της στην ακροτελεύτια πρόταση υπογραμμίζει χαρακτηριστικά: «Δεν παραλείπω να αναφέρω ότι εκ των προσαχθέντων μοι εγγράφων ιδιοκτησίας τα πλείστα είναι αντίγραφα χορηγηθέντα υπό της Μονής, συνεπώς δεν δύναμαι να βεβαιώσω εάν ταύτα εχορηγήθησαν εξ επισήμων τοιούτων».
Παρά ταύτα, το Ειρηνοδικείο Τρίπολης με απόφασή του τον Ιούνη του 2008, γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του παλιές δικαστικές αποφάσεις και γνωμοδοτήσεις του Δασαρχείου Μαντινείας και αναγνωρίζει το μοναστήρι ως προσωρινό νομέα της περιοχής των 2.200 στρεμμάτων, όπου βρίσκονται και οι επίμαχες πηγές. Ωστόσο, η υπόθεση θα συνεχιστεί σε άλλο δικαστήριο, στις αρχές του 2009, στο οποίο προσέφυγε ο Δήμος Μαντινείας.