Επιβεβαιώνονται οι καταγγελίες για φρικτά βασανιστήρια σε μυστική ιρακινή φυλακή
ΒΑΓΔΑΤΗ.--
Να σχηματιστεί προσωρινή διακομματική κυβέρνηση υπό «διεθνή ομπρέλα» (κυρίως των ΟΗΕ και Αραβικού Συνδέσμου) πρότεινε, χτες, ο επικεφαλής του κόμματος «Ιρακίγια», Ιγιάντ Αλάουι, ο οποίος, μέχρι στιγμής, φέρεται να είναι ο νικητής των βουλευτικών εκλογών της 7ης Μάρτη, τουλάχιστον μέχρι να ολοκληρωθεί η επανακαταμέτρηση των ψήφων στη Βαγδάτη, που ξεκίνησε με αίτημα του απερχόμενου πρωθυπουργού και επικεφαλής του κόμματος «Κράτος Δικαίου», Νούρι αλ Μάλικι. Ο Αλάουι υποστήριξε ότι η σύσταση μιας τέτοιας κυβέρνησης «θα καλύψει το πολιτικό κενό εξουσίας που καλλιεργεί περαιτέρω κλιμάκωση της βίας από ομάδες και δυνάμεις που επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση της χώρας».
Δεν υπήρξε άμεση αντίδραση άλλων πολιτικών δυνάμεων. Ιρακινοί αναλυτές, εκτιμούσαν ότι η πρόταση Αλάουι απορρέει και από το γεγονός ότι η επανακαταμέτρηση καθώς και η ακύρωση ορισμένων υποψηφιοτήτων, απομακρύνει τον Αλάουι από την νίκη. Από την άλλη, επεσήμαιναν ότι η καταγγελία του για μη ανεξαρτησία της δικαιοσύνης (η οποία εξετάζει την νομιμότητα των υποψηφιοτήτων) έχει δόση αλήθειας, αφού όντως λήφθηκε υπόψη μόνο η καταγγελία του Μάλικι ενώ απορρίφθηκαν οι προσφυγές όλων των άλλων κομμάτων.
Εκπρόσωπος, πάντως, του ΟΗΕ δήλωνε ότι «δεν χρειάζεται ανάμιξη στα εσωτερικά των Ιρακινών».
Οι απάνθρωπες εικόνες του Αμπού Γράιμπ φαίνεται ότι δεν τελείωσαν ποτέ στο Ιράκ. Οπως αποκαλύπτουν, με σειρά στοιχείων και καταγγελιών, ανθρωπιστικές οργανώσεις, ανάλογες σκηνές διαδραματίζονταν, μέχρι πριν από μία βδομάδα, στη μυστική φυλακή «αλ Μουθάνα», νοτίως της Βαγδάτης, όπου κρατούνταν περίπου 431 κρατούμενοι από τις ιρακινές αρχές. Σύμφωνα με τις υπάρχουσες καταγγελίες, κρατούνταν χωρίς να έχουν πρόσβαση σε δικηγόρους αλλά και στις οικογένειές τους, ενώ βασανίζονταν συστηματικά.
Οι πλέον...προσφιλείς μέθοδοι ήταν: κρέμασμα ανάποδα, ξυλοδαρμός μέχρι αναισθησίας, σοδομισμός, βιασμός, ηλεκτροσόκ στα γεννητικά όργανα και ασφυξία. Στη συνέχεια, υποχρεώνονταν να υπογράφουν «ομολογίες», τις οποίες ποτέ δεν διάβασαν.
Οι καταγγελίες αυτές διαψεύστηκαν από το ιρακινό υπουργείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όμως και μόνο το γεγονός ότι η φυλακή έκλεισε και οι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν άρον άρον σε άλλα κτίρια, αποδεικνύει το αντίθετο.