Στο πολυνομοσχέδιο που είχε τεθεί προς ψηφοφορία χτες Τρίτη, στο κομμάτι της εισοδηματικής πολιτικής, του έτους 2011, για τις ΔΕΚΟ προβλέπεται «μείωση αποδοχών κατά 10% σε αποδοχές που ξεπερνούν τα 1.800 ευρώ τον μήνα (μεικτά)» που αφορά «σε περίπου 89% των υπαλλήλων των ΔΕΚΟ». Ακόμα, προβλέπεται «μέγιστη δυνατή μείωση συνολικών αμοιβών ενός εργαζόμενου 25%». Δηλαδή, 9 στους 10 εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ θα δουν το μισθό τους να μειώνεται, από 10% έως και 25%! Η μείωση αυτή προστίθεται στην προηγούμενη μείωση μέσα στο 2010 (επίσης στους μισθούς κατά 10%) και στην κατάργηση, ουσιαστικά, των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα, του επιδόματος αδείας. Αντί για αυτά και ανεξαρτήτως μισθού όλοι οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ ορίστηκε να παίρνουν περίπου 200 ευρώ το Πάσχα, 200 ευρώ επίδομα αδείας και 400 ευρώ τα Χριστούγεννα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ένας εργαζόμενος που παίρνει 1.300 ευρώ καθαρά, αντί να πάρει συνολικά για δώρα και επίδομα αδείας 2.600 ευρώ θα πάρει μόνο 800 ευρώ. Μείωση 70%!
Τι λέει η κυβέρνηση; Οτι «η μέση ετήσια αμοιβή στις ΔΕΚΟ το 2009 ξεπερνούσε τα 40.000 ευρώ». Αυτές είναι λοιπόν οι ... τεράστιες αμοιβές των εργαζομένων και μάλιστα για το 2009 και όχι για το 2010, όταν δηλαδή έχουν συρρικνωθεί δραματικά. Αυτό το στοιχείο σημαίνει ότι ο μέσος μεικτός μηνιαίος μισθός ενός εργαζόμενου στις ΔΕΚΟ το 2009 ήταν 2.857 ευρώ. Δηλαδή, οι καθαρές αποδοχές προσεγγίζουν περίπου τις 2.000 ευρώ. Δεν είναι μόνο ότι η κυβέρνηση κάνει την αλχημεία να συνυπολογίζει στις αποδοχές των εργαζομένων και τις παρά πολύ υψηλές αποδοχές διευθυντικών στελεχών, εμφανίζοντας ένα πλασματικά υψηλό μέσο όρο.
Είναι ότι, σε αυτές τις αποδοχές υπολογίζονται: επιδόματα που έχουν να κάνουν με οικογένεια, παιδιά, αμοιβές που αφορούν σε βαριά και ανθυγιεινά, υπερωρίες, κυριακάτικα, νυχτερινά, τα οποία οι εργαζόμενοι πολύ ορθώς τα παίρνουν και είναι μόνο μια ελάχιστη αμοιβή για την εργασία που προσφέρουν. Μάλιστα, κάποιοι από αυτούς, θέτοντας σε κίνδυνο καθημερινά την ίδια τους τη ζωή. Για παράδειγμα, είναι οι εργαζόμενοι στις στοές των ορυχείων, οι εναερίτες, οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες, οι νοσηλευτές, οι γιατροί, οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα και αλλού. Είναι εργαζόμενοι που τους θερίζουν οι επαγγελματικές ασθένειες, που μαυρίζουν τα πνευμόνια τους στο μεροκάματο. Αυτοί είναι οι «υψηλόμισθοι» για τους οποίους μιλούν...
Θέλει συνεπώς να θεωρούμε υψηλόμισθο όποιον παίρνει 2.000 ευρώ τη στιγμή που σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων ο κατώτερος βασικός μισθός θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον 1.400 ευρώ (ο μισθός ενός νέου ανθρώπου που πιάνει δουλειά για πρώτη φορά). Ετσι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο επιδιώκει να μετατρέψει τους μισθούς των εργαζομένων στις πρώην ΔΕΚΟ σε ψίχουλα αλλά να τους κάνει να αποδεχτούν ότι αυτά τα ψίχουλα είναι το φυσιολογικό επίπεδο μισθών...